Audioblog #7 – Ik wil niet moeilijk doen

De Groene Meisjes Audioblog 7 Ik wil niet moeilijk doen. Over hoe het is om vegan te eten en in sociale situaties te belanden. Hoe ga ik daarmee om? Heb ik wel eens het gevoel dat ik moeilijk doe (JA!) en hoe red ik me daarmee? Ik hoop dat mijn verhaal een inspiratie mag zijn om de keuzes te maken die jij wilt maken. Laat je niet tegenhouden door wat de buitenwereld van jouw idealen vindt - wanneer mensen zien dat jíj er helemaal achterstaat, zal begrip (en steun) uiteindelijk echt volgen. Veel luisterplezier gewenst!
groenemeisjes_podcast_profielfoto111

Zondag. Tijd voor een luisterverhaal. Mocht je deze blogpost nou op een andere dag bekijken: no worries, het is áltijd tijd voor een luisterverhaal :)

Vandaag vertel ik je meer over hoe het is om vegan te eten en in sociale situaties te belanden. Hoe ga ik daarmee om? Heb ik wel eens het gevoel dat ik moeilijk doe (JA!) en hoe red ik me daarmee? Ik hoop dat mijn verhaal een inspiratie mag zijn om de keuzes te maken die jij wilt maken. Laat je niet tegenhouden door wat de buitenwereld van jouw idealen vindt – wanneer mensen zien dat jíj er helemaal achterstaat, zal begrip (en steun) uiteindelijk echt volgen. Veel luisterplezier gewenst!

Dankjewel voor het luisteren. Voel je vrij om je gedachten over dit verhaal bij de comments achter te laten! 

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

20 gedachten over “Audioblog #7 – Ik wil niet moeilijk doen

  1. Mooi gezegd en handige tips! Ik eet niet veganistisch maar ben wel vegetariër. In Nederland heb ik hier in sociale situaties nooit problemen mee gehad. Mijn vrienden kookten altijd heel lief vegetarisch voor mij. Daar waardeerde ik zeer. Hier in Colombia is vegetarisch eten iets heel vreemds. Veel Colombianen begrijpen het niet. Mijn collega’s en vrienden weten niet beter, maar zeggen wel regelmatig dat het zo lastig is. Ik leg dan uit dat het helemaal niet lastig is. Ik ben een zeer makkelijke eter, dus geef me wat meer rijst en groente en haal het vlees weg. Dan ben ik al tevreden. Colombianen zijn juist zeer moeilijk met eten. Eten heeft hier em heel andere betekenis dan in Nederland. Dus ik begrijp wel waarom ze me niet altijd begrijpen :)

      1. Ik moest even wennen aan de locatie, denk dat de RAW geschikter was. Maar heb genoten. Wat heerlijk om ergens te zijn waar je alles ‘mag’ eten! Te veel keuze gewoon ?

  2. Dit is de eerste keer dat ik een audioblog van je luister en ik ben verslaafd. Wat heb jij een prachtige stem! Heerlijk rustig, goed articulerend, totaal niet monotoon. Geweldig! En dan inhoudelijk ook nog eens heel goed. Ja, hoi, je hebt er een fan bij.

  3. Ik was net bezig met een research over Oscar Wilde, wanneer ik deze podcast opzette. Opeens een spreuk van hem. Top podcast!!!

  4. Jouw stem is echt zo fijn om naar te luisteren! Ik eet niet vegan en heb de ambitie ook niet, maar toch vond ik dit een hele fijne en interessante audioblog en ik vind dat je een goed punt maakt! :) Goed bezig!

  5. Ik eet niet vegan, maar moet wel glutenvrij eten door een glutenintollerantie (coeliakie). Dit is helaas geen keuze maar medisch noodzakelijk. Toch is dit ook vaak lastig in sociale situaties, dus ik begrijp het heel goed. Maar inderdaad veel zelf regelen en zelf maken/meenemen helpt goed!

  6. Heel mooi gezegd, ben net aan de aprils veganchallenge vegan for life gegaan, en ik heb idd al van dit soort situaties gehad. Maar inmiddels zit het helemaal in mijn systeem!

    Groetjes Yvon

  7. Je moet (je moet niks maar het zou leuk zijn) een compleet luister boek inspreken! Kan naar jouw stem blijven luisteren! Elke keer denk ik potverdikkie alweer afgelopen..

  8. Wat een goed stuk zeg! Ik heb dit met vegetarisch en suikervrij eten. Als ik bij iemand iets afsla en men dit raar vindt, jammer dan. Het is mijn leven, mijn keuze, mijn lijf. Ik Ben echt niet minder gezellig zonder taart. Ik vind het soms wel jammer, als er bepaalde mensen geen rekening mee houden. Neem mijn schoonmoeder, die dacht er nou nooit eens aan om soja melk in huis te halen, zodat ik ook eens gezellig een bakkie kon meedrinken. Terwijl ze wist dat ik dit dronk. Totdat mijn man haar er op aansprak. ‘O dan haal ik dat toch in huis’. Mensen denken er vaak niet bij na, of denken gewoon dat de persoon in kwestie er zelf wel voor zorgt. Als ik naar een andere stad ga, check ik altijd eerst waar je vegan/vegetarisch/suikervrij kan eten en drinken. Scheelt weer zoeken. En mijn gezin vindt dat prima.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *