Vegan eten in Amsterdam (zomer 2019)

vegan amsterdam

De afgelopen tijd heb ik op verschillende plekken in Amsterdam erg lekker vegan gegeten. Ik krijg heel geregeld vragen van jullie over waar in Amsterdam of Rotterdam (de twee steden waar ik het meeste ben,) je als vegan het beste uiteten kunt gaan, dus ik dacht: bundel de boel weer eens voor jullie. Hierbij een update, gemaakt in de zomer van 2019. 

Lees verder Vegan eten in Amsterdam (zomer 2019)

Spruitjesstampot met vegan spekjes van tempeh

Stampot

Foto’s: Bette de Wit

Zal ik iets heel eerlijks zeggen? Ik heb het uitwerken van dit recept al een week of drie uitgesteld. Niet omdat het geen lekker recept is (dan zou ik het gewoon helemaal niet online plaatsen, natuurlijk) maar omdat mijn hoofd op dit moment helemaal niet naar recepten schrijven staat. Het voelt een beetje triviaal, ik heb het gevoel dat ik veel belangrijker dingen moet schrijven. Ik heb daar best wel een innerlijke strijd over, omdat ik weet dat sommige lezers juíst voor de recepten naar mijn blog komen en ik jullie niet wil teleurstellen. Maar tegelijkertijd denk ik: ik wil gewoon andere dingen schrijven op dit moment – is dat erg? Nee, dat is niet erg. Maar het is wel zonde om een recept dat Bette en ik gemaakt hebben niet te delen. Voorlopig is dit dan misschien eventjes het laatste recept, voor een tijdje. Tot ik er weer zin in heb.

Lees verder Spruitjesstampot met vegan spekjes van tempeh

Een samengeraapt zooitje winterrecepten

winterrecepten

Het is december, ik vind dat we schaamteloos los mogen op winterrecepten. Met winterrecepten bedoel ik eigenlijk alles wat je warm houdt, maar ook al die typische dingen die op koude dagen opeens veel beter lijken te smaken dan op andere dagen. Soms zijn dat ongezonde dingen (zoals taart of warme chocolademelk met vegan slagroom,) maar soms ook niet, hoor. Balans en shit. Namasté.

Lees verder Een samengeraapt zooitje winterrecepten

Extra warme ovenschotels voor extra koude dagen

ovenschotel

Er is iets dat me kalmeert aan het aankleden van zo’n ovenschaal; de groenten met aandacht gesneden, de saus vers gekookt, de schaal laagje voor laagje vullen – ik neem er alle tijd voor. Wat ik ook fijn vind is de wachttijd die een ovenschotel automatisch met zich meebrengt. Vaak is dat een half uur tot drie kwartier. De perfecte duur om met een glas wijn en een boek of podcast op de bank te zitten. Of om uitgebreid met een geliefde te zoenen. De oven doet zijn werk wel. En dan het resultaat: een dampende, goddelijk ruikende schotel, waar je je mes in zet, dwars door al die laagjes die je zo zorgvuldig in die schaal gelegd hebt, en dat je dan weet: vanaf nu wordt het een rommeltje. Maar ovenschotels mogen ook een rommeltje zijn, want rommeltjes zijn lekker.

Lees verder Extra warme ovenschotels voor extra koude dagen