Gastblog Prins: Redelijk

Een jaar geleden besloot ik veganistisch te gaan eten. Ik was tien jaar vegetariër geweest. Waarom vegan? Dat heeft alles te maken met redelijkheid. Lees de hele blog…
Groene Meisjes

Wat voel ik me ontzettend gevleid: ik mag aan de slag als gastblogger voor De Groene Meisjes! Er kwamen zo veel mooie reacties op mijn stukje in het artikel ‘Typische veganisten’, dat me werd voorgesteld hier vaker te schrijven. “Een beetje Groene Jongens-input”, werd er gezegd. Nou, die geef ik maar al te graag. Niet alleen omdat ik graag schrijf, maar uiteraard ook vanwege de geweldige onderwerpen die hier aan bod komen.

Laat ik eens beginnen met mezelf voor te stellen. Mijn naam is Prins, ik ben 25 jaar en woon in Amsterdam. Ik ben fotograaf en kwam bij De Groene Meisjes terecht toen mijn ex-stagiaire Margareth veganisten zocht voor een artikel dat hier geplaatst zou worden. Hoewel ik fotografie als mijn grootste passie zie, is er iets dat me eigenlijk nog nauwer aan het hart ligt, namelijk: dierenwelzijn. En onder dieren reken ik voor de gelegenheid ook even de mens.

Een jaar geleden besloot ik veganistisch te gaan eten. Ik was tien jaar vegetariër geweest en meed sinds een aantal jaar ook zo veel mogelijk zuivel. Achteraf begrijp ik niet waarom ik er zo lang mee gewacht heb helemaal vegan te gaan, want het is makkelijker, mooier en lekkerder dan ik had verwacht.

Waarom ben je vegan?

Als me dat gevraagd wordt, reageer ik altijd met een feitje over hoe de vlees- en zuivelindustrie de wereld verwoesten, waterverspilling, ik vertel hoe ongezond (overmatige) consumptie van dierlijke producten is, of iets anders milieu-, of gezondheid-gerelateerds. Zelden vertel ik over mijn belangrijkste en tevens simpelste beweegreden: redelijkheid. Niet eens compassie, want ik hoef geen compassie voor een wezen te voelen om hem niet op te willen eten. (Ik eet ook de mensen niet op waar ik geen compassie voor voel.)

Vertel ik wel over mijn belangrijkste beweegreden, dan word ik ‘vaag’, zweverig, raar of zelfs arrogant gevonden. Alsof ik met mijn keuze (het voelt niet als een keuze, maar goed, dat is weer een ander onderwerp) om veganistisch te eten mezelf superieur acht. Dat wordt helaas vaak verondersteld. Ik wil niemand voor het hoofd stoten met mijn veganisme, maar dat zo veel mensen zich voor het hoofd gestoten voelen zegt toch eigenlijk al genoeg?

Geen redelijk mens is vóór dierenleed. Geen redelijk mens is voor leed in het algemeen. Wél voelen redelijke mensen zich dupe of slachtoffer van hoe de (westerse) wereld in elkaar steekt: ‘de vlees- en zuivelindustrie bestaan nu eenmaal, het voelt niet helemaal goed om eraan mee te doen, maar met de juiste normen en waarden in mijn achterhoofd geef ik me er maar aan over dat het nu eenmaal zo gaat.’ Wijk je daar van af, besluit je veganist te worden, dan voelt het voor de meedraaiers (zo noem ik niet-veganisten even) alsof je jezelf moreel-correcter acht dan hen.

Daar heeft het allemaal niets mee te maken. Het gaat om redelijkheid. Ja, we staan aan de top maar het is ónredelijk daar misbruik van te maken. Dat de ervaring me heeft geleerd hierover vooral niet te beginnen wanneer me naar mijn beweegredenen gevraagd wordt, vind ik nogal zorgwekkend. Je moet met harde feiten komen, cijfers, onderzoeken. “Ik ben veganist omdat ik tegen (dieren-)leed ben”, is niet afdoende. (Reactie: “ik ben ook tegen dierenleed hoor, maar daarom hoef ik nog niet mijn eetgewoontes bij te stellen.”)

Een tegenovergestelde reactie is ook nog mogelijk en luidt ongeveer als volgt: “Wat goed van je! Wat ontzettend knap, dat zal wel heel moeilijk zijn.” Goed bedoeld uiteraard, maar in zo’n reactie ligt zoiets verborgen als: je doet iets extreems, buiten mijn macht, mij niet gezien.

Ik wil juist op zachte wijze aanstippen dat veganisme noch zweverig noch extreem is. Het is een redelijkheid waaraan we langzaam moeten gaan toegeven, wennen. Handelen naar wat we weten. Eten naar wat we weten. Met rust laten wat een ander wezen verwoest. Dat we daarmee ook nog eens de wereld redden, is alleen maar mooi meegenomen.

Merel: Voel je vrij om je gedachten over dit onderwerp met ons te delen bij de comments. Dankjewel voor je mooie eerste gastblog, Prins!

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

57 gedachten over “Gastblog Prins: Redelijk

  1. Ik denk dat iedereen zijn keuze gerespecteerd zou moeten worden en dat je jezelf niet zou moeten uitleggen waarom je kiest voor bepaalde dingen en jezelf zou moeten verklaren. Maar geloof dat het typisch nederlands is.

    1. Nee hoor, hier in België is het net hetzelfde :( ook elke keer mezelf moeten verantwoorden. Hoewel het eigenlijk logischer is om géén dierlijke producten te eten dan wel, me dunkt als je eenmaal weet hoe het eraan toegaat.
      En zeer mooi geschreven hoor, Prins! Zo herkenbaar :) ik kijk al uit naar de volgende gastblog!

  2. De zielenroerselen van een veganist met een geweldige twist onder het stuk, de volzin “Hmm, taco friet met gehakt”. Hoe diep kunnen we zinken.
    Teo

    1. Teo, dat heeft niet zoveel met diep zinken te maken, maar met een mediabureau dat niet altijd door heeft welke advertenties er op welke websites geplaatst worden. Geen paniek, mailtje is gestuurd, advertentie wordt verwijderd.

  3. Ik zou erg graag aan keer helemaal veganistisch willen eten. Nu ben ik al zo 8 jaar vegetariërs, maar verdiep me meer en meer in het veganisme. Helaas is in een studentenhuis het best een moeilijke opgave om altijd veganistisch te eten. Helemaal als je net als ik samenwoont met studenten die vlees eten. Over een jaartje ben ik geen student meer, en hoop ik mijn eigen huisje te hebben, en dan ga ik het echt doen!

    Leuk om te lezen zo. Ik zie toch vooral vrouwen die veganistisch zijn, en dit is een keer wat anders. Dat inspireert mij!

    1. Hoi! Ik woon nog thuis en dat voor mij een tijd lang reden geweest om geen veganist te worden.. Het leek me ontzettend lastig met mijn vleesetende familie. Uiteindelijk ben ik toch steeds minder en minder dierlijke producten gaan eten en ik ben zo onderhand al ruim een jaar veganist! Wat blijkt, het is helemaal niet zo moeilijk om ‘anders’ te eten in een huis vol vleeseters. Natuurlijk, het is even wennen, maar als je een beetje je best doet en iedereen op een respectvolle en liefdevolle manier vertelt over je keuze, is het juist best wel makkelijk! Ik ging eerst gewoon de maaltijden en snacks die ik zelf maakte en at veganistisch maken en langzaamaan ook de maaltijden met gezelschap vegan eten. Niet dat ik je wil pushen om nu meteen veganist te worden hahah, maar misschien vind je het fijn om te weten dat vegan eten bijna altijd kan en dat de obstakels die je op de weg ziet uiteindelijk vaak veel kleiner blijken te zijn!

    2. Ik woon ook in een studentenhuis waarin iedereen erg van vlees en kaas houdt, dat is inderdaad lastig. Ik pas nu vooral mijn eigen keuzes in de supermarkt wel aan (ontbijt , lunch, tussendoortjes) en doe ’s avonds niet moeilijk als er zuivel voor het avondeten zit (vlees en vis is er bijna altijd wel makkelijk uit te halen). Maar kan wat dat betreft ook niet wachten om over een jaar helemaal vegan te gaan eten als ik mijn studentenhuis uit ga :)

      Hele inspirerende blog trouwens Prins! Inderdaad juist heel leuk om een keer wat een’groene jongen’ te lezen, aangezien het toch vooral meisjes zijn die vaker veganistisch eten.

  4. Mooi geschreven prins, het leest erg prettig. Ik ben (nog) geen veganist, maar wil me er graag in verdiepen. Hebben jullie tips waar ik meer info kan vinden? Groetjes Kim

    1. Ja hier zoveel tips en inspiratie te vinden! Je kunt bijvoorbeeld ook een starterskit downloaden bij peta Nederland. Superhandig om zo te beginnen, je leer er veel over de industrie en het binnenkrijgen van de juiste vitamines en voedingstoffen, of een vegan challenge doen via veganisme vereniging of viva las vega’s!

  5. Ben ook vegetarier, en verdiep me ook wel eens inher veganisme. Maar als je zoals ik , vaak in het ziekenhuis verblijft, heb je toch echt een probleem. Hopelijk zullen de zorginstellingen hier ook zich in gaan specialiseren. Er zijn toch steeds meer mensen die veganist zijn/worden. Maar een mooi stukje Prins! Wil ook graag meer van je lezen! ??

  6. Redelijkheid, die is mooi. Ik gooi altijd veel van mijn redenen op tafel als men er om vraagt, en dat is dierenwelzijn, milieu, gezondheid, etc. Cijfers, feitjes ik ken ze allemaal. Maar redelijkheid, die had ik nog nooit zo gezien en ik vind hem zo mooi en ook logisch, dat deze bij al mijn redenen komt. Dank je!

    1. Ja, vind hem ook erg goed. Ga hem ook gebruiken! Ik zeg altijd wel iets over het feit dat ik tegen onnodig dierenleed ben (wat hopelijk aan het denken zet aangezien we geen dierlijke producten nodig hebben om te kunnen leven).

  7. Wat mooi verwoord Prins! Zo is het helemaal, gewoon redelijk. Punt. Maar jouw gadtblog vind ik meer dan redelijk, die vind ik super! Ik hoop dat je er nog meer zult schrijven.

  8. Ik snap je helemaal. Hoewel ik dierenmisbruik- en mishandeling onwíjs belangrijk vind en het een belangrijke reden is voor mijn keuze om vegan te gaan leven, noem ik het vaak ook niet als eerste. Wanneer ik dit wel doe, wijk ik er zelden over uit. Het is, zoals je zegt, een erg gevoelig punt en mensen voelen zich al snel persoonlijk aangevallen.

    Fijn geschreven, trouwens!

  9. Heel leuke blog! Ik ben zelf sinds twee maanden van vega naar vegan gegaan en het onderwerp leeft hier enorm. Mijn man is (nog) niet zover maar is er ook volop mee bezig. Ook hij vind deze blog een leuke aanvulling op wat er over te lezen valt.

  10. Je schrijft echt heel mooi en duidelijk verwoord! Iedereen moet natuurlijk zelf weten wat hij of zij doet. Ik eet zelf wel vlees en andere dierlijke producten, maar ik vind het ook prima om vegetarisch te eten, niet alleen omdat het beter is voor dierenwelzijnn, maar ook omdat veel vlees niet zo goed is voor je gezondheid. Vlees helemaal afschaffen zou ik nog wel kunnne, maar mijn familie helaas niet. Dus eten we gemiddeld 2-3 keer per week vega als middenweg. Kaas en eieren zou ik teveel missen, ook omdat die goede vetten voor mij bevatten, maar we kopen dat wel biologisch en lokaal.

    1. Goed bezig! Als je familie wel vlees eet hoef je dat zelf toch niet perse te doen overigens? Er zijn genoeg gezinnen/stellen die niet helemaal compleet vega(n) zijn maar waarbij 1 of meerdere mensen dat wel zijn. Ik heb het ook een tijd gedaan en dan was minder lastig dan ik dacht. Een kwestie van een gerecht maken waarbij je vlees makkelijk apart kan bereiden.

      Verder hebben dierlijke bronnen van vetten meer nadelen dan voordelen. Veel cholesterol voornamelijk. Plantaardige bronnen hebben alleen voordelen (lijnzaad, avocado, noten enz). Als je gevarieerd plantaardig eet krijg je al zo’n 10% vetten binnen (zelfs zonder olie te gebruiken), wat voldoende is. Als je dan nog meer binnen wilt krijgen kun je het makkelijk verhogen.

      http://nutritionfacts.org/video/trans-fat-saturated-fat-and-cholesterol-tolerable-upper-intake-of-zero/

  11. Heel herkenbaar de reacties van anderen. Fijn artikel! Als ik er soms over nadenk, dat ik me moet verantwoorden tegenover anderen wanneer ik vertel vegetarisch te zijn, vind ik het eigenlijk te gek voor woorden. Ik vind dat je dit mooi hebt verwoord in je stuk!

  12. Goed stuk – ik moet zeggen dat ik er nooit zo bij stilsta, zoals jij het nu beschrijft. Ik vind jouw ‘belangrijkste beweegreden’, zoals je die noemt, eigenlijk de mooiste en oprechtste. Best typisch dat je die dan juist nooit kunt noemen. Ik ben benieuwd naar de volgende gastblog!

  13. Leuk geschreven en leuk om te lezen! Mooi ook hoe je schrijft dat compassie niet eens nodig is, maar dat het voornamelijk draait om redelijkheid. Goede invalshoek die ik even ga onthouden, ook al kan ik hem misschien niet altijd noemen.

  14. Ik krijg maar geen antwoord op een vraag die me zooo langs al bezighoud, en ik kom te weinig vegans tegen om ze te stellen. Ik probeer het onder dit artikel, lijkt me wel toepasselijk? Waarom eet je geen ei van een kip uit de tuin?

    Met deze vraag speel ik al even, omdat ik tegen dierenleed ben (zoals elke mens inderdaad zal antwoorden op de vraag of hij voor of tegen is) maar mijn beweegredenen om minder vlees te eten en dierlijke producten zijn ook voornamelijk het milieu en onze voetafdruk. Daarom zoek ik naar alternatieven zoals ‘deel een koe’ initatieven of eitjes van de kippen bij m’n ouders.

    Liefs Hanne

    1. Emily van bite size vegan legt het hier duidelijk uit https://youtu.be/yR9BwiukoII
      Ik eet het niet omdat het niet gezond is, maar ook omdat er voor elke legkip en nutteloos haantje gestorven is. Daarnaast kost het leggen van eieren erg veel energie voor een kip. Als je de eieren weghaalt, gaat de kip juist meer leggen. Sommige kippen eten hun eieren zelf weer op, zodat ze weer wat calcium terugkrijgen (wat verloren ging bij het leggen). Dit zijn mijn redenen, maar ik hoor regelmatig vegans die hetzelfde zeggen. Ik hoop dat je het hierdoor iets beter snapt :)

