Review: Big Magic

bigmagic

In de trein naar Leipzig las ik het boek Big Magic in één ruk uit. Het was lang geleden dat een boek me zó wist te boeien. Het boek gaat over je creatieve talenten ontwikkelen en het creatief proces. Grappig genoeg bleek het precies te zijn waar ik op dit moment behoefte aan had. Met mijn 29 jaar ben ik de quarterlife crisis al geruime tijd voorbij, maar rol ik langzaam richting het dertigersdilemma. Welke kant moet het op met mijn leven? Wat vind ik belangrijk en waar sta ik voor? Ik voel me een wandelend cliché en dat ben ik waarschijnlijk ook, maar Big Magic heeft me nieuwe inzichten gegeven.


Ja, Big Magic is geschreven door de auteur van Eat, Pray, Love – een boek dat door miljoenen mensen is gelezen, door miljoenen lezers wordt bestempeld als ‘het beste boek ooit,’ maar ook door miljoenen mensen wordt verafschuwd. Ik heb niet echt een mening over Eat, Pray, Love. Ik vond het gewoon wel een oké boek, maar het heeft geen diepe indruk op me gemaakt. Big Magic is een totaal ander boek.

Soms komt er zomaar iets op je pad waarvan je het gevoel hebt: hier moet ik iets mee. Dat kan een groot gevoel van belangrijkheid zijn over een bepaald onderwerp, waarvan je denkt: ik wil hier meer over leren en ik wil dit laten groeien. Misschien denkt je omgeving: waarom zou je dat doen? Wat is het doel? Maar er hoeft niet eens altijd een doel te zijn. Als je je leven als een creatief proces ziet, dan is er iedere dag iets te leren en te ontdekken.

Gilbert gaat er vanuit dat een idee bij je komt aanwaaien en dat jij vervolgens de kans krijgt om hier iets mee te doen. Doe je dat niet, dan kan het idee ook weer overwaaien naar een ander. Hoe zou jij je voelen als je door iemand wordt vastgeklampt en vervolgens in een doosje zou worden gestopt, misschien wel voor jaren? Na een tijdje heb je er geen zin meer in en neem je de benen. Gilbert gelooft dat dit met ideeën ook gebeurt. En zo kan het dus gebeuren dat iemand er met jouw idee vandoor gaat – zonder dat je er ook maar iemand over hebt verteld. Omdat ideeën hun eigen weg gaan.

Nieuwsgierigheid, met creatieve dingen bezig zijn, je storten op iets waarvan je op dat moment misschien niet goed weet wat het te betekenen heeft – Gilbert stelt dat dit heel belangrijk is, voor ieder mens. Het creatief bezig zijn is goed en gezond voor je, it keeps you going. 

Vat je na een bezoek aan het Rijksmuseum het idee op dat je alles wil leren over Achttiende Eeuwse kunst? Bedenk je op een druilerige zondag dat je je wilt inschrijven voor een cursus improvisatietheater? Op zestigjarige leeftijd nog leren gitaar spelen of een camera kopen en gewoon eens mooie foto’s maken, zonder doel? Je hoeft niet op te treden in de Stadsschouwburg en je hoeft ook niet te exposeren in het Stedelijk. Het creatief proces, misschien juíst zonder verplichtingen en vereisten, zal iedereen goed doen. Iets scheppen en ontwikkelen geeft energie en brengt nieuwe inzichten met zich mee. Het is niet voor niets dat er zoiets als creatieve therapie bestaat.

‘Houdt het idee ook van jou?’

Toen ik een jaar of dertien was had ik een specifiek moment waarop ik bedacht: ik word schrijver. Ik werkte al aan een eerste verhaal, over een meisje met een gehandicapt broertje (niet geheel toevallig ben ik zelf een meisje met een gehandicapt broertje,) en ik nam het heel serieus. Ik voelde geen enkele schaamte of remming en vertelde mijn ouders dat ik dit ging doen. Mijn vader, fotograaf en liefhebber van boeken, nam mijn idee heel serieus. Hij nam me mee naar een park, waar de narcissen op dat moment volop in bloei stonden, en liet me poseren voor een achterflapfoto. Ik poseerde bij een mooie boom, met de narcissen op de achtergrond. Ik liet mijn vader de foto in het zwart-wit bewerken, omdat ik dat serieuzer vond overkomen. Dat zijn toch dingen waar je als aanstormend auteur aan moet denken.

Het idee voor het verhaal en de auteursfoto waren binnen – ik hoefde alleen nog maar het boek te schrijven en beroemd te worden. Ik zal nooit vergeten dat mijn vader dit voor mij deed. Het gaf me het gevoel dat ik gewoon kon gaan doen wat ik wilde doen. Nu, zoveel jaar later, grappen mijn vader en ik nog over het feit dat ik, nu ik écht een boek heb geschreven, toch echt eens naar het Boekenbal moet. Na veel omzwervingen ben ik toch schrijver geworden. Niet van een roman, zoals ik dat als dertienjarige voor ogen had, maar toch. Het heeft eventjes geduurd. Ik ging eerst naar de Toneelschool en werd daarna docent, maar uiteindelijk kwam ik toch weer bij mijn grootste liefde uit: schrijven. Ik kan oprecht zeggen dat ik van schrijven houd en dat ik voel dat die liefde geheel wederzijds is. Wanneer een idee net zoveel van jou houdt, als jij van hem, dan is de kans heel erg groot dat het je lukt om er iets van te maken.

Heb jij wel eens het idee dat je vast zit in standaard patronen of dat je eigenlijk veel meer in je hebt, maar dat het er maar niet uitkomt? Big Magic zou je echt kunnen helpen. Hoewel de theorie over de ideeën die komen aanwaaien en soms verder waaien naar anderen misschien wat zweverig klinkt, is het een nuchter boek en heb ik af en toe hardop moeten lachen. Ik heb er bovenal veel inspiratie uit opgedaan en ik hoop dat anderen er net zoveel aan zullen hebben.

Big Magic is onder andere hier te bestellen en kost €14,99. (affiliatelink) 

Wie van jullie heeft het boek al gelezen? Of wie is het van plan? Speelt dit onderwerp op dit moment voor jou? Laat het ons weten bij de comments.

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

45 gedachten over “Review: Big Magic

  1. Dit lijkt me echt een boek voor mij, ontzettend interessant onderwerp! Ik heb altijd veel te impulsieve spontane ideeën, die ik dan maar half uitwerk, dat vind ik dan zo jammer!

  2. Oh, dit boek zou ik heel graag willen lezen! Klinkt echt ontzettend leuk! Over het algemeen heb ik ontzettend veel ideeën, maar met de meerderheid ga ik gewoon niet door. Heel zonde! Dit boek zou weleens een motivatie boost kunnen zijn!

  3. Ik heb gister echt een super leuke personaliteitstest gedaan op 16personalities (punt com) en daar kwam ook uit dat ik het type was die 823197321 ideeënT op een dag heb maar niet de juiste middelen in mijzelf om ook echt iets uit te werken. Iets wat me altijd zo frustreerde! Misschien is Big Magic dan ook wel handig om te lezen haha. Oh ja het is trouwens echt een aanrader die test als je (weer) midden in een ontwikkelingsfase zit. Ik ga richting de kwarts eeuw crisis en dan is het fijn om wat over je zelf te lezen ook. Deze is net weer even anders gemaakt dan andere dus gewoon even een tip :). Ik ga nu het boek opzoeken, hopelijk hebben ze het ook in de bieb.

  4. Ik las dit artikel vanochtend op bed en moest ZO hard lachen over die quarterlifecrisis die overging in het dertigersdillemma dat mijn kat verstoord opkeek. Dat is extra bijzonder gezien het feit dat die kerel echt beyond stokdoof is. :-D

    Eat, pray, love vond ik qua inhoud redelijk irritant (ik bespaar u het hoe en het waarom), maar wél erg goed geschreven, dus misschien dat ik dit boek nog wel ga lezen Na De Studie.

    1. :’) Ja, voor elke fase hebben we wel weer een naam, toch? Het houdt je van de straat. Ik heb hetzelfde met Eat, Pray, Love. Ook de verfilming vond ik drie keer niks. Maar dit boek is echt zó anders!

      1. Ik heb net bedacht dat ik ober een week of 2 overga van het dertigersdilemma in de veertigersfrustratie! :-D Gek genoeg dekt dat de lading van mijn existens zowaar behoorlijk momenteel, dus dat wordt hem! #veertigersfrustratie

  5. Mooi geschreven! Ik heb hem onlangs gelezen en vond het echt heel inspirerend en het was echt een steuntje in de rug om weer te gaan creëren, zonder belemmeringen. De podcast is trouwens ook superleuk!

  6. Ik geloof dat ik met mijn achtentwintig lentes ook al aardig in de buurt kom van het dertigers-dilemma ;). Hoe dan ook, het boek klinkt heel interessant! Ik laat heel veel van mijn creatieve ideeën vervliegen – ook omdat ik er soms teveel heb en te weinig tijd en nouja – maar misschien is dat soms ook echt gewoon zonde. Of niet nodig. Wist trouwens niet dat jij de toneelschool hebt gedaan Merel, wat tof!

  7. Ik zag Elizabeth Gilbert bij Humberto in de talkshow. Sprak me gelijk aan. Super symphatiek. Wat mij zo aansprak was dat je dus niet perse ergens heel goed in hoeft te worden. En dat je ook best part-time creatief kan zijn..

  8. Aah ik zat ook heel erg te twijfelen over dit boek, maar het feit dat het van dezelfde auteur was als ‘Eat Pray Love’ hield me lichtelijk tegen – al heb ik dat boek zelf nooit gelezen. Ik laat me toch iets teveel door meningen van anderen beïnvloeden, blijkt maar weer. Maar na deze recensie ben ik weer helemaal enthousiast. Ik wil zó graag meer met creativiteit bezig zijn, omdat het me altijd zo blij maakt. Maar het lukt vaak niet. Misschien aan de hand van dit boek wel. Het verhaal over dat je schrijfster wilde worden en je vader je zo serieus nam vond ik trouwens heel mooi. Wat een goede vader, dat hij dat deed en niet meteen zo’n stomme “realistische kijk” erop ging loslaten. En wat je zegt, met omwegen ben je er toch gekomen! Echt gaaf om zo te lezen:)

  9. Oh na het lezen van dit artikel ben ik echt benieuwd naar het boek! Met mijn 33 jaar zit ik echt in de jaren van het dertigers dilemma :-). Alhoewel ik al aardig op weg ben met het richting geven van mijn creatieve kanten (waaronder mijn eigen blog) denk ik dat ik nog wel wat inspiratie kan gebruiken!
    Liefs,
    Eva

  10. Dit boek wil ik zo graag lezen! Zal ik dan via jullie bestellen :)
    Eat pray love vond ik wel heel erg mooi. Het hart van alle dingen heb ik net in mijn vakantie gelezen en vond ik ook geweldig. Dat iemand dat allemaal kan bedenken!! Ongelofelijk.
    Prachtig verhaal over je schrijversambities en je vader die dat zo goed oppakte.

  11. Lijkt me een interessant boek! En ik ben deze maand jarig, dus ik kan hem op mijn lijstje zetten ^^

    Ik ben ook al heel lang bezig met schrijven, eigenlijk al sinds ik kàn schrijven. Ik heb ook wel eens iets naar een uitgeverij opgestuurd en ik kreeg het bericht terug dat ik zeker talent had. Dus op een dag geef ik ook een boek uit, dat weet ik gewoon =)

    Verder heb ik al sinds een paar jaar het vage idee dat ik ‘iets’ moet met kippen, en dan met mensen bewust maken dat kippen een betere behandeling verdienen dan ze nu -over het algemeen- krijgen. Sinds ik een paar weken geleden hoorde van een biologieleraar op een middelbare school dat zijn leerlingen altijd heel verbaasd zijn als ze horen dat een kip een vogel is ( ja, echt waar, daar stonden ze eerst nooit bij stil!) heb ik dat idee nog sterker. Misschien kan dat boek helpen bij het bedenken wat ik hier precies moet doen :-)

  12. Beste Groene Meisjes,

    Zie jezelf niet als een wandelend cliché, zo’n 20 jaar geleden had ik ook de dertiger itch en ben weer gaan studeren en met mijn 36e bewust gestart met zwanger proberen te worden. Op mijn 37e werd toen onze dochter geboren. Een kind krijgen en opvoeden is een waanzinnig creatief proces, wel kan ik alle dertigervrouwen aanraden om niet te wachten tot je mid of eind dertiger jaren met het krijgen van je 1e kind en zoek ook niet oeverloos naar de juiste partner. Denk out of the box met dit laatste.
    Nu, 53 jaar oud of jong, denk ik dat we allemaal min of meer dezelfde fases doorlopen van dat wat we het leven noemen, als mens zijn we waarschijnlijk allemaal een tikje cliché en proberen ons te onderscheiden van de massa. Allemaal individuutjes op dezelfde hobbelweg.
    En wat een geweldige vader heb je!
    gr, Yvonne

  13. Ik denk dat je “Het element” van Sir Ken Robinson ook interessant zult vinden. Het staat op onze leeslijst voor de lerarenopleiding. Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik het boek zelf nog niet uit heb. Ik hoor van mijn klasgenoten die ‘m wel al gelezen hebben dat de schrijfstijl (of nouja, de vertaling dus?) wel beter kon, maar dat de theorie op zich erg boeiend is.

    Een heel inspirerende docent, nu mijn mentor trouwens, liet ons waaaaayy back in de eerste bachelor een TED-lezing zien van de auteur, Sir Ken Robinson. Ben ik NOOIT vergeten en ik kijk ‘m nog regelmatig terug. De lezing heet “Do schools kill creativity?”.
    Misschien een subversieve titel voor één van de favoriete TED-lezingen van een toekomstige leerkracht, haha. Herinnert me eraan hoe ik zou willen zijn als docent, zeker in mijn vakgebied (beeldende kunst).

    https://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity/transcript

    Liefs

  14. Ohja, en props voor jouw mooie stukjes. Je hebt echt schrijftalent en het is me een enorm plezier en genoegen om je artikels te lezen!

  15. Oeh wat goed! Ik had deze in mijn mandje staan alleen toen had ik toch gekozen voor ‘The War of Art’. Beter niet kunnen doen, niet echt veel van opgestoken. Nu weer even een fictie boek (Anna Karenina) en dan kan ik hopelijk deze ook bestellen!

    -X-

  16. Grappig, ik wilde vroeger ook schrijver worden (ik heb mij er nu bij neergelegd dat ik wel goed kan schrijven maar niet zo goed dat ik het de moeite waard vind dat er bomen voor omgehakt worden), en mijn vader heeft toen voor mij op de drukkerij waar hij werkte een gedicht van mij laten afdrukken. In een tijd dat mensen thuis geen computer hadden was een GEDRUKT eigen gedicht natuurlijk fantastisch.

    Bedankt voor de tip van het boek. Ik heb mijzelf heel lang door mijn eigen perfectionisme laten remmen (als ik geen perfect boek kan schrijven…) maar sinds een paar maand moet (nee MAG) ik van mezelf elke dag creatief bezig zijn, zonder doel. enige doel is dat ik die kwast en dat potlood oppak. En als ik niks weet verf ik in mijn kleurboek. En dat (iets DOEN, ook al wordt het niks) voelt zoveel fijner dan al die jaren dat ik bleef denken: ik moet ooit echt weer eens iets ‘gaan doen’ met tekenen/schrijven.

  17. Wow, serendpity! Heb net vandaag de ballen gehad om een eerste stap te nemen in het verwezenlijken van een idee waar ik al ongeveer 3 jaar mee rondloop! Dat boek ga ik zeker eens in de bib halen!

  18. Ik heb het boek (zonder jullie artikel te lezen) gister voor mezelf gekocht. Misschien een tip: op YouTube kun je ook een aantal (12 geloof ik?) podcasts luisteren die Elizabeth Gilbert over dit boek heeft gemaakt. Heel leuk om te luisteren!

    Ik wilde altijd schrijver/journalist worden, maar vond dit altijd een onrealistische droom. Toch ben ik in mijn vrije tijd altijd blijven schrijven en vorig jaar is mijn eerste boek gepubliceerd! Het kan dus!

  19. Hallo groen meisje : )

    Wat een leuk stukje schreef je over dit boek en vooral waar het je aan herinnerde, het boek dat je als meisje wilde schrijven en de foto voor de narcissen. Wat een mooie warme herinnering.

    Hartelijke groeten van iemand die ook van het creatieve proces houdt, Jacquelijne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *