Ondertussen is het gewoon aan het gebeuren

random07

Wie mijn blog al wat langer volgt, of hier in ieder geval regelmatig te vinden is, zal het niet zijn ontgaan dat mijn leven de afgelopen tijd in het teken van verandering stond. En eigenlijk nog steeds, want ik ben nog niet helemaal ‘uitveranderd.’ Dat is oké, want het gaat goed en alle puzzelstukjes vallen op een plek. Wel heb ik een aantal belangrijke lessen geleerd de afgelopen tijd. Dat gebeurde geleidelijk, doordat ik mezelf steeds meer tegenkwam.

In april maakten we bekend: Jamie stopt met de Groene Meisjes en ik ga alleen verder. Sindsdien is alles, maar dan ook echt alles, in een soort stroomversnelling terecht gekomen. Nog los van het feit dat het niet niks is om in je eentje iets te gaan runnen wat je jaren met z’n tweeën hebt opgebouwd, had ik een hoop te verwerken én had ik het gewoon twee keer zo druk.

Ik had het twee keer zo druk, maar ik máákte mezelf ook heel erg druk. Ik wilde dat alles gewoon doorging zoals het daarvoor was gegaan. Dat betekende dat ik behoorlijk hard aan het watertrappelen was, om mijn hoofd maar boven water te houden. Maar de hele tijd je hoofd boven water houden, dat is geen comfortabele positie. Denk letterlijk maar eens aan watertrappelen. Dat kost heel veel energie en inspanning en uiteindelijk: wat bereik je ermee? Ja, dat je niet verzuipt in je bergen werk en in alle verwachtingen die er zijn – en dat zijn dikwijls ook verwachtingen die je jezelf oplegt. Je hoofd boven water houden is prima voor een tijdje, maar het is niet iets dat je op de langere termijn moet doet. Het is vermoeiend en het brengt je niet verder.

Dus besloot ik: het is tijd om verder te zwemmen. Ik wil naar die andere kant van het bad en het liefst zo snel mogelijk. Ik begon mezelf allerlei doelstellingen op te leggen en dacht hele dagen na over ‘waar wil ik over vijf jaar staan.’ Dat is waar ik keihard tegen de muur liep. En dat is niet omdat het niet goed is om na te denken over waar je over vijf jaar zou willen staan, maar dat is omdat je dat niet moet doen als je eigelijk gewoon nog aan het watertrappelen bent – en ja, het was best wel even slikken om dat toe te geven.

Ik wilde van alles en de goede ideeën bleven maar komen. Het ene idee nog ambitieuzer dan het andere. Allemaal even haalbaar, als je het mij vraagt. En omdat vijf jaar toch wat te ver weg leek, maakte ik er twee jaar van. De druk nog een beetje verder opvoeren. Ik nam contact op met mensen die me zouden kunnen helpen met bepaalde ideeën en brainstormde erop los. Het gaf me een goed gevoel om vooruitstrevend te denken en los te komen van het niveau ‘hoofd net boven water.’ Immers, ik wil graag een succesvolle Girlboss zijn – dan moet je daar ook iets voor doen.

Wat ik een beetje uit het zicht verloor, was het feit dat ik eigenlijk nog maar net door een best wel lastige periode gegaan was. Dat er allemaal nieuwe dingen en mensen op mijn pad kwamen, waar ik ook mijn tijd en aandacht aan wilde besteden. Dat ik eigenlijk gewoon te weinig sliep en te weinig tijd had om nou eens eventjes een pas op de plaats te maken. Want om verder te komen, moet je soms echt even stilstaan-  dat heb ik wel geconcludeerd. Het hoeft niet allemaal meteen, ook al zou je dat soms wel willen.

Ik sprak erover met mijn psycholoog en zij zei: ja maar Merel, jij gebruikt ook altijd alles op hè? Ik vroeg haar wat ze bedoelde en ze zei: ‘Jij gebruikt al je tijd, energie, aandacht, liefde en vriendschap op. Er blijft dan heel weinig over, voor jezelf. Waar zijn je reserves?’ Oei. Reserves? Ja eh, daar doe ik niet aan hoor. Ik geef gewoon wat ik heb en als het op is, is het op. Maar net als dat het niet verstandig is om dit met je geld te doen, geldt dit ook voor deze minder tastbare aspecten. Het is gewoon niet verstandig om alles altijd maar op te gebruiken.

Toen we hier dieper op in gingen vertelde ik haar: maar ik wil alles zo graag. Ik wil gewoon graag vooruit en groeien en over een tijdje terug kunnen kijken en trots op mezelf kunnen zijn. Daar heb je toch doelen voor nodig? Of in elk geval een plan? Ze zei me: kijk naar de natuur. Zie je hoe de seizoenen over de natuur heen trekken? Ieder seizoen ziet er anders uit, maar ondertussen gaat alles gewoon door en is het gewoon aan het gebeuren.
Ze had gelijk. De bomen zien er iedere dag anders uit – maar ondertussen is het gewoon aan het gebeuren.

Sinds ik dat inzicht kreeg, wist ik: ik hoef helemaal niet als een idioot te plannen of allerlei doelen voor mezelf op te stellen. Ik mag gewoon een beetje dromen over wat er mogelijk is, zonder daar meteen een stappenplan voor uit te stippelen. Ik mag aangrijpen wat er op mijn pad komt en daar tijd voor vrij maken, wanneer dat goed voelt of wanneer ik daar zin in heb. Ik kan gewoon mee met de stroom, terwijl ik tijd voor mezelf heb en rust vind in dit proces. Dat is al spannend genoeg. Ik zit niet op wedstrijdzwemmen en hoef geen recordtijd te halen. En of ik denk dat al die plannen en ideeën die er ontstonden uitvoerbaar zijn over twee jaar? Waarschijnlijk best wel, maar dat zien we dan wel weer. Ondertussen komen de dingen zoals ze komen.

Met deze mindset heb ik nu een huisje in Rotterdam gevonden. En een werkplek. Ik grijp mooie kansen aan (zo werd ik benaderd voor een tv-programma en ben ik bezig met dingen op het gebied van audio.) Er komt een tweede druk van ons boek. Ik kreeg een paar mooie reiskansjes aangeboden en ik ben blij om dit soort dingen te mogen delen met mensen die belangrijk voor me zijn. Ik heb tijd om te koken voor vriendinnen of om weer eens lekker bij mijn mama aan tafel aan te schuiven. Ik ga weer regelmatig naar de film en ook lees ik weer eens een boek. Ik krijg de kans om energie te steken in de dingen en de mensen die me lief zijn en dat is me ongelooflijk veel waard. Zie je? Ondertussen is het gewoon aan het gebeuren.

Foto: Aline Bouma.

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

72 gedachten over “Ondertussen is het gewoon aan het gebeuren

  1. Poeh, heel herkenbaar dit. Ik ben de laatste paar maanden goed aan het profiteren van m’n reserves, en ik moet zeggen; it feels good. Ik was ook een beetje klaar met dat wedstrijdzwemmen. Gewoon lekker rustig aan, het komt als ‘t komt. :)

  2. Wow, Merel, alweer recht in het hart! (wss omdat het ook recht vanuit jouw hart komt ;)
    Je mag echt trots zijn op wat je al bereikt hebt ♡
    Nog superveel succes met je toekomstplannen (maar doe het gerust kalmpjesaan, al dobberend op een luchtmatras met een sapje in je hand of zo)

  3. Prachtig! FIjn om te horen dat je je plekje aan het vinden bent. Ik hoop dat ik ook binnenkort eens kan beginnen te stoppen met watertrappelen.

  4. Lieve Merel,

    Ik zit ook in een soortgelijke situatie..Ik heb sinds vorige week woensdag besloten om te stoppen met mijn opleiding..Ik ben teleurstellingen zat en ik ga mijn eigen weg naar Rome leiden. Een HBO diploma komt er sowieso niet meer van door allerlei omstandigheden. Ik vraag mij alleen af wat ik kan doen om onder de mensen te blijven, want ik heb mij aangemeld om een coach te worden als vrijwilliger..Maar wat doe ik tot die tijd om mezelf bezig te houden?

    Heb jij nog suggesties en ideeën?

    Groetjes,
    Liann

    1. Wat geweldig dat je je hart achterna gaat! En wat goed dat je vrijwilligerswerk gaat doen. Dat lijkt me al een heel mooie invulling. Misschien heb je wat meer tijd om te besteden aan je vrienden en familie? Boeken lezen om inspiratie op te doen? Films kijken? (een Cinevillepas misschien een idee?) Zou je een blog willen beginnen? Lekker schrijven kan ook helpen! Heel veel succes en geluk gewenst!

  5. Zo fijn dat je hier eerlijk over schrijft. Ik zie jou als een heel groot voorbeeld en het lijkt altijd alsof jij alles helemaal perfect voor elkaar hebt. Ik voel me soms dan wel tekort schieten als het me weer eens niet lukt om op tijd een blogpost online te zetten of snel op reacties te reageren. Ik wil heel graag vooruit plannen en een 5 jaren plan hebben, want het lijkt alsof alle succesvolle mensen dat hebben, maar eigenlijk word ik er zelf gewoon kriegelig van. Ik hou niet van alles vast liggen, want dan kán er ook niets meer spontaan gebeuren. Alles zit dan al vast in verwachtingen en ideaalbeelden.
    Ik vind het dan ook heel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die het soms moeilijk vind om te blijven watertrappelen. En waarom zou je dat eigenlijk willen? Je kunt veel beter op de kant zitten of aan het zwemmen zijn, dat kost minder energie. Ik vind dat je heel goed bezig bent, Merel!

    1. Oh lieverd, denk alsjeblieft niet dat ik alles onder controle of perfect heb. Verre van zelfs ;) Je moest eens weten hoe ik er soms bij zit of loop te razen en tieren tegen anderen ;)

  6. Wauw. Dit is zo herkenbaar! Ik zat er vorige week ook even helemaal doorheen en ik moet eerlijk bekennen dat ik afgelopen maandag na vier dagen vrij zijn ook eigenlijk niet zo goed wist hoe ik het allemaal anders zou doen. Ruimte zoeken, vinden maar ook nemen. En vooral dat laatste. Man man man, lastig. En daarin lieve Merel, ben jij echt een grote inspiratiebron. Je laat me zien dat je kan doen wat JIJ wilt en dat het dan, ondanks je hoofd misschien in eerste instantie zegt dat het niet zo is, gewoon goed komt. Het gebeurt gewoon. Wat een mooi inzicht. Dankjewel voor het delen, voor eigenlijk alles en ik vond het zó fijn om met je te ontbijten! Je hebt me echt ontzettend geïnspireerd. Dat deed je al, maar tijdens en na onze ontmoeting is dat alleen maar meer geworden. Dat event, dat komt er. Ooit. En ik kan niet wachten om je mijn plannen te vertellen op het moment, dat het zo ver is. Heel veel liefs! x

    1. Ooooh Melle, nu ben ik ook heel erg benieuwd! Waaah. Zo fijn he, inspirerende mensen. Jij en Merel doen dat dan weer met mij <3 Jij ook succes met alles; ben (nogmaals) heel benieuwd wat al die plannen zijn. Mocht je er eens over willen kletsen (en mij dus willen inspireren – woehoeeee) dan ben ik je girl! Liefs!

      1. Heel veel hartjes voor jou lieve Stella, zo lief! En ja, dat event dat gaat er gewoon komen :) En jouw mening is dan dus echt mega van belang want hallo, dit moet iets worden waar jij ook heel graag naartoe wilt. Keep you – zekersteweten – posted! xx

    2. Wat lief Melle, dankjewel. Ik vond het ook heel erg leuk om met jou te ontbijten en ik ga heel trots op je zijn als je je event gaat organiseren. I’ll be there!

  7. Ah, ik word hier helemaal blij van. Ik geloof trouwens ook echt dat als je een droom hebt, en je koestert die en je visualiseert het allemaal (en dat soort best wel een beetje zweverige dingen), dat het dan gebeurd. Hoe dan ook, en wanneer dan ook. Het op je af laten komen is eng, zeker omdat je dan 1. Geen controle hebt en 2. Geen zekerheid hebt dat het zal gebeuren. Want, als je iets wil, dan moet je er toch juist vol gaan voor gaan d.m.v. plannen bedenken en dingen ondernemen? Blijkbaar inderdaad niet, want jij hebt dat alles de afgelopen jaren geloof ik al gedaan. En pluk daar nu, in alle rust en blijdschap, maar eens de vruchten van. Het is je zo gegund! Veel liefs!

  8. Mooi geschreven Merel. En herkenbaar, héél herkenbaar. Altijd maar watertrappelen. Wat fijn dat je het nu wat beter voor jezelf hebt kunnen indelen om ook tijd te hebben voor andere dingen. Veel succes met de voorbereiding van je verhuizing! xo Daisy

  9. Oh zo herkenbaar zelfs over de middelbare leeftijd, blijft het herkenbaar.

    Succes met je nieuwe woonomgeving en leuk huisje inrichten?
    Siny

  10. Wat ben je een mooi mens om je zo open en kwetsbaar te durven opstellen. Laat je gevoel maar rustig stromen, het brengt je wel waar je zijn moet. Je hoeft niet perfect te zijn, het komt allemaal wel goed met iemand zoals jij.

  11. Lieve Merel, wat goed dat je tot deze inzichten komt en niet wanhopig blijft watertrappelen. Maar tot inzicht komen en er dan ook naar handelen is helemaal top en lang niet altijd zo eenvoudig als het klinkt. Ik bewonder je zelfkennis en je openheid. Want inderdaad, zoals je in de reacties leest, daar kunnen we allemaal van leren of door geïnspireerd worden. Fijn! En succes met alles.

  12. Merel, wat een super mooi stuk!

    En echt ontzettende goeie inzichten, mijn vriend zijn coach zei laatst ook iets wat me aan het denken heeft gezet..
    hij zei: ” je stelt constant de vraag over wat je straks wilt, en later wilt, en hoe je volgend jaar wilt zijn. Maar je kan je beter focussen op wie je nu bent en wat je nu doet, welke rol wil je nu hebben.”

    Ik vond dat zelf echt goed om over na te denken omdat ik ook net als jou vaak vooruit denk en plannen maak, hoe zou het zijn als ik een nieuwe baan heb? of een nieuwe woon situatie? is dan alles beter? etc. etc.

    Fijn stuk om te lezen!
    Ben benieuwd naar je verdere belevingen, en super cool dat je naar Rotterdam verhuist, ik heb er 5 jaar met plezier gewoond en nu sinds november juist naar Amsterdam verhuist.
    Ik woonde altijd in Nieuw-west/delfshaven. Als je nog tips over eten, uitgaan, events, mensen nodig hebt, dont hesitate!

  13. Je hebt het heel mooi onder woorden gebracht. Ik was zelf ongeveer een half jaar ook zo aan het watertrappelen. Ik voelde me verantwoordelijk voor alles en indereen op mijn stage. Ik had geen tijd meer voor mezelf en (wat ik vooral herkende) ik las geen boeken meer. Terwijl lezen echt mijn hobby was. Ik ben blij om te lezen dat jij je mindset hebt kunnen veranderen. Lekker op je eigen tempo zwemmen nu en af en toe beetje dobberen in het water. Dat verdien je! :)

  14. Een heel goed inzicht wat iedereen denk ik wel kan gebruiken! We zijn zo gewend om steeds maar te denken aan het volgende, dat je toch eigenlijk ook nooit tijd hebt om terug te denken en trots te zijn op wat je hebt gedaan? Dan heb je wel weer een ander 5-jaren stappenplan. Wat mij en mijn man heel erg geholpen heeft is het boek ‘Ik heb de tijd’ van Paul Loomans, ken je dat? Je leert een Tijdsurfer te worden ( klinkt zweverig, I know ;), maar is het niet haha) : taken bewust afronden, witjes nemen, ratten en schaapjes, erg beeldend en daarom heel fijn om te lezen en makkelijker om te oefenen. Misschien heb je er wat aan :)
    En meid, je doet het echt onwijs goed in je eentje hoor! Met een blogpostje of reactie meer of minder zullen je trouwe lezers echt niet boos worden! Wij begrijpen ook wel dat het best heftig is om alles ineens in je eentje te doen en dat het tijd kost om daar je draai in te vinden. Vooral nu je ook gaat verhuizen! Rustig aan, ding voor ding. Lekker tijdsurfen ;)

  15. Ik vind het moeilijk om het toe te geven, maar ik moet er om huilen.
    Een tijdje terug plande ik alles zo vol en ging ik van het ene concert, weekendje weg, naar festival, naar film, evenement en had ik opeens twee nieuwe banen. Tel daar ook nog eens spanning op doordat ik een zeer agressieve buurman heb en daardoor een slaaptekort opbouwde met heel stress. Net een weekend voordat ik naar zee ging met mijn vriend ging het mis. Ik kwam een in een psychose terecht. Ik ben een week bij mijn ouders geweest en heb alleen maar geslapen. Ik kon geen gesprek meer volgen en was gewoon op.
    Ik heb hier zoveel van geleerd en plan nu ook weekendjes met helemaal niets in. En eerlijk is eerlijk; door de week zie ik helemaal niemand op mijn vriendje en mijn ouders na. Dit tempo is lekker nu, ook al zie ik iedereen om me heen doorrazen. Het lijkt wel of iedereen met de tijd van nu in een stroomversnelling moet zitten.
    Jouw verhaal raakt mij heel erg diep en geeft mij troost. Troost dat voor jezelf kiezen en ‘nu even niet’ ook heel erg gezond en goed is. Dank je wel lieve Merel. Je doet het goed. Echt.

  16. Wat een prachtig artikel Merel, je verwoordt het zo ontzettend goed! Het is ook heel herkenbaar (en niet alleen voor mij als ik de rest van de comments mag geloven). Ik wil ook zoveel zó graag, maar dat kan niet ‘totdat ik beter ben’, ik vecht daar vaak tegen en wil het allemaal toch, terwijl het stapje voor stapje ook heus wel lukt. Laatst las ik het boek Bird by Bird van Anne Lamott. Zij noemde een voorbeeld van haar broertje die voor morgen een verslag klaar moest hebben, over vogels, hij raakte compleet in de stress en was hopeloos: hij wist niets over vogels, hoe moest dat nou!? Het simpele antwoord was: Bird by bird. Stapje bij beetje kom je er ook, gewoon leven in het moment en momentje voor momentje leven en lekker bezig zijn en dan bereik je dat doel op een gegeven moment tóch. Oké misschien is dit voorbeeld niet honderd procent goed omdat het dus morgen af moest zijn, maar ik vond het toch aardig om te noemen. (:

  17. Wauw, dit is zo mooi beschreven! Eigenlijk ook iets waar ik nu tegenaan loop: ik wil zoveel in korte tijd. Maar ondertussen wil ik meer gaan genieten en tijd voor mezelf nemen, vooral nu ik dit artikel lees.

  18. Super herkenbaar. Ik ben ook echt een planner, nog een behoorlijk perfectionistische ook nog eens, maar heb nu wel geleerd (met heeel veel vallen en opstaan) dat je af en toe echt moet loslaten. Mooi inzicht!

  19. Yes wat super fijn om te lezen! Ik denk misschien wel dat je juist in de rust en het genieten van gewoon te “leven” (volgens mij heb je trouwens ook nog genoeg toffe en ambitieuze dingen te doen!) op goeie ideeën komt en op een fijn tempo veel gedaan krijgt. Heel heel fijn dit inzicht!

  20. Mooi geschreven Merel! Ik kan me voorstellen dat de afgelopen tijd heel heftig voor je is geweest. Ik vind het zo tof waar je allemaal mee bezig bent en hoe jij in het leven staat! En ik herken het zo erg, hoe moeilijk het is om soms tegen jezelf te zeggen om iets gewoon even te laten en rust te nemen. Ik voel me soms al schuldig als ik een avondje tv kijk, dan schieten er meteen gedachten door mijn hoofd als ‘maar je had ook dit of dit of dit kunnen doen’ en dan moet ik mezelf ook weleens even afremmen ;)

  21. Prachtig Merel! Echt zo mooi, die neem ik mee in mijn hart; en ondertussen is het gewoon aan het gebeuren…
    Zo’n goede reminder voor mijzelf. Altijd heel hard werken (op allerlei gebieden), maar het hoeft niet. Het gebeurd ondertussen. Dankjewel!!

  22. Prachtig stuk, eerlijk en echt!
    Ben zelf ook enorm aan het watertrappelen en houd dat soms niet vol. Maar toch veel te veel bezig zijn met opleiding keuzestress en scheidingstress. Dat slurpt al mijn energie op. Jouw stuk is dus voor mij helemaal op het juiste moment.
    Ondertussen is het allemaal aan het gebeuren, dit klinkt zo mooi en geeft moed. Dank je!

  23. Prachtig geschreven en prachtige inhoud. Na m’n vakantie nam ik me voor de zoveelste keer voor om rustiger aan te doen. Na 2 dagen werken stroomt m’n hoofd weer over met ideeën en to-do zaken. Al voor ik wat van m’n lijstje streep weet ik zo weer veel andere to-do dingen. Dat is levenslust maar ook iets to much. Blijf elke dag mezelf hier aan herinneren, rustig aan. Dank voor je mooie verhalen.

  24. Mooie metafoor, dat watertrappelen, en zeker herkenbaar. Ik zou stiekem ook naar een psycholoog willen, maar ik ben te trots om het toe te geven. Ik heb best veel moeite met me kwetsbaar opstellen (voor het oordeel van anderen), ik vraag me altijd af hoe jou het lukt om zo open te zijn, en dat op een openbare blog. Zou je iets willen zeggen over hoe je de stap om naar een psycholoog te gaan hebt gemaakt? Ik weet dat het gewoon voor jezelf zorgen is, maar toch voelt het als een enorme faal voor mij. Terwijl ik het bij anderen juist knap vindt. Als dit dan te persoonlijk is dan snap ik dat ook natuurlijk :)

    1. Nee, daar heeft het weinig mee te maken denk ik. De stap om naar een psycholoog te gaan was voor mij ook erg groot en ik moest op een gegeven moment wel, omdat ik helemaal vastliep in mijn leven – een paar jaar geleden.
      Ik heb altijd goed over mijn gevoelens kunnen praten en ik kan dingen goed op een rijtje zetten en analyseren. Misschien helpen de gesprekken met de psycholoog wel, maar het is ook iets wat in mijn karakter zit.
      Ik voel ook geen schaamte om te praten over dingen die minder goed gaan – we zijn maar mensen :)
      Als je voelt dat je de behoefte hebt om te praten met een professioneel iemand, doe het dan alsjeblieft!

  25. Ik volg je nog niet lang, maar ik kan me alles zo voorstellen. Ik herken het (jammer genoeg) maar al te goed: te veel willen is ook niet goed. Hoe leuk het ook allemaal is, soms kom je gewoon jezelf tegen wanneer je over je eigen grens heen gaat. En wanneer je dat eenmaal achter je hebt gelaten, kun je des te meer genieten van de kleine dingen – een goed boek, goeie kop thee of een goed gelukte tekening. Prachtig en eerlijk is dit artikel. Jij komt er wel!

  26. Hi merel,

    Wat ontzettend herkenbaar en wat goed dat je het verwoord. Dat is al stap 1. Weet wel dat de reis nooit eindigt, elk dag is een nieuwe stap en het is een mooie en lange wandeling.
    Ik kan je het boek van Ekhart Toll ‘ de nieuwe aarde’ aanraden. Hij zet je daarmee weer terug in het Nu.
    Veel succes met je reis en geniet ervan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>