Toen ik laatst met vriendinnetje Merlin in Antwerpen een homemade ijsthee bij het toffe tentje Barnini dronk, dacht ik: Oja! ik wilde al honderd jaar zelf ijsthee maken. Dus dat ben ik de volgende dag meteen maar gaan doen en met succes. Vandaag deel ik het receptje met jullie. Het is enorm simpel, je [...]]]>

Toen ik laatst met vriendinnetje Merlin in Antwerpen een homemade ijsthee bij het toffe tentje Barnini dronk, dacht ik: Oja! ik wilde al honderd jaar zelf ijsthee maken. Dus dat ben ik de volgende dag meteen maar gaan doen en met succes. Vandaag deel ik het receptje met jullie. Het is enorm simpel, je hebt niet veel nodig en het resultaat is verrassend goed. Voor de komende warme dagen echt een tip, dus duik die keuken in!

Wat heb je nodig voor deze supersnelle icetea for one?

* kokoswater (het liefst een 100 procent pure variant, waar geen toevoegingen (zoals suiker en E-nummers) in zitten. Het allerliefste koop je een verse jonge Thaise kokosnoot, hak je deze open en gebruik je het water)
* een lekkere fruitthee (ik koos voor deze fruitthee van Marks&Spencer)
* bevroren kersjes (je kan natuurlijk ook zelf kersen invriezen!)
* ijsblokjes
* eventueel een zoetmiddel als rijststroop of kokosnectar

Wat moet je doen?

1. Zet een beker thee met 1 theezakje. Laat even wat langer trekken dan gebruikelijk zodat de thee lekker sterk van smaak wordt.
2. Laat de thee afkoelen en zet hem in de koelkast zodra hij lauw geworden is.
3. Als de thee helemaal koud geworden is, giet je het in een GROOT glas en doe je er alvast wat ijsblokjes bij.
4. Voeg nu 1 glaasje kokoswater toe en meng goed.
5. Proef even of je de smaak van de ijsthee al zoet genoeg vindt. Zo niet: voeg wat rijststroop (of ander zoetmiddel) toe.
6. Voeg nog wat ijsblokjes en wat bevroren kersen toe en klaar is je ijsthee!

Natuurlijk kan je ook hele kannen maken en deze alvast met kokoswater en al in de koelkast zetten. Dan heb je een kan klaar staan voor warme dagen, zodat je iedere keer een glaasje kan pakken. Maar op bovenstaande manier maak je eventjes snel 1 groot glas ijsthee, voor als je last-minute aan verkoeling toe bent!

Enjoy!

Boeken reviewen vinden we altijd leuk! Op deze manier krijgen we de meest interessante en leuke boeken te lezen en leren we zelf ook iedere keer weer iets nieuws bij. Overigens lezen we meer boeken dan hier op de site voorbij komen, omdat we niet alle boeken even relevant vinden voor het blog. Echter, [...]]]>

Boeken reviewen vinden we altijd leuk! Op deze manier krijgen we de meest interessante en leuke boeken te lezen en leren we zelf ook iedere keer weer iets nieuws bij. Overigens lezen we meer boeken dan hier op de site voorbij komen, omdat we niet alle boeken even relevant vinden voor het blog. Echter, het boek “100 % suikervrij in 30 dagen” past helemaal in ons straatje, dus vandaar dat we vandaag een review met jullie delen.

Onze trouwe volgers hebben laatst misschien meegekregen dat ik, Merel, een suikervrije week heb ingelast. Dit deed ik niet zomaar. Dit boek is zeker wel een zetje in de rug geweest. Nu waren we er zelf al wel langer mee bezig hoor. In onze keukenkastjes is geen pak suiker te bekennen en we proberen zo min mogelijk toegevoegde suikers te eten. Maar je weet hoe het gaat: er sluipt wel eens iets tussendoor en voordat je het weet eet je toch meer suiker dan je zelf eigenlijk dacht. 100% Suikervrij heeft mij weer in laten zien dat suiker echt niet gezond voor je is en dat het zeker geen kwaad kan om eens wat te minderen. Je bewust zijn van wat je zoal eet en dus aan suikers binnen krijgt is al een heel belangrijke eerste stap. Dus deed ik een suikervrije week en dat ging prima. Ik heb geen last gehad van afkickverschijnselen, maar dat komt denk ik doordat ik daarvoor geen bérgen suiker at. Nu de week voorbij is kijk ik nog steeds op etiketten van producten en laat ik dingen lekker staan als ik zie dat er veel suiker in zit. En dat is behoorlijk vaak, kan ik je inmiddels vertellen.

Suiker zit zo ongeveer in alles. Je wordt er helemaal niet goed van als je in de supermarkt eens goed op de achterkant van producten gaat kijken. Zo stond ik er bijvoorbeeld nooit bij stil dat er in dingen als brood, ketchup en kant-en-klare hummus (van bepaalde merken) suiker zit. WAAROM?! Als je het zelf maakt komt er geen suiker aan te pas. In de gekste producten zit nog suiker, echt niet alleen in snoep, frisdrank en koekjes. Kortom: als je suikervrij wilt gaan moet je echt heel goed leren etiketten lezen, want voordat je het weet ga je de mist in.

100% Suikervrij legt je heel goed uit wat suiker is, wat het doet met je lichaam, waar het allemaal in zit, in welke vormen we het in de supermarkt terug vinden en wat er met je gebeurt als je suiker weglaat en vervangt voor andere, gezonde opties. Een boek als 100% suikervrij zou eigenlijk iedereen eens moeten lezen, ook als je al heel erg met gezonde voeding bezig bent. Geloof me, je leest weer dingen die je ‘even vergeten was.’

Voor mij was het hoofdstuk over suikerverslaving een regelrechte eye-opener. Ongelooflijk veel mensen hebben een suikerverslaving, zonder dat ze het doorhebben. Symptomen kunnen zijn: moe en futloos zijn, snel emotioneel zijn, snel uit je evenwicht zijn, stemmingswisselingen, rillerig zijn als je geen zoetigheid eet… Kortom: je lichaam schreeuwt om suiker. En als het geen suiker krijgt, komt het in opstand. Heavy shit. Je kan er vanaf komen, maar dan moet je flink afkicken. Het boek biedt een 30 dagen challenge aan, waarbij je dus even flink moet gaan afzien. Als het goed is kan je daarna zeggen dat je over je suikerverslaving heen bent. Althans, als je het helemaal volhoudt. Want net als met elke andere verslaving geldt: 1 keer de mist in betekent dat je opnieuw kan beginnen.

In 100% Suikervrij vind je ook leuke recepten. Voor ons, als veggies, waren deze recepten niet per se vernieuwend en ook niet altijd bruikbaar, maar er zitten natuurlijk altijd wel wat leuke dingetjes tussen. Zoals bijvoorbeeld recepten voor suikervrije drankjes. Leuk voor de zomer! Ook zagen we wat lekkere ontbijtjes die makkelijk te veganizen zijn, voorbij komen. Voor de recepten zouden we dit boek verder niet per se aanraden.

We vinden 100 % Suikervrij een supervrolijk boek. Het is luchtig geschreven, maar toch leer je er heel veel van. De vormgeving is awesome met die geweldige foto’s van dames in jaren 50 style. Dat sprak ons meteen aan. Ook vinden we het een groot pluspunt dat er een 30 dagen challenge wordt uitgestippeld. Dan kan je meteen aan de slag!

Lijkt dit boek je wat? Dan moet je maar gauw meedoen aan onze winactie! We mogen namelijk een exemplaar van 100% Suikervrij verloten onder onze lezers. Hoe maak je kans? Door antwoord te geven op de volgende vraag: “Wat lijkt jou het moeilijkste als je suikervrij door het leven zou willen gaan?”

Uit alle antwoorden wordt 1 winnaar gekozen. Succes!

Met trots showen we jullie onze nieuwste aanwinsten: twee prachtige tassen van The Amsterdam Bag Company. We hebben beide het model ‘Vince’, Merel in het bright blue en Jamie in raspberry.

WOW wat zijn ze mooi. En jemig, wat zijn we er blij mee! Niet alleen omdat we de tassen prachtig vinden, maar ook [...]]]>

Met trots showen we jullie onze nieuwste aanwinsten: twee prachtige tassen van The Amsterdam Bag Company. We hebben beide het model ‘Vince’, Merel in het bright blue en Jamie in raspberry.

WOW wat zijn ze mooi. En jemig, wat zijn we er blij mee! Niet alleen omdat we de tassen prachtig vinden, maar ook omdat The Amsterdam Bag Company gewoon een heel tof merk is. Het motto van het label is “Another animal saved,” en dat betekent dat bij het maken van deze tassen geen dierlijke materialen worden gebruikt. De tassen worden gemaakt van ‘faux leather’ van een hoge kwaliteit. We kunnen met eerlijkheid zeggen dat de tassen niet van leren tassen te onderscheiden zijn. Hooguit in de geur en in het feit dat het materiaal door regen of iets dergelijks niet verkleurt, zoals leer wel doet.

Als je dus een echte leerliefhebber bent maar je uit principiële redenen toch liever geen leer draagt, dan zijn de tassen echt jouw ding. Ook als je gewoon van prachtige tassen van hoge kwaliteit houdt, is The Amsterdam Bag Company iets voor jou. Ga maar eens een kijkje nemen in de shop. Ook schreven we eerder dit artikel, waarin je allerlei achtergrond informatie over The Amsterdam Bag Company kan lezen.

Goed, de tassen:

Vince kost €120. Er is ook een groter model, de Ivy, in wat meer klassieke kleuren, zoals zwart en donkerblauw. Dit model kost €150.

Zoals je ziet kan je deze fijne, compacte tas op verschillende manieren dragen. Dat wil zeggen: je kan de tas elegant aan je arm laten bungelen, maar je kan er ook voor kiezen om het lange hengsel aan de tas te bevestigen. Hierdoor wordt het een schoudertas. Ook kan je de ritsjes aan de zijkant open laten of sluiten. Wanneer je de ritsjes open laat, is de tas wat ruimer en past er – logischerwijs- meer in.

Jullie horen het denk ik al wel hè? We zijn echt dol op deze tassen. We zijn heel benieuwd wat jullie ervan vinden!

Een tijdje geleden mocht ik op bezoek komen bij onze-bijna-buurvrouw. Dit is de derde keer dat we een Tweedehandsliefde in Huis bij ons in de buurt gingen maken, dus dat vond ik alleen al heel erg tof. Volgens mij zitten er achter nog veel meer deuren hier in de buurt echt vintage schatten verstopt, [...]]]>

Een tijdje geleden mocht ik op bezoek komen bij onze-bijna-buurvrouw. Dit is de derde keer dat we een Tweedehandsliefde in Huis bij ons in de buurt gingen maken, dus dat vond ik alleen al heel erg tof. Volgens mij zitten er achter nog veel meer deuren hier in de buurt echt vintage schatten verstopt, dus ik ben benieuwd naar meer!

In de vorige editie van Tweedehandsliefde in Huis (nummer 12) was ik op bezoek bij Marjolijn, en Marjolijn is de buurvrouw van Maartje en Ruben, die dit prachtige huis bewonen. Zoals je in het verhaal over het huis van Marjolijn misschien al hebt gelezen, wonen Maartje, Ruben en Marjolijn (en natuurlijk nog veel meer mensen) boven een kerk. Het is een woongemeenschap, heel bijzonder! Alle bewoners verrichten vrijwilligerswerk voor de kerk en zijn ook bij de kerk aangesloten. Maartje woont hier nu in totaal drie jaar. In die drie jaar is het huis gerenoveerd en omgetoverd tot een paleisje. Voorlopig gaat Maartje hier niet weg!

Maartje (31 jaar) is kunstenares en heeft een atelier in de stad. Ze maakt onder andere prachtige tekeningen van vogels en het thema natuur staat vaak centraal. Grappig, voor iemand die middenin de stad woont! Oorspronkelijk komt Maartje uit Zeeland en ze heeft best een tijdje moeten wennen hier in Amsterdam. Nu vindt ze het heerlijk om hier te wonen en te werken. Logisch ook, met zo’n mooi huis!

Ik vroeg Maartje waarom zij het liefste kiest voor vintage of tweedehands spullen. Haar antwoord; “Tweedehands spullen voelen zo gezellig! Ik vind het leuk dat er een verhaal achter zit. Standaard om te zeggen, maar dat kan je van IKEA natuurlijk niet zeggen. Trouwens, we hebben ook nog wel wat IKEA dingen in huis hoor, maar het meeste is tweedehands.” Gezellig is het huis van Maartje en Ruben zeker. De mooie, rustige kleuren zorgen ervoor dat de vintage meubels goed tot hun recht komen.

Maartje vertelt me dat haar lievelingsvondsten in de kringloopwinkel altijd weer pastelkleurig serviesonderdelen zijn. Kommen, bordjes, kopjes… ze heeft er een enorm zwak voor. “Over een kopje kan ik echt fantaseren: wie zou er allemaal uit dit kopje hebben gedronken?” Maartje heeft een prachtige verzameling serviesgoed.

Ook heeft Maartje een zwak voor ‘dingen waar iets in kan.’ Grappige dingen die toch nog een functie hebben, een leuke combinatie! Zo is Maartje bijvoorbeeld trots op een ijzeren kastje aan de muur. Het is een oude bakkersdoos waar een glazen ruitje in gezet is en nu is het een handig en mooi kastje. Te gek! Dit kastje vonden Maartje en Ruben op een kerstmarkt waar alleen maar troep verkocht werd. Op één kraam na dan, daar verkochten ze prachtige dingen.

“Ik leg van tevoren nooit echt een bedrag vast, ik kijk vooral naar hoe mooi ik iets vind. Het gaat me eerlijk gezegd echt om de score.” Maartje vertelt dat ze het beste scoort op de rommelmarkten in Zeeland, aan het begin van de zomer. Dat is nu! De Groene Meisjes willen ook wel eens zo’n rommelmarkt bezoeken!

Maar Ruben en Maartje zoeken het nog verder dan Zeeland. Zo gaan ze in het buitenland ook altijd opzoek naar plaatselijke rommelmarktjes of garagesales. Je vindt zo natuurlijk de meest geweldige dingen, die je hier in Nederland niet snel tegen zult komen.

Ik vraag Maartje wat ze nooit tweedehands zou kopen en het antwoord is: ondergoed. Die hebben we vaker gehoord! Maartje is sowieso wat kritischer geworden als het gaat om spullen kopen. “Vroeger woonden we groter en slibde het huis dicht door alle spullen die we verzamelden. Dat was echt niet meer leuk. Toen zijn we kleiner gaan wonen en waren we genoodzaakt om heel veel weg te doen. We hebben alleen de mooiste dingen over gehouden en die staan hier nu te pronken. Ik wil sowieso alleen nog maar de mooiste dingen neerzetten, dus onnodige dingen die het ‘net niet zijn’ laat ik voor wat het is.”

Maartje omschrijft de stijl in haar huis als ‘van alles wat, maar toch 1 geheel.’ Een beetje romantisch met grafische invloeden. Retro, maar niet té. Ja, daar kunnen wij ons in vinden! En het is prachtig.

Dan nog een paar tips, Maartje’s favoriete adressen:

1. Juttersdok Amsterdam Oost. Je moet hier soms even geluk hebben. Wij kochten er een heel tof retro kastje voor weinig geld!
2. Emmaus in Gouda. Erg goed assortiment en goede prijzen.
3. Houd het grof vuil in de buurt goed in de gaten. Hier hebben wij bijvoorbeeld een paar mooie stoelen vandaan weten te halen!
4. Koninginnedag: Amsterdam Oud-Zuid en de Watergraafsmeer. Mooie spullen uit mooie huizen.
5. De Zeeuwse rommelmarkten en kerkbazars aan het begin van de zomer.

Dankjewel Maartje voor je gastvrijheid. Onze complimenten voor jouw gevoel voor styling, want wow, je hebt echt iets prachtigs van jullie huis gemaakt!

Lezers, wat vinden jullie van het huis van Maartje en Ruben? En zijn er meer mensen met een Tweedehandsliefdeinhuis-huis in Amsterdam? Je kan je opgeven om mee te doen aan deze rubriek door een mail te sturen naar meisjes@degroenemeisjes.nl!

Hoi! Welkom in het weekend! Je weet hoe het werkt: je Groene Meisje showt je de foto’s, jij hoeft alleen maar te kijken. Enjoy!

Ik vertel je alvast dat ik geen buitengewoon spannende week heb gehad. Ik ben momenteel erg druk met andere dingen, buiten het bloggen. Belangrijke dingen op dit moment (werk,) dus [...]]]>

Hoi! Welkom in het weekend! Je weet hoe het werkt: je Groene Meisje showt je de foto’s, jij hoeft alleen maar te kijken. Enjoy!

Ik vertel je alvast dat ik geen buitengewoon spannende week heb gehad. Ik ben momenteel erg druk met andere dingen, buiten het bloggen. Belangrijke dingen op dit moment (werk,) dus daardoor moet ik af en toe een stapje op mijn plaats maken en het bloggen eventjes laten voor wat het is. Je zult ook zien aan mijn foto’s (met name aan de hoeveelheid) dat ik ook daarvoor minder tijd heb (lees: ik zit minder met mijn telefoon in mijn handen) en ik hoop dat jullie dat begrijpen. Goed, gaan we!

Bananensmoothies are the best. Vooral als je ze presenteert op een tropisch printje. Het printje zie je op foto 1 terugkomen. Het is een zomers jurkje dat ik vorige week kocht. Ik heb het niet gepast en gewoon zo meegenomen. Thuisgekomen bleek het perfect te passen en ook nog eens leuk te staan. Ik ben er onwijs blij mee!

Mijn broertje kwam weer een nachtje bij me logeren. Gezelligheid! We gingen lekker ijsjes eten en naar de film in de stad. We gaan eigenlijk altijd even naar de bioscoop, omdat Niek dat helemaal te gek vindt. Dit keer gingen we naar ‘Epic,’ een prachtige (schattige en grappige) 3D animiatiefilm. We hebben genoten!

We gingen naar het textielmuseum in Tilburg. Leuk, maar niet denderend. We hebben nu een lijstje gemaakt met musea in Amsterdam die we nog steeds moeten bezoeken. Leuk, zo’n museumjaarkaart. Moet je hem wel gebruiken… kuch. In de zomervakantie ga ik maar eens een inhaalslag maken! Het vernieuwde Rijks, het Stedelijk, maar weer eens naar FOAM (mijn lievelingsmuseum.) Jullie nog tips?

Ik testte Holy Soda. Ja, die frisdrank waar je echt iédereen over hoort. Wat vond ik ervan? Mwah. De smaak was wel prima, maar die nasmaak… Ik kan maar niet wennen aan dat stevia (natuurlijke zoetstof) smaakje. Voor mij niet voor herhaling vatbaar, helaas.

We gingen op bezoek bij Tony’s Chocolonely. Als in naar het hoofdkantoor. We hebben een ontzettend leuk gesprek gehad, veel nieuwe dingen geleerd en gehoord. En: heel veel chocolade meegekregen. Thank you Tony! We love you.

In de categorie “creatief met fruit” ziet u hier een salade met meloenbolletjes, een softserve gemaakt van ingevroren banaan en mango, ananas met kokos en aardbeien. I just FREAKIN’ looooove fruit. Ik kan geen dag zonder.

Zoals je al in mijn afvaljournal hebt kunnen lezen volgde ik woensdag mijn eerste SH’BAM les. Ik vond het te gek!

Hihi, dit jurkje is weer typisch een voorbeeld van een kledingstuk dat gewoon bij mij hóórt. Ik hou niet van serieuze kleding, that’s it.
Een leerling van me zei dat ze dit jurkje had zien hangen en meteen aan mij moest denken. Niet wetende dat ik hem al gekocht had. Lachen toch?

En zo hangen Pop en ik nu op de bank, lekker bijkomen. Dit weekend heb ik niet heel veel plannen. Vandaag gaan we even naar de conceptstore van The Amsterdam Bag Company aan de Haarlemmerdijk en verder houd ik het lekker chill. Doei drukke week, hoi weekend!

We zijn weer een tijdje (anderhalve week ongeveer) verder en ik vond het weer tijd worden voor een update op afvalgebied. Ik ga lekker! Ik ga niet hard, maar wel lekker. En, belangrijker nog, ik voel me erg goed. Ook al ben ik al een week snipverkouden, ik heb toch best veel energie. Ik [...]]]>

We zijn weer een tijdje (anderhalve week ongeveer) verder en ik vond het weer tijd worden voor een update op afvalgebied. Ik ga lekker! Ik ga niet hard, maar wel lekker. En, belangrijker nog, ik voel me erg goed. Ook al ben ik al een week snipverkouden, ik heb toch best veel energie. Ik beweeg veel, eet gezond en gun mezelf af en toe toch ook nog iets. De volgende dingen wil ik met jullie doornemen: de suikervrije week, wat er in mijn hoofd omgaat en sport.

De suikervrije week 

Hoewel ik eigenlijk al niet heel veel suiker at, vond ik het toch leuk om eens te proberen of ik een week zonder suiker kan. Het antwoord is: ja hoor, dat kan ik wel. Voel ik me nu heel veel beter of heb ik een enorm verschil gemerkt? Het antwoord is nee. Ik denk dat het komt doordat de overgang voor mij niet heel groot is geweest. Waar het me vooral om te doen was, was om weer even wat meer stil te staan bij wat ik eet. Dat wil zeggen dat ik eventjes geen kant-en-klare snacks kon nemen, maar vooral dingen zelf moest maken of precies die dingen moest kopen die ik wel “mocht” eten. Zo koos ik twee keer voor een raw-bite reep (een raw energiereep) en kocht ik Ombar raw chocolade. Dit in combinatie met allerlei lekkere soorten fruit, was het allemaal erg goed te doen. Voor mij is het weer eens duidelijk geworden dat het vooral gaat om bewustwording: weten wat je eet. Cliché, maar wel waar. Dat betekent voor mij dat ik geen dieet nodig heb, en ook niet per se bepaalde dingen uit mijn voedingspatroon hoef te bannen, als ik maar goed nadenk over wat ik mijn mond stop. En daar voor mezelf een balans in vind. En zo gaat het goed, merk ik.

Overigens betekent dit niet dat, nu de suikervrije week voorbij is, ik helemaal los ga op alles waar suiker in zit. Helemaal niet zelfs, ik let er nog steeds goed op. Maar ik neem wel een stukje Tony’s Chocolonely als ik daar zin in heb. Alles met mate natuurlijk!
Als je het leuk vindt om op Instagram terug te kijken wat ik (en de andere deelnemers van de suikervrije week) zoal gegeten hebben: check #suikervrijeweek!

Beweging en sport 

Over dit onderwerp kan ik toch wel echt met trots iets vertellen. Ik beweeg, voor mijn doen, nu echt véél. Ik fiets en wandel iedere dag en… ik heb mijn eerste les SH’BAM gevolgd. Voor de mensen die SH’BAM niet kennen; het is een danssport en een programma van Les Mills. Je staat 45 minuten lang te springen, vliegen, rennen, handen klappen en zwaaien en dit alles met een grote glimlach op je gezicht. Het gaat namelijk, volgens de leraar, voor 10 procent om techniek en 90 procent om bewegen en plezier hebben. Kijk, dat spreekt mij aan. Ik vond het oprecht ontzettend leuk. Al was ik aan het einde kapot en compleet bezweet en kon ik echt amper nog de trap opkomen, ik heb het LEUK gehad. Thanks to the teacher, die dingen door de ruimte roept als: “Handen over dat lekkere lijf van je!” en “Jij bent de diva, jij bent de ster. Denk Madonna, denk Vogue. Show me some glamour girls!” Ik hou daarvan. Je denkt nu misschien: oke, waar gaat dit over? Maar het is echt een keiharde workout. Je staat geen seconde stil en je ziet alle hoeken van de dansstudio. Ik vond het te gek en dat zegt wel iets, want mijn trouwe lezers weten hoeveel ik sporten haat.

Op dit moment is mijn doel: 1 keer in de week SH’BAM en de rest van de week zoveel mogelijk fietsen en wandelen. Daar houd ik het voorlopig even bij, totdat ik goed in mijn routine zit en dan ga ik het misschien wel uitbouwen. Ik heb ook interesse in Bodybalance, dus misschien pak ik dat er op een gegeven moment wel bij. Maar eerst ben ik maar even trots op deze “overwinning.”

Wat ging er in mijn hoofd om?

Soms heb ik het gevoel dat ik mezelf moet verstoppen, alsof ik mezelf verontschuldig tegenover de buitenwereld. “Sorry dat ik dik ben.” Dan wil ik mensen niet lastig vallen met mijn lichaam. Ik draag dan kleding die alles verstopt en daar baal ik eigenlijk wel eens van. Zo had ik een jurkje dat al bijna een jaar in mijn kast hing, maar wat ik maar niet aan trok omdat ik altijd denk dat het te strak zit. Het is een aansluitend jurkje met streepjes en het zit behoorlijk ‘pas.’ Vorige week had ik opeens een F*ck it moment en heb ik het jurkje aantrokken. Het voelde wat onwennig, maar ik heb niemand raar zien kijken en ook geen opmerkingen gehoord. Je ziet me op de eerste foto’s in dit artikel met het jurkje.

Ook heb ik jarenlang, misschien wel tien jaar lang, nooit met blote armen durven lopen. Mijn onderarmen mochten wel bloot, maar meer ook niet. Ik droeg t-shirts met extra lange korte mouwen (snap je me nog?) zodat ik in de zomer toch nog een beetje luchtig gekleed kon, want het liefst trok ik iets met lange mouwen aan. Mijn armen vind ik ronduit vreselijk. Ik vind ze dik, er zitten littekens op, ze zijn niet stevig, enzovoorts. Maar nu heb ik voor mezelf besloten: oke, ik ben niet zo blij met mijn armen, maar ze zitten er nu eenmaal. Leer van ze te houden. Deze zomer wil ik voor het eerst in tien jaar weer eens getinte bovenarmen krijgen. Dat betekent dus dat ik wel met mijn blote armen in de zon moét. Ik ben er een paar dagen geleden mee begonnen en ik moet zeggen: ze beginnen te kleuren. En nu dat ze beginnen te kleuren, en niet meer fluoriserend wit zijn, zien mijn armen er al een stukje beter uit. En wat een heerlijk luchtig gevoel: blote armen. Fijn! Ik begin nu in te zien dat ik net zoveel recht heb als ieder ander om met blote armen (of benen) rond te lopen als ik dat wil. Als mensen er niet naar willen kijken, kijken ze lekker een andere kant op. Zo, dat heb ik gezegd!

Een heel verhaal verder zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Ik wil nogmaals zeggen dat het mij ontzettend steunt om dit met jullie te delen en natuurlijk ook om alle leuke, motiverende reacties steeds weer te lezen. Ik hoop dat de andere dames/meisjes/ladies die tegelijk met mij begonnen zijn er ook iets aan hebben. We can do it girls! Tot de volgende keer.

Waarschijnlijk de goedkoopste, meest natuurlijke en beste deodorant die ik ooit heb gehad: zelfgemaakte! Ik heb al heel wat natuurlijke merken uitgeprobeerd, maar iedere keer was er toch weer een reden om ontevreden te zijn. Nu heb ik eindelijk een deo gevonden waarvan ik zeker weet dat er geen rommel in zit en die [...]]]>

Waarschijnlijk de goedkoopste, meest natuurlijke en beste deodorant die ik ooit heb gehad: zelfgemaakte! Ik heb al heel wat natuurlijke merken uitgeprobeerd, maar iedere keer was er toch weer een reden om ontevreden te zijn. Nu heb ik eindelijk een deo gevonden waarvan ik zeker weet dat er geen rommel in zit en die ook nog eens wérkt! Ik wil nu al nooit meer anders. Wil jij weten hoe je zelf je eigen deodorant kan maken? Het is echt onwijs simpel!

Wat heb je nodig?

4 eetlepels maizena

4 eetlepels baking soda (wij kochten dit pak bij een Chinese winkel)

5 of 6 eetlepels kokosolie (gesmolten kokosvet)

eventueel: essentiële olie, om een geurtje naar keuze aan je deodorant te geven

Wat moet je doen?

1. Smelt het kokosvet tot het een vloeibare olie is geworden.

2. Doe de olie in een bakje en schep de maizena en de baking soda erbij.
3. Roer heel goed door tot het een gladde massa is geworden.

4. Laat hard worden.
5. Smeer een beetje zelfgemaakte deodorant op je vingers en smeer dit uit over je oksels. That’s it!
(je kan er natuurlijk ook aan denken om hier een lepel of kwast voor te gebruiken)

Ik hoor je denken: dit kan niet waar zijn. Het kan toch niet zó simpel zijn om zelf deo te maken? Zeker wel! Probeer het zelf maar. Deze deodorant is mild voor je huid en werkt echt tegen ongewenste geurtjes. Hier komt geen spuitbus en geen rotzooi aan te pas!

Wie van jullie gaat deze DIY uitproberen? We zijn erg benieuwd!

Wij zijn [...]]]> Het toffe crueltyfree tassenmerk Amsterdam Bag Company (A.B.C. in het kort) opent aanstaande donderdag, vrijdag en zaterdag de deuren van een Concept Store aan de Haarlemmerdijk in Amsterdam. Tijdens deze drie dagen (13,14 en 15 juni) krijg je de kans om de prachtige nieuwe collectie van A.B.C. te komen bewonderen.

Wij zijn erbij! Jij ook?

Op de Facebookpagina van A.B.C. vind je alle informatie.

Slowakije en Roemenië, niet echt landen waar ik als vegan goed terecht dacht te kunnen. Toch heb ik afgelopen 10 dagen een reis gemaakt door beide landen en was ik blij verrast door de verschillende eettentjes die onderweg voorbij kwamen.

Met de trein verlieten vriendlief (ook [...]]]> - Dit artikel is geschreven door Anouk - 

Slowakije en Roemenië, niet echt landen waar ik als vegan goed terecht dacht te kunnen. Toch heb ik afgelopen 10 dagen een reis gemaakt door beide landen en was ik blij verrast door de verschillende eettentjes die onderweg voorbij kwamen.

Met de trein verlieten vriendlief (ook mede-vegan) en ik het koude Nederland. Op weg naar Bratislava (Slowakije) en vanaf daar via Boekarest naar Constanta (Roemenië) en via Wenen weer terug naar Nederland. Van te voren hadden we natuurlijk even op de websitesite Happy Cow gekeken, en gingen we onder andere aan de hand daarvan opzoek naar geschikte eettentjes.

Onze eerste stop was in Bratislava, de hoofdstad van Slowakije. En het restaurant waar je dan AB-SO-LUUT naartoe moet is Lucy’s Vegan Food. (http://www.lucysveganfood.com/) Lucy’s is een klein zaakje aan de rand van het centrum dat gerund wordt door Tim en Lucia. Allebei hele open en gastvrije mensen. We bestelden flatbread met pesto en daarna allebei pad thai. Voor 18 euro waren we klaar. Je kon ons naar het hostel rollen, zo vol zaten we omdat het eigenlijk te lekker was, haha. Omdat we nog meer wilden uitproberen van de kaart, zijn we er de tweede dag weer gaan eten. Deze keer namen we rijst met kokoscurry, tamari-lime rijst en als toetje cheesecake.  Jam J(en alles vegan dus!).  Oja, en als je thee bestelt, kun je gratis extra kokend water krijgen, fijn!

In het oude centrum vind je Funki Punki, (http://www.funkipunki.sk/). In principe een pannenkoekenrestaurantje, maar hier hebben ze ook een dagsoep voor 2 euro die eigenlijk altijd vegan is. Bijvoorbeeld: zoete aardappel met wortel of tomaat/pindasoep. Lekker als lichte lunch. De zaak is super gezellig ingericht met allerlei tweedehands meubels. Ze zijn zelfs officieel ‘Ikea Free’.

Hier in Nederland eten wij voornamelijk biologisch, maar nadat we de prijzen zagen in Slowakije (duurder dan hier, terwijl al het andere veel goedkoper is) besloten we dat op vakantie maar even te laten varen. Wel hebben we bij een biologische winkel lekker geluncht. Dit was in een super grote shopping-mall (Je moet wat als je helemaal verbrand bent de dag daarvoor J). De winkel heette Biopark Avion en had een aantal vegan gerechten, van falafel tot een couscoussalade. Voor 7 euro waren we samen klaar.

Op weg naar Constanta hadden we een stop van 4 uur in Boekarest (treinen in Roemenië zijn echt hopeloos, na deze vakantie zeg ik nooit meer iets over de NS) en op het station waren de bekende fast-food restaurants te vinden (MC, KFC, BurgerKing, ook in Roemenië allemaal vertegenwoordigd).  Maar er was ook een keten die ik nog niet kende: Springtime. (http://www.springtime.ro/meniu/)

En laat Springtime nou net én wraps falafel én vegan pizza én ook nog een salade zonder vlees of vis hebben (vraag wel even of de falafel zonder saus mag). Echt super veel keuze dus, voor een fastfood restaurant. En de keten heeft vestigingen in heel Roemenië.

Als laatste tip het enige vegetarische restaurant van Constanta: Casa Vegetariana.  (https://www.facebook.com/CasaVegetariana) Bij Casa Vegetariana hebben ze geen vaste kaart. Elke dag maken ze een aantal gerechten die uitgestald achter glas liggen. Je kunt aanwijzen wat je wilt. Wij aten boekweit met broccoli, een groene salade, een salade van bleekselderij, bietjes en wortel en sojapate met donkerbruine pita’s. Heel lekker, vullend en ja, ook degelijk. Dat is wel het goede woord, denk ik. We dronken nog rozenbottelsap en gemberlimonade. Het enige minpuntje is dat alles felgroen geverfd is binnen. Zo groen, dat het bijna pijn doet aan je ogen, haha.

En toen was onze vakantie alweer voorbij. Via Oostenrijk en Duitsland reisden we weer naar Nederland, waar het gelukkig nu al minder koud begint te worden. Mocht je ooit naar Slowakije of Roemenië gaan, hoop ik dat je iets aan mijn tips hebt!

Anouk, dankjewel voor je toffe tips!