    2. Hey Hanne, ik kan je wel een persoonlijk antwoord geven!

      Ik ben bijna een maand veganist en in het begin besloot ik nog eitjes te eten van onze eigen kippen. Mijn visie daarop is het volgende:
      – ten eerste: zijn jouw kippen geredde legkippen of zijn het gekweekte kippen? Als veganist ben ik (en waarschijnlijk de meerderheid) tegen het kweken van dieren. Dierenasielen genoeg vol dieren :)! Dus daar zit wat mij betreft het eerste probleem. Als het gekweekte kippen zijn, zijn de dieren alsnog op de wereld gezet om de mens te dienen en draag je actief bij aan die industrie. Onze kippen in de tuin zijn geredde legkippen, dus dat was wat mij betreft wel helemaal oké, aangezien ze bij ons heel veel ruimte om los te lopen hebben en goed verzorgd worden
      – ten tweede: hoewel ik in het begin besloot wel nog de eitjes van onze geredde legkippen te eten, maar na een week of 2 begon dat me gewoon tegen te steken. Ik heb daar geen rationele verklaring voor, maar ik voelde me er opeens niet meer goed bij om iets te eten dat eigenlijk van het dier is en ik vind het niet aan mij om dat van hen weg te nemen. Dat is puur gevoelsmatig, hoewel ik het ethisch wel nog steeds oké vind. Nu geven we een groot deel van de eitjes weg aan buren en zo hoeven zij geen eieren meer in de winkel te kopen en is er weer wat dierenleed uitgespaard!

      Dus kort samengevat: voor mij is het persoonlijk ethisch oké om eitjes te eten van je eigen kippen, mits die gered zijn en voldoende ruimte hebben en goed verzorgd worden. Persoonlijk heb ik gevoelsmatig toch besloten om ermee te stoppen omdat het niet meer juist voelde.

    3. Super dat je er zo mee bezig bent en je dit soort vragen stelt!

      Bij eieren van kippen uit de tuin denk je al snel dat er geen dierenleed achter schuilt, dit is helaas niet het geval. De kippen zijn nog steeds speciaal gefokt als broedkippen. Als er haantjes uit de eieren komen bij het fokken dan worden deze meteen levend vergast of versnippert want deze kunnen geen eieren leggen en kunnen dus niet verkocht worden. Deze kippen zijn ook door het fokken genetisch gemanipuleerd waardoor ze tot 300 eieren kunnen leggen terwijl ze normaal maar 10-20 leggen! Dat is verschrikkelijk slecht voor de kippen, extreem voor hun lichamen en ze verliezen hierdoor heel veel voedingsstoffen. Denk er aan dat je zelf 300 keer ongesteld zou worden in een jaar in plaats van 12 keer… Verder kun je je afvragen wat er met een kip gebeurt als hij geen eieren meer kan leggen. Wordt hij dan nog verzorgt of net als in de industrie afgemaakt en omgeruild voor een ander ‘exemplaar’?

      Deze video gaat er ook over! https://www.youtube.com/watch?v=yR9BwiukoII

  15. Wat mooi geschreven Prins! Ik zoek al een tijdje naar een milde kijk die ik zelf nog niet verwoorden kan, en ik weet ook nog niet hoe ik er precies tegen aankijk. Maar dit stukje vond ik een opluchting en milde inspiratie te lezen!

  16. Wat een mooi stuk! Ik vind veganisme inderdaad een stukje redelijkheid en common sense. Waarom zou je een levensstijl kiezen die slecht is voor de dieren, de planeet en je eigen gezondheid, als je ook de keuze hebt om het niet te doen?

  17. Heel leuk en interessant stuk. Ik eet zelf al jaren geen vlees en inderdaad je moet altijd met feiten e.d. komen als je wil uitleggen waarom je geen vlees eet. Zo gek eigenlijk.

  18. Fijn artikel! Ik bleef even hangen bij de alinea over ‘de reactie van anderen’. Wat ik me afvraag: hoe reageer je ‘gepast’? Ik zie het mezelf namelijk ook zeggen, dat ik het knap vind als iemand mij verteld ervoor te kiezen om veganistische te eten en leven. En dat bedoel ik dan ook écht goed, zonder verborgen boodschap. Juist omdat ik het mezelf (nog) niet zie doen, vind ik het ook echt knap… Groetjes!

  19. Heey!
    Wat een mooie blogpost zeg Prins! Ben nieuwschierig naar je volgende blogjes!
    Zelf ben ik vegetarisch, en als mensen vragen waarom ik het ben, noem ik meestal ook gewoon de standaard feitjes: dat het ontzettend slecht is voor het milieu en voor dierenwelzijn. Dat klopt natuurlijk ook, maar de echte reden noem ik eigenlijk nooit. Dat ik het gewoon gruwelijk vind dat er levende wezens, dieren die net zoals wij mensen gevoelens ervaart en voor haar kleintjes zorgt, met duizenden soortgenoten worden vermoord in een slachthuis, terwijl het niet hoeft, alleen maar omdat mensen het lekker vinden.
    Dat durf ik dus nooit te zeggen, omdat ik dan het gevoel heb dat ik iemand ervan beschuldig dat diegene gruwelijk is. Soms maak ik dan wel ergens een opmerking over, en dan kijkt iedereen me heel raar aan.

    Laatst reed er bijvoorbeeld een busje langs met koeien vlekken erop. Dus ik zo van: ‘leuk busje!’ toen kwam ik er achter dat het het busje van de slager was, dus ik nam direct terug wat ik had gezegd. (Weet je wel, dode koeien ; ) Nou, ik kreeg meteen allemaal opmerkingen naar m’n hoofd geslingerd :(

    1. Laat andere mensen je er nooit van weerhouden te doen wat goed voelt voor jou, zeker als het om dit nobele doel gaat. Ik ervaar zelf ook dat mensen ineens heel defensief worden als het woordje veganisme nog maar valt, maar als je meestal op een rustige manier het uitlegt, en anderen ook hun zegje laat doen, dan verloopt het meestal wel ok. Als mensen dan nog kleingeestig daarover gaan doen, sorry, maar dan zijn ze je energie niet waard en dan zijn ze het al zeker niet waard dat jij je daardoor slecht gaat voelen. Keep it up girl!

  20. Prins doet zijn naam eer aan ;) Wat een fijn artikel! Heel helder, mooi, duidelijk en adrem verteld, daar hou ik van. En een ‘Green Dude’ erbij is natuurlijk altijd gezellig :) Helemaal top!

  21. Jij klinkt echt heel erg leuk! fijn dat je gastblogs komt schrijven, je doet je naam echt eer aan! helder, duidelijk en je boodschap is helemaal terecht!

  22. Ik ben al zeker 10 jaar vegetariër, de stap naar vegan vind ik lastig omdat ik thuis de enige ben die deze levenswijze naleeft. Maar ook als vegetariër moet je je continue verantwoorden. Daar word ik eerlijk gezegd best wel moe van. Ik heb deze keuze gemaakt (al vond ik het ook nooit echt een keuze) omdat ik mij er goed bij voel. Dat is toch het belangrijkste dat telt? Altijd dat gediscussieer, het jezelf moeten verdedigen.. Ik zeg toch ook niets over de mensen die wél vlees eten. Wat dat betreft is de wereld er nog lang niet, wat betreft ‘acceptatie’.

  23. Voor ’t eerst dat iemand de redenen voor veganisme weergeeft op een manier en met een motivatie zoals ik het zelf ook zou kunnen voelen. Behalve dus dat ik geen veganist ben.

  24. Geen veganist maar wel helemaal met je eens! Mijn keuze om vlees te eten is niet redelijk en zal ik ook nooit proberen te verdedigen.

  25. Mooi verwoord, ik vind het heel leuk om ook dit soort dingen over denkwijzen en waarden te lezen, naast de praktische kant.
    Ik vind het, als vegetariër die vaak voor veganist gehouden wordt, jammer dat mensen er vanuit gaan dat je je supererieur voelt en je mening wilt opdringen. Ik doe dit zelf nooit maar ontkom niet aan het vooroordeel. Ik heb van alle vegetariërs/veganisten in m’n leven ook nog nooit iemand ontmoet die dit wel doet. Mooi uitgelegd hoe dit kan komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *