Voldoen aan je eigen ideaalbeeld

1

 

foto: Aline Bouma 

“Admire some else’s beauty, without questioning your own.” 

Normaal ben ik niet per se heel erg van de quotes. Ik vind ze vaak wat afgezaagd of nietszeggend. Maar toen ik deze uitspraak las, wist ik: dit wordt mijn nieuwe lievelings.

Jezelf vergelijken met anderen is menselijk. Heel erg menselijk zelfs. We doen het allemaal en we ontkomen er ook gewoon niet aan. Niet alleen door het lezen van blogs of bladen, of het kijken van tv, maar ook door het kijken naar onze vriendinnen, buren, collega’s of vage kennissen. Kijken naar anderen, en die mensen dan bewonderen om (bijvoorbeeld) hoe ze eruit zien… daar is helemaal niks mis mee. We hebben allemaal wel een rolmodel of een persoon die we bewonderen om bepaalde (uiterlijke) kwaliteiten. Het wordt kwalijker wanneer je je eigen talenten, kwaliteiten of schoonheid in twijfel trekt, wanneer je jezelf vergelijkt met die van een ander. Dit is een valkuil waar veel mensen in trappen en ook ik heb mij hier lange tijd schuldig aan gemaakt.

Ik kon mezelf compleet waardeloos voelen, omdat ik toch nooit dat zelfde mooie lang haar als vriendin X, of hetzelfde slanke figuur als collega Y, zou krijgen. Ik wist, diep in mijn hart, ook heus wel dat ik nou eenmaal vriendinnen X en Y niet wás en dat het daarom weinig zin had om mij hierom druk te maken, maar toch liet ik het gebeuren. Een schoolvriendin van mij kluste bij als fotomodel. Ze vertelde me vaak dat ook fotomodellen onzeker zijn over zichzelf. Dat kon ik me met de beste wil van de wereld niet voorstellen – waar zou een fotomodel in vredesnaam onzeker over kunnen zijn? Wist ik veel dat ook fotomodellen zichzelf weer vergelijken met andere fotomodellen.

Ik vond het lastig om in te zien dat dezelfde vriendinnen waarschijnlijk ook weer eigenschappen van mij bewonderen, of van mij zouden willen lenen, omdat ik eigenlijk helemaal niet meer inzag op welke eigenschappen van mezelf ik ook alweer best trots was. Ik deed dus waar de quote voor waarschuwt: ik trok mijn eigen schoonheid in twijfel, door de schoonheid van anderen (misschien teveel) te bewonderen.

Weet je sinds wanneer er voor mij een heleboel is veranderd, als het gaat om zelfacceptatie? Dat is sinds Aline foto’s van mij heeft gemaakt. Voordat de dag van de fotoshoot aanbrak appte ik Aline nog in paniek: “Verwacht niet teveel van me. Ik ben heel slecht op camera, ik weet niet wat ik moet doen, ik zie er niet uit.” Natuurlijk appte ik dat alleen maar uit onzekerheid over hoe de foto’s zouden uitpakken, want ik weet heus wel hoe je voor een camera moet gaan staan en een beetje leuk moet lachen. Ik was bij voorbaat al zo nerveus om de foto’s terug te moeten kijken, dat ik mezelf maar vast een beetje indekte. Gelukkig pakte de eerste shoot meteen al heel relaxed uit en voelde ik me op mijn gemak.

En toen kregen we de foto’s te zien. Wat er toen gebeurde had ik geen miljoen jaar zien aankomen: ik was oprecht trots op wat ik zag. Ja, ik zag een onderkin. Ja, ik zag dat ik op sommige foto’s een oog dichtknijp. Hey, op die foto lijk ik wel echt heel breed in mijn schouders. En: staande foto’s zijn charmanter dan zittende. Maar dit is wie ik ben. Ik heb een breed bovenlichaam. Die onderkin, die is er nu eenmaal een beetje – vooral als ik lach. Dat oog dichtknijpen, dat zie ik bij familieleden ook. Maar dit is wie ik ben. Aline is een fantastische fotograaf, dat sowieso. Ze heeft het talent om je vast te leggen zoals je bent, zonder al teveel opsmuk of zonder dat je achteraf denkt: HUH, zie ik er zo uit?! Ik zag mezelf, met mijn kleurrijke kleding en mijn vrolijke lach, die ik gewoon durfde te laten zien. Ik heb vaker fotoshoots gehad en ik kan aan de hand van de foto’s precies navertellen welke shoot wel relaxed was en welke niet.

Het afgelopen jaar is er een hoop veranderd voor mij. Ik deed mijn weegschaal de deur uit, ik begon met hardlopen en ik behaalde successen waar ik erg trots op ben. Dit alles heeft mijn zelfvertrouwen een grote boost gegeven. Los daarvan ben ik mezelf veel meer gaan waarderen. Waar ik vroeger wanhopig probeerde op mijn klasgenoten of vriendinnen te lijken, of waar ik vorig jaar nog tot tranen toe gefrustreerd kon raken omdat het maar niet lukte om nog een paar kilo af te vallen, vind ik mezelf nu eigenlijk wel leuk. De meeste dagen dan.

Ik vind het eigenlijk wel grappig dat ik een ander figuur heb dan het gemiddelde ideaalbeeld ‘voorschrijft.’  Het maakt dat kleding anders staat en dat ik bepaalde dingen, zoals jasjes met felle kleuren en drukke prints, goed kan hebben. Ik heb steeds meer vrede gevonden in het feit dat ik iemand ben die alles groot doet en zelf ook gewoon groot is. Het grappige is ook dat ik nog nooit zoveel complimenten over mijn uiterlijk heb gehad, als de afgelopen maanden. Het is blijkbaar echt waar dat als je zelf iets uitstraalt, anderen ook de mooiste kant van jou te zien krijgen.

Natuurlijk zijn er ook wel eens mensen die rotopmerkingen maken. Laatst nog kwam er een berichtje binnen op een selfie op Instagram: “schaam jij je niet voor jezelf?” Ook hoor ik wel eens dat er over ons wordt gepraat als “dat dikke meisje en dan die met dat korte haar.” Ik vind het niet per se leuk als mensen mij ‘dat dikke meisje’ noemen. Maar ik vind het ook niet meer zo erg als vroeger. Eigenlijk interesseert het me geen moer, als ik heel eerlijk ben. Als je me dik vindt, dan snap ik dat. In verhouding tot meisjes met maat 34/36 ben ik dat misschien ook gewoon wel. Ik wil ook helemaal niet doen alsof ik slank ben.

En dat is ook iets waarin een hoop is veranderd: ik wil niet meer doen alsof ik slank ben. Ik wil geen krampachtige houdingen aannemen, mijn adem inhouden, niet breeduit lachen (want onderkin,) of kleding aantrekken waarin ik vacuüm wordt gezogen. Slank word ik nooit en dat is helemaal oké – doe dan ook alsjeblieft niet alsof. Ik kleed me, naar mijn mening, naar mijn maat. Ik stop mezelf niet weg, ik draag gewoon lekker die felle kleuren als ik dat wil. “Horizontale strepen maken breder.” So what, breed ben ik toch al, dus trek die jurk maar lekker aan. Alle adviezen uit de damesbladen laat ik lekker voor wat het is.

Vroeger had ik maat 52 (nu maat 44/46, mocht je het je afvragen,) en shopte ik veel bij winkels als M&S en Miss Etam. Ik werd zo intens treurig van de kleuren die daar aan de rekken hingen: grijs, zwart, donkerpaars – dat was het wel zo’n beetje. WAAR ZIJN ALLE VROLIJKE PRINTJES?! riep ik regelmatig gefrustreerd door de winkel. Gelukkig is er ook een hoop verbeterd op het gebied van plussize mode. Er is zoveel meer te kiezen en je mag jezelf steeds meer laten zien. Je hoeft je lichaam niet meer weg te stoppen in oversized spijkeroverhemden met Mickey Mouse applicatie op de borst. Goddank. (hoewel: niks tegen Mickey Mouse. Maar op een spijkeroverhemd…?)

Ik kan inmiddels oprecht van mezelf zeggen dat ik naar de schoonheid van een ander kan kijken, iemand een mega compliment kan geven, en dan toch niet naar mezelf te kijken als een mislukkeling die ‘toch nooit dat hogere doel zal behalen.’ Ik heb namelijk geen hoger doel meer. Iemand anders zijn schoonheid is niet meer mijn maatstaf – ik kijk tegenwoordig graag naar mijn eigen kunnen.

Ik ben dit verhaal gaan schrijven zonder precies te weten waar ik naartoe wilde en ik hoop dat het een beetje overkomt. Het zou veel voor me betekenen als ik ook maar iemand kan inspireren om meer ook meer zichzelf te zijn. Laat jezelf zien en stop jezelf alsjeblieft niet weg. Laat eens mooie foto’s van jezelf maken (bijvoorbeeld door Aline) en hang ze aan de muur. Waardeer je eigen schoonheid en kijk er met trots naar. Reageer eens met een ‘nou en?’ als iemand je dik noemt. Kijk voor de grap wat dat met diegene doet. Maar kijk vooral naar wat het met jou doet. Met iedere lange neus die ik maak naar mensen die vinden dat ik niet voldoe aan een ideaalbeeld, kom ik dichter bij mijn eigen ideaalbeeld. Een gelukkige, jonge vrouw die trots is op haar unieke looks. Ik hoop van harte dat ook jij, als jij hier ook mee worstelt zo nu en dan, dit gevoel mag hebben.

Als je iets kwijt wilt over dit onderwerp, of je de behoefte voelt om ook je verhaal te delen: be our guest! 

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

192 gedachten over “Voldoen aan je eigen ideaalbeeld

  1. You go girl! Mooi geschreven!

    Stiekem moest ik een beetje lachen om de micky mouse applicatie en in de plussize winkel staan roepen waar de kleurtjes zijn .. heel herkenbaar namelijk ?

    Fijne dag!

  2. Wat fijn en goed dat je dit wil delen. Zelf heb ik daar lang mee geworsteld. Jarenlang gepest ook tijdens de basisschool en middelbare school. Ik verstop mezelf niet meer. Dit is wie ik ben en ik ben happy met mezelf. Uiterlijke schoonheid is relatief. Krijg ik hier het stempeltje veel te zwaar en curvy, breed gebouwd, in het thuisland van mijn man ben ik het ideaalbeeld qua looks en maatje 42/44.

    Zelf vind ik veel belangrijker hoe het innerlijk van een persoon is. Wanneer iemands innerlijk mooi is straalt dat naar buiten. Het is makkelijk om alles te standaardiseren inclusief looks. Een stempeltje te geven als ‘mooi’ of ‘niet mooi’. Maar wat echt waarde heeft zit binnenin. En als daar wat ligt te rotten dan kan de ogenschijnlijk knapste persoon plots heel lelijk worden.

    Daarnaast vind ik dat mensen tegenwoordig denken dat ze hun ongezouten mening zonder scrupules mogen uiten. Daar ben ik fel op tegen. Ieder mens heeft gevoelens. Ieder mens heeft waarde. En verdient het respect om als mens behandeld te worden.

    Vroeger zou ik mijn schulp gekropen zijn en rond blijven lopen met het gevoel een trap te hebben gekregen. Ik heb inmiddels geleerd hoe ik tactvol maar zeer scherp kan reageren op onbeleefde opmerkingen. En stiekem lach ik daarna om de geschokte of verraste gezichten.

  3. Fantastisch geformuleerd!

    Los van het feit dat ik innerlijke schoonheid en bepaalde karaktereigenschappen veel belangrijker vind dan bepaalde uiterlijke kenmerken, vind ik jou gewoon leuk en spontaan op foto’s staan. Aan foto’s van mezelf moet ik nog steeds wennen, maar sinds ik mijn kop meer dan full size in het AD stond gaat dat steeds beter (vooral omdat ik dat artikel meerdere keren per dag in de docentenkamer zie hangen). We zijn/waren te kritisch…

    1. Haha, confronterend wel he, met je hoofd zo groot ergens in verschijnen? Maar ook tof. Want het laat je anders naar jezelf kijken!

  4. I needed this! Gisteren tot het inzicht gekomen dat ik anderen altijd belangrijker vind dan mezelf en dat was een klap. Hoe kan ik mezelf nou niet het allerbelangrijkste vinden?

    Bedankt voo dit toffe artikel

  5. Wat een mooi geschreven verhaal! Wat knap van je dat je dat bent gaan beseffen. Je mag trots zijn op wie je bent en wat je doet. Wauw. Super zeg!
    Afgelopen jaren ben ik in gevecht geweest met mijn zelf.ik kan je vertellen, dat win je nooit. Niet om mijn zelfbeeld, maar qua prestaties. Wilde november trainen en dacht dat ik daar harder van ging fietsen. Alleen als je fysiek haarscheurtjes begint te tonen is dat het slechtste wat je kan… Ik ging fysiek gewoon onder uit. Nja, nu heb ik geleerd dat je naar je lichaam moet luisteren en trots op jezelf moet zijn om wat je doet en dat je jouw lichaam ook waardeert. Pff, maar dat is een proces ? Ben trots op jou!

  6. Wauw, wat is dit een ontzettend goed artikel. Zo goed en mooi geschreven. Vroeger was ik mezelf ook continue aan het vergelijken met alles en iedereen, gelukkig is dat tegenwoordig al stukken minder en word ik steeds meer bewust van hoe ik echt ben. Bedankt voor dit inspirerende artikel!

  7. Wat een ontzettend goed artikel! Zeker food for thought… Want dit is écht niet gemakkelijk, voor zoveel meiden (en jongens!). Je mag trots op jezelf zijn!

    1. Zeker niet. En wat je zegt: ook voor jongens/mannen niet. Dat wordt toch vaak vergeten. Maar ook heel veel jongens kampen met onzekerheid doordat ze zichzelf constant vergelijken met anderen, net zoveel als vrouwen dat doen.

  8. Wat een eerlijk en mooi geschreven stuk . Ik.herken het zo!
    Ook voor mij was/is het moeilijk om van mezelf te houden als altijd al plus size kind, -puber, -jonge vrouw tot en met nu plus size 53 jarige vrouw.
    Nu en daar heb ik echt 53 jaar over moeten doen, houd ik van mezelf met alles erop en eraan..Maar jammer dat ik daar zoveel jaren mee heb verpest. Maar voor de positieve noot kan ik zeggen dat ik pas 53 ben en ik nog heel veel jaren van mezelf mag houden zoals ik ben en ook het leven kan en mag leiden zoals ik dat leven wil.
    Plus size en mooi van binnen en buiten, dat ben IK!!!
    THNX voor je mooie stukje?

  9. Wat mooi geschreven! Ik denk dat heel veel mensen zich in dit verhaal herkennen. Ik heb zelf ook zo lang mezelf continue vergeleken met anderen en ik werd daar alleen maar ongelukkig van. Dit jaar ben ik mezelf veel meer gaan accepteren en nu kijk ik soms in de spiegel en denk ik ‘Eigenlijk zie ik er ook gewoon leuk uit!’
    We gaan nooit precies hetzelfde woorden als andere mensen, dus moeten we daar ook niet naar streven. De quote die je aan het begin van het artikel schreef is er echt een om te onthouden en naar te gaan leven :)
    Bedankt voor je inspirerende woorden én gefeliciteerd met jullie super mooie boek!

    1. Wat leuk dat je zegt: “eigenlijk zie ik er ook gewoon leuk uit!” Dat gevoel had ik precies zo. Dat ik naar mijn eigen foto’s keek en dacht: jeetje, waar zeur ik eigenlijk over? het is toch helemaal prima?

  10. Hoi Merel,

    Ik lees jullie blog elke dag, maar heb nog nooit gereageerd. Deze keer wil ik dat graag doen: ik heb je artikel met tranen in m’n ogen gelezen. WAT goed gezegd en prachtig geschreven. Van alles wat ik op jullie blog van jou (en jullie) zie, kan ik alleen maar zeggen: je bent een prachtmens, van binnen en van buiten. En je helpt mij ook, met zo’n mooi artikel :)

  11. Jullie zien er beiden stralend en gezond uit! Uiterlijk is zeker niet alles. Jullie hebben net jullie eigen boek uitgegeven en jullie hebben een succesvolle blog. Hier kunnen veel mensen enkel van dromen! Ik heb het vaak ook moeilijk met mijn gewicht en het is inderdaad moeilijk om mezelf niet te vergelijken met anderen, maar dit inspireert me echt.

    1. Wat fijn om te horen. Je zegt: jullie zien er gezond uit. Weet je hoe fijn ik het vind om dat te horen? Want wat is er nou belangrijker of meer waard, dan gezond zijn? blij dat ik dat uitstraal! (ben gelukkig ook gezond, daar ben ik iedere dag dankbaar om)

  12. Super, dit. Wat zou de wereld een stuk mooier zijn als iederéén dit deed, en zichzelf beter zou accepteren. Van die mildheid word je namelijk ook nog eens een stuk aardiger naar anderen.
    En ik kan het niet helpen dat ik me afvraag: waarom zijn we toch zo geobsedeerd door looks? Daar kan ik me slecht in verplaatsen. Als ik jou zie, zie ik een vrolijke, vriendelijke, kleurrijke en groene meid. Dat is schoonheid voor mij. What’s not to love?!

  13. Altijd als ik naar jullie blog en foto’s kijk denk ik over jullie allebei: wow wat zien ze er goed uit en wat stralen ze uit dat ze ontzettend blij met zichzelf zijn.
    Gelukkig ben ik ook inmiddels na een lange zoektocht op het punt gekomen dat ik dit kan zeggen zonder mijzelf weg te cijferen.
    Maar je bent echt een inspiratiebron en voorbeeld voor mij!

  14. Bam!! You go girl, lekker om te lezen weer. Fijn dat je zo lekker in je vel zit ✌?️
    Ps toen ik tien was had ik een spijkerblouse met mickey erop hahahhaha

    1. Nogmaals: niks mis met MM. Ook niet op een spijkerblouse. Maar eentje voor volwassenen in maat 52? hmm… misschien in de jaren 90, maar nu niet meer ;) hihhi

  15. Held :) Prachtig verwoord en je raakt echt de juiste snaar. Bij mij, maar bij honderden andere lieve, mooie, sexy, grappige vrouwen en mannen!

  16. Wauw Merel, wat een prachtig, inspirerend stuk om mee wakker te worden! Complimenten! Ik ben over mijn uiterlijk nooit zo onzeker geweest, maar helaas wel over mijn prestaties. Ik ben erg jong uit huis gegaan, was compleet onafhankelijk. Dit zorgde voor een gevoel van trotsheid, maar ook voor minimale financiële middelen. Toen het moment daar was, dat ik mijn opleiding niet meer kon betalen, voelde ik mezelf zo’n ontzettende mislukkeling. Studie niet afgemaakt. Af en toe krijg ik daar nog steeds opmerkingen of blikken over. Ik had het met liefde afgemaakt, ik ben niet gestopt omdat ik lui, ongemotiveerd of te ‘dom’ was. Vriendinnen zijn afgestudeerd aan de uni, hebben hun master…en Lotte, jup, nog steeds in de horeca. Ondertussen wel 1e medewerker van ontzettend tot, nieuw café restaurant. (rechterhand van de baas). Soms vergeet ik dat ik daar ook trots op mag zijn, dat ik er hard voor gewerkt heb. Ik heb een eigen huis, een vaste relatie & baan en twee lieve poezen. Fuck die stomme studie! Thanks voor the reminder lieve Merel! Stoppen met vergelijken is één van de beste dingen die je kan doen! XXX

    1. Je mag MEGA trots op jezelf zijn Lotte. En niet alleen omdat je het maar mooi flikt met je werk, maar ook omdat je gewoon een heel aardige meid bent. Dat is ook HEEL veel waard.

    2. Fijn dat je er nu zo in staat Lot.
      Ik heb ‘gezien’ hoe bizar hard je hebt gewerkt om je huur, je studie en je school te kunnen betalen en ik weet hoe moeilijk de keuze was om te stoppen met de studie die je graag had willen afmaken.

      Toch ben je niet bij de pakken neer gaan zitten en heb je je in korte tijd al omhoog weten te werken.

      Ik ben trots op je en vind het bewonderenswaardig hoe ver je -puur op eigen kracht- bent gekomen.

  17. Goed geschreven zeg! Ik denk dat je een mooi voorbeeld bent voor mensen die worstelen met zichzelf. Iets dat in deze maatschappij helaas veel te veel gebeurt…

  18. Wauw, wat een goed stuk weer! Ik kan me echt in alles vinden wat je zegt. Ik heb me jarenlang aan de zijlijn gehouden en een beetje onzichtbaar gedragen, puur omdat ik niet durfde. Ik kon niet wat andere mensen wel konden. Ik kleede me, zoals ik het nu noem, als een grijs muisje en durfde niet stappen te ondernemen in dingen waarvan ik hou. De afgelopen jaren is dat alleen maar beter geworden. Ik trek kleren aan waarvan ze eigenlijk altijd al mijn dingen zijn, ben begonnen met mijn fotografie-bedrijfje en druk aan het netwerken en heb zelfs een blog gemaakt, waar ik al jaren over twijfelde. Maar als ik er nou ontzettend blij van wordt? En zoals je ook zegt, als je je goed voelt zien andere mensen het ook! Ik krijg complimenten over die ene toffe jas en over hoe ik de dingen aanpak. Natuurlijk val ik nog wel eens terug in het vergelijken, maar die dagen gaan nooit helemaal weg. Maar ook die dagen gaan wel weer voorbij en we mogen trots op onszelf zijn!

    1. Je mag heel trots zijn op jezelf! en dat grijze muisje, dat mag altijd. Maar het is zonde als je dat doet omdat je niet anders durft!

  19. Supermooi stuk, dankjewel. Ik heb zelf maat 38/40 maar heb zelf er ook veel last van gehad en eten en bewegen werd helemaal gekoppeld aan m’n gewicht. Nu eet en beweeg ik om goed voor mezelf te zorgen en m’n gewicht is enorm stabiel terwijl ik voor m’n gevoel me niks hoeft te ontzeggen. Ik hoef me niet meer schuldig te voelen als ik wat eet en ben blij met mezelf. Ik durf kleding aan die me mogelijk dikker laat lijken dan ik ben maar die ik gewoon leuk vind en daardoor kan ik anderen ook veel meer waarderen die gewoon doen wat ze leuk vinden en daarvoor gaan. Mensen die opmerkingen plaatsen over schamen schamen zich waarschijnlijk voor zichzelf omdat ze zelf niet voldoen aan het ideaalbeeld in hun hoofd. Liefs

  20. Wat ontzettend mooi! En ontzettend waar! Ik val in een andere categorie, namelijk die van ‘te dun’. Nu ben ik wel tevreden over mijn lijf (maar ook lang niet altijd hoor!), maar ik heb jaaaaarenlang 49 kilo gewogen, terwijl ik 1.75 meter lang ben. Ik kwam gewoon niet aan. En ook als je te dun bent, zijn de opmerkingen niet van de lucht (Heb je anorexia of zo? Je moet wel eten, je bent zo mager!). Dat helpt niet erg om je goed over jezelf te voelen. En daarnaast zijn er natuurlijk ook nog alle innerlijke onzekerheden. Dit artikel komt dan ook als geroepen!! Bedankt :)

    1. Och Tamara, ik kan me zo goed voorstellen hoe vervelend het moet zijn om altijd maar opmerkingen over het te dun zijn te krijgen. Het is minstens net zo vervelend als opmerkingen over te dik zijn krijgen. Mensen zijn idiots soms, echt. En heel erg ongevoelig. Het hele bodyshaming is verschrikkelijk en ik hoop dat het ooit stopt.

      1. Deze kant van onzekerheid is ook voor mij herkenbaar Tamara! Ik ben met mijn 1.86 (Stiekem zeg ik altijd 1.83, maar het zijn toch echt nog 3 cm erbij) en 65 kilo ook iemand die veel opmerkingen heeft gekregen van ‘je bent zo dun, we kunnen bijna door je heen kijken’, ‘je bent zo bleek, eet je wel genoeg?’, (ook nog eens een roodharige, dus dat bleke blijft wel ben ik bang haha). Plus alle opmerkingen over mijn lengte en haarkleur, was dat niet altijd een fijne combinatie en heb ik heel vaak aan mezelf getwijfeld. Gelukkig heb ik dat redelijk van me af kunnen zetten en denk ik alleen nog terug aan de opmerkingen ‘ik zou een moord doen voor jouw benen’, of ‘ik ben echt jaloers op jouw haar’. Ik hoop dat jij en alle lezers hier dat ook kunnen doen en precies zoals Merel schrijft ook zichzelf kunnen bewonderen, niet alleen de ander! :)

        1. Wat een toeval, dat zijn precies mijn maten en kleuren, en mijn leugentjes (1.83) hoewel ik na de geboorte van mijn zoontje iets zwaarder ben geworden en gebleven.
          In NL vond iedereen mij te dun, maar nu wonen we in China en ben ik dik vergeleken met alle meiden hier. Zo zie je maar, alles is relatief.

          1. Wat fijn om via deze blog herkenning te vinden :) En goed om te weten dat we altijd in China kunnen gaan wonen, als we ons eens te dik willen voelen, haha!

    1. haha thanks! Ja, ik had hem aan naar de boekpresentatie en ik rockte de jurk behoorlijk ;) (al zeg ik het zelf) (mag wel toch?)

  21. Mooi stuk!

    Die vervelende reactie op jouw selfie word ik alleen erg naar van. Het spijt me dat als je zoveel positiefs probeert te doen via jullie blog/instagram, je zo iets moet lezen.

    Ik had trouwens ooit eens op een ander post met een soortgelijk bericht gereageerd, maar ik dacht ik herhaal het toch nog maar even;
    Ik sta zelf in een kleding winkel en de meeste vrouwen zijn zo negatief over zichzelf en elkaar dat je er werkelijk naar van wordt. Het is jammer dat vrouwen niet door hebben, dat het niet gaat om een buikvetje, dikke billen of hangarmen, maar het totaalpakket. Als je een een eigen stijl hebt en , niet geheel onbelangrijk, een fijne persoonlijkheid, ben je zowiezo een mooi mens.

    PS Kleine tip; als iemand een wat minder doorsnee maat heeft, is het handig om de zoektocht naar kleding te verbreden.
    Je kan namelijk prima een zwart jurkje bij bijvoorbeeld de Etam halen, maar dit dan mixen met een vintage vest of jasje uit een andere winkel.
    Ik merk namelijk dat mensen met een minder doorsnee maat hopen in 1 winkel te kunnen slagen, omdat ze het bijv. al niet leuk vinden om te passen en dan al snel de moed opgeven. Eigenlijk moet deze mindset veranderen, zodat winkelen leuk wordt ipv een teleurstellende ervaring. Ik zou voorstellen dat die persoon met een vriendin gaat winkelen en zoveel mogelijk kleding past. Kijk waarom iets werkt of niet werkt en laat je adviseren door iemand in de winkel…want , al geloven mensen dit vaak niet, verkoopsters kunnen zich inleven, goed adviseren en staan er echt niet om mensen zich rot te laten voelen. Kleding uit verschillende winkels kopen geeft bovendien een veel leukere eigen stijl en geeft ook veel meer plezier aan het winkelen.

    1. Maak je niet druk Pam, als ‘internetpersoon’ hoort het er gewoon bij. Je krijgt een dikkere huid, je went eraan en: niet iedereen hoeft je leuk te vinden. Dat laatse met name is heel belangrijk om te onthouden. Zo lang je jezelf maar leuk vindt!

  22. Wat een onwijs mooi verhaal en ja het komt zeker over! Schoonheid heeft niks te maken met je lichaamsgewicht. Ik ben ooit 20 kg afgevallen en ik kan me nu soms onzekerder voelen dan toen ik 20 kg zwaarder woog. Gelukkig ben ik wel op een leeftijd (ja ik denk wel dat dit er ook mee te maken heeft) gekomen waarbij ik heel snel weer kan denken; wat maakt het uit wat andere ervan vinden. En de weegschaal de deur uit doen is een toptip! Het gaat erom dat je je goed voelt en niet wat een stom cijfer aangeeft.

  23. Mijn lief lijf jojoot van maat 48 naar 52…..nu weer 52, van een naar twee onderkinnen! Heb net afgelopen weekend besloten haar met rust te laten, geen dieeten meer!! ik ben een dikke dame ……..nou en?
    Bedankt voor je peptalk x

  24. Ooooh Merel wat heb je dat mooi geschreven!
    Vorige week zat ik naar mijn favo programma ” Expeditie Robbinson” te kijken en daarin zei Rianne (supermegadun en voelt zich altijd een buitenbeentje) ” Als ik de spiegel van de maatschappij weghaal, ben ik gewoon helemaal oke met mezelf”. En dat vond ik zo mooi! Naast mij zat mijn dochter van 16 die op dat moment naar me keek en ik zag bij haar een soort van opluchting en een kwartje dat viel.

    je bent mooi zoals jij bent!

  25. Ohhhh wat is dit mooi geschreven. Ik denk dat iedere vrouw zich wel in dit verhaal herkent (ik in ieder geval wel). We zijn allemaal mooi en de wereld zou doodsaai zijn als we er allemaal hetzelfde uit zouden zien. Ik ben zelf ook pas gaan accepteren dat ik nooit in een maatje XS hoef te passen (en ook nooit ga passen, want eten is te lekker) toen ik onze trouwfoto’s zag en ik ontdekte dat ik eigenlijk heel mooi op de foto’s stond. Ik had wel dat “Ben ik dat?!”-gevoel, maar dan op een positieve manier, zo van: ik wist niet dat ik er zo mooi uit kon zien, blijkbaar zit dit in mij, dit ben ik, wauw. En sindsdien dikke vinger voor iedereen die het daar niet mee eens is. Ik ben ik en ik mag daar blij mee zijn. En jij bent jij en daar mag je trots op zijn! Ik denk dat je een enorme inspiratie bent voor heel veel mensen! Keep up the good work!

  26. Prachtig artikel. Dit is een van de redenen waarom ik jullie blog volg: jullie zijn zo lekker jezelf zonder poeha, zonder opsmuk, en dat vind ik geweldig. Ik vind dat een mooier voorbeeld dan iemand met, naar maatschappelijke maatstaven, een ‘perfect’ uiterlijk.

  27. Wauw wat een mooi artikel! Ik denk dat dit voor heel veel mensen herkenbaar is en je hebt het prachtig onder woorden gebracht. Niet alleen op het gebied van uiterlijk, ook bij werk, studie of andere zaken merk ik dat vergelijken met anderen eigenlijk alleen maar energie kost en weinig oplevert. Belangrijk om af en toe bij stil te staan en dit artikel helpt daar zeker bij.

  28. super geschreven
    heb mij zelf ook geaccepteerd hoe ik ben
    het was elke keer 5 kilo eraf en er ook zo weer aan
    heb nu maat 44 – 46 en vind het prima zo
    en wie het niet goed vind denk ik nu pech ben wie ik ben

  29. Merel, wat mooooi! Dit is volgens mij de kern van gelukkig leven: uitzoeken waar je trots op bent en daarop inzetten en dat uitbouwen. Ik heb het ook wel gehad met uiterlijk, maar nog veel meer met het energielevel van anderen. Ik kon (kan..) mezelf soms zoooo zwak voelen als ik overprikkeld op de bank hang en ik haat die grenzen. Maar, reality check, ze zijn er en ze horen bij mij. En raad eens waar mijn leven mooier van wordt, dit accepteren of er telkens tegenaan lopen? ;)

    Veel liefs in elk geval en dat je alleen nog maar meer van jezelf mag gaan houden. Ik doe met je mee! <3

  30. Wat een mooi stuk Merel en ook zo herkenbaar.
    Het gaat uiteindelijk om wie je van binnen bent en de buitenkant is “slechts” de verpakking daarvan.
    Helaas lijkt het er tegenwoordig op dat dit is omgedraaid, je bent pas iemand, wanneer die buitenkant aan de door de maatschappij opgelegde normen voldoet.
    Val je daar buiten dan tel je ook niet mee.
    Triest maar wel de realiteit!
    Ik vind je een geweldig persoon met een passie en drive waar ik jaloers op kan worden.
    Ik ben blij voor je dat je nu goed in je vel zit en kunt zien dat een maatje meer niet belangrijk is en gewoon jou jou maakt.
    Je zet mij ook aan het denken met dit artikel aangezien ook ik mijzelf voortdurend afzet tegen andere mensen en helaas tot de conclusie kom dat ik niet net zo slank, sportief, creatief etc etc ben als die ander.
    Ik zal proberen een beetje liever voor mijzelf te zijn :-).

  31. Zo mooi geschreven! Je zei een tijdje geleden ook iets dat me aan het denken zette. Je had het met de eigenaresse van die nieuwe lunchtent in Den Haag over vloggen. Je zei toen dat het eerst wat onwennig was maar dat je je op een gegeven moment realiseerde dat je bent wie je bent en dat je het toch echt moet doen met wat je hebt. Ik weet je precieze woorden niet meer, maar toen dacht ik al “ja! Jij zit op het goede spoor”. Helemaal waar namelijk – we zijn allemaal wie we zijn, hoe je er ook uitziet of wat je ook doet. Je kunt het accepteren of je kunt je leven lang jezelf vergelijken met anderen en aan een ideaalbeeld proberen te voldoen. Ik denk dat jezelf accepteren je heel veel energie en negativiteit in de toekomst gaat besparen. Ik ben in ieder geval trots op je!

    1. Wat leuk dat je je dat nog herinnert. Ik moet zeggen: jezelf vaker terug zien op foto of film helpt wel. Het laat je namelijk inzien hoe anderen jou zien en dat dat eigenlijk allemaal helemaal prima is en niet perfect hoeft. Het heeft me wel geleerd meer te relativeren, ofzo.

    1. Wat lief! Zit ik ook, de meeste dagen. Ook heus wel eens een dag of 2 niet. Als ik ongesteld ben. Of als ik rotnieuws heb gehad. Of als alles eventjes mislukt. Maar het grootste gedeelte van de tijd kan ik inderdaad zeggen dat ik goed in mijn vel zit en dat is toch wel echt een zegen, aangezien ik weet hoeveel mensen hiermee worstelen. (en dat heb ik zelf ook jaren gedaan)

  32. Prachtig stuk! Dat maakt je toch juist zo mooi, dat je lekker jij bent :). Wat een nare opmerkingen kunnen mensen toch maken zeg. Maar probeer dan maar te denken dat dat ook uit onzekerheid is die ze dan op jou projecteren. Lekker jezelf zijn is het beste wat je kunt zijn!!!

    1. Je weet toch, mensen kunnen naar zijn. Maar dat is oké, want die mensen hebben vast zelf ook weer allerlei dingetjes of redenen waarom ze zo doen en dat is vervelend voor ze ;)

  33. Mooi stuk! Okay heel raar maar toen ik dit artikel las, moest ik opeens denken aan die ene parfum reclame met Julia Roberts dat ze haar ketens verbrak en haar eigen ding verder deed. Er wordt veel onnodig druk gezet vanuit de maatschappij met onrealistische verwachtingen, waardoor we strenger voor onszelf zijn geworden terwijl dit helemaal niet nodig is. Acceptatie en liefde voor jezelf is het belangrijkst.

  34. Waaauw wat een stuk hee! Heel veel respect voor hoe je dit hebt opgeschreven en voor wat een goed zelfbeeld je hebt! Kan ik (en waarschijnlijk heel veel anderen met mij) nog heel wat van leren!

  35. Wauw wauw wauw. Wat moet je nou antwoorden op zo’n mooi artikel? Ik vind het echt supertof van je dat je deze overwinning hebt gemaakt! Echt ♡. Volgens mij is dat een van de belangrijkste dingen van het leven, en ook een van de moeilijkste. Supertof ook dat je dit verhaal deelt, en dat zoveel mensen het kunnen lezen. Inspirerend!!!
    Liefs <3

  36. Prachtvrouw ben je en je hebt het geweldig verwoord!

    Stom dat het zo’n automatisme is om jezelf altijd met anderen te vergelijken. Ik ben het gelukkig al veel minder gaan doen dan ik als puber deed, maar ik kan het nog niet altijd helemaal onderdrukken. Het lijkt ook wel een soort van ‘not done’ om tevreden of zelfs trots op jezelf te zijn. Waarom moet alles altijd maar beter en mooier? Food for thought weer. Bedankt Merel <3.

    1. Lief van je. Toen jij laatst die opnames had voor het tv programma van binnenkort, merkte ik ook dat je jezelf vergeleek met de presentatrice. En dat zou ik ook doen, geloof me. Maar je bent haar niet. En je hebt niet haar team van mensen die ervoor zorgen dat ze er zo uitziet, om je heen. Ik vind jouw net zo knap. En ik vind het nog veel leuker om jou op tv te zien dan om haar op tv te zien. Jullie zijn gewoon 2 totaal verschillende mensen en dat is meer dan ok :)

  37. Mooi verhaal! Je bent een prachtige, kleurrijke vrouw! Jaren geleden was er die slogan: het mooist wat je kunt worden is jezelf.
    Hoewel maar een kreet natuurlijk is dat zinnetje toch wel mijn mantra geworden. Ik houd het nu mijn (puber) kinderen voor. in de hoop dat de zichzelf blijven want ze zijn prachtig !

  38. Wat is dit mooi en fijn om te lezen. Precies wat ik nu nodig had. Dankjewel, Merel. Je raakt precies de goede snaar :) en ik denk herkenbaar voor velen.

  39. Lieve Merel, wat een fantastisch artikel! En wat mooi om te lezen dat je steeds beter in je vel zit en jezelf niet steeds vergelijkt met anderen. Je bent mooi van binnen en van buiten. Wat een ander daar ook van vind.

  40. Wat moedig dat je zo open en eerlijk schrijft over zo iets persoonlijks. Ik heb echt bewondering voor hoe je in het leven staat:) en ik denk dat je veel mensen een hart onder de riem steekt, waaronder mijzelf. Dank je wel! <3

  41. Wat een prachtig verhaal!
    Ik heb de laatste jaren een beetje dezelfde ontwikkeling doorgemaakt. Bij mij hielp het me op een gegeven moment om zo af en toe te denken: ‘kijk nu eens naar jezelf zoals je man je ziet. Wat vind je wél mooi aan jezelf?’ wetend dat er toch iets moest zijn waar hij op gevallen was. Uiteindelijk kon ik elke keer weer iets nieuws opnoemen.

    Qua kleuren/prints heb ik trouwens juist weer dat ik meer pasteltinten en fijnere prints kan dragen, en in de grotere maten vind ik juist dat er zo ontzettend veel drukke, felle, grote prints bij die winkelketens hangen. Ja oke, óf zwart/paars/donkerblauw etc. Er lijkt nog steeds geen tussenweg te zijn tussen ‘maar meteen knallen’ (ook als het niet staat), of ‘willen verstoppen’. xD Ik maak steeds meer zelf, of pak toch de basic zwarte leggings (vroeger durfde ik trouwens nooit leggings te dragen, nu wel!) of spijkerbroeken en shirts, en brei, haak en naai ik er zelf vesten en sjaals bij in de kleuren die ik mooi vind.

  42. Wauw! Dit raakt me echt even. Ik weet ook niet zo goed hoe ik moet reageren. Zelfbeeld blijft een lastig iets, want iedereen vergelijkt zichzelf met anderen en volgens mij heeft iedereen ook weleens een lelijke opmerking gehoord. We zijn allemaal onzeker, op onze eigen manier.

    1. Zeker weten Andrea. We zijn allemaal onzeker op onze eigen manier, maar dat betekent ook dat we allemaal zeker kunnen zijn, ook op onze eigen manier. Dat biedt mogelijkheden :)

  43. Goed gezegd! En horizontale strepen staan jou heel leuk, Merel!

    Ik kan mezelf ook heel goed vergelijken met anderen (qua uiterlijk, qua prestaties, qua alles xD). Maar twee weken geleden had ik mijn afstudeerpresentatie en toen heb ik voor de (toch wel een beetje formele) gelegenheid mijn fancy zwarte jurk aangetrokken. Na afloop stond ik nog eens voor de spiegel en vond ik dat ik er in die jurk toch wel verrekte goed uitzag ^^

    Tot vrijdag in Groningen! (Goh, wat leuk dat ik dat kan zeggen!)

  44. Ah wat een heerlijke post. We mogen er zijn,de plusjes. En de minnetjes ook.
    Heb trouwens ook een t… hekel aan die “leuke” berenapplicaties op grote matenkleding.
    Ik ben 52, geen kleuter.?
    Jullie staan altijd lekker vrolijk op de foto, houden zo!

  45. Je bent fantastisch! Ik hoop dat je veel mensen mag inspireren, want zoals je zegt, twijfelen nog veel te veel mensen aan zichzelf. Ik hoor daar helaas ook bij… Hopelijk kan ik ooit op dezelfde manier als jij, met zelfvertrouwen, door het leven stappen.

  46. Wat een goed artikel!
    Het eeuwige jezelf vergelijken met andere mensen.. ik ben blij te melden dat ik daar nu eindelijk een beetje vanaf lijk te zijn! Ik kan nu een stuk beter gewoon ‘genieten’ van de schoonheid van andere mensen, en die van mezelf daar los van zien! Nee, we zijn niet echt met elkaar te vergelijken. Nee, ik ben geen slanke den, en zal dat nooit worden… Maar ik mag er verdomme wel wezen! Ik heb ongeveer 2 jaar geleden afscheid genomen van diëten, eet overwegend gezond, en ben ‘lief’ voor mijn lijf… en voel me daar het grootste deel van de tijd gewoon veel beter bij! Een stuk beter voor je gemoed ook.. Alleen maar sikkeneuren en boos zijn op je eigen gebreken, dat kan toch ook niet goed voor jezelf zijn? En qua werk, studie, relaties, andere zaken… ik accepteer nu gewoon dat ik alles op mijn eigen tempo doe, en dat het helemaal niet beschamend is om niet alles perfect volgens het boekje te doen.
    Verder… de een zijn minpunt is een punt van bewondering voor de ander…. en natuurlijk: our flaws are what make us interesting!

  47. Wat een goed stuk Merel! Ik moest lachen om de tweet van Zoë net, over beknopt en niet-beknopt haha. De laatste tijd zijn je stukken echt zo goed, er zijn weinig blogs waar ik zulke lappen tekst van lees. Wanneer komt boek 2 met mindstyle/zelfhulp thema uit?? ;-)

    1. Oh gelukkig, hihi. Als ik een onderwerp in mijn hoofd heb, dan ‘ram’ ik er zo 2000 of 3000 woorden uit op het toetsenbord. Dan ben ik niet te stoppen. Maar ik maak me er wel eens zorgen over of mensen het wel leuk zullen vinden om te lezen, want niet iedereen houdt van lappen tekst. Blij om te horen dat het toch wel in de smaak valt :) Maar het boek is een stuk beknopter geschreven, anders waren het 600 pagina’s geworden, ben ik bang :’)

  48. Mooi geschreven! Ik herken het zeker, qua uiterlijk heb ik daar gelukkig niet meer echt last van. Ik vind mezelf wel prima :). Ik heb het meer qua onzekerheid over wie ik ben en wat ik wil. Ik heb na mijn afstuderen (inmiddels twee jaar geleden) nog geen leuke, genoeg betalende baan gevonden terwijl veel van mijn vrienden dat wel hebben. Hierdoor voel ik me vaak minder dan hen, alsof ik achter blijf, en dat maakt me erg onzeker. Als ik mezelf niet vergelijk met anderen is dat gevoel al een stuk minder en kan ik veel beter de goede dingen van mezelf zien, maar niet vergelijken is af en toe best lastig.

  49. Ontzettend mooi! Ik houd echt van lange mindstylestukken, vooral als ze over ‘jezelf zijn’ gaan. Ik heb mezelf ook lange tijd niet gewaardeerd en alleen maar vergeleken met anderen. Nou wil ik niet zeggen dat ik mezelf inmiddels mooi vind of zo, maar er zijn wel dagen dat ik in de spiegel kijk en gewoon een vrolijk meisje zie. Alleen die onderkin, tja, dat is me toch wat. Ik denk dat jezelf waarderen gewoon een proces is dat misschien wel je hele leven door blijft gaan en waar de één verder in is dan de ander. Ik heb zelf het gevoel dat het proces de afgelopen tijd in stroomversnelling zit, maar er zijn ook momenten waarop het veel langzamer gaat. Op die momenten is het juist fijn om dit soort inspirerende artikelen te lezen, om te horen dat het écht kan, van jezelf houden. Voor mij is het nu nog een beetje een abstract idee om niet jaloers te zijn op andere mensen, dus ik vind het heel mooi om dit te lezen. Wel een beetje een onlogisch opgebouwde reactie dit, maar ach. In ieder geval: go jij! :)

  50. Wat heb je dit mooi geschreven! Je merkt echt dat je het meent. Het zelfvertrouwen en geluk spatten er echt vanaf. Zo’n bericht had ik nu echt nodig… Vorig jaar zat ik heel diep in de put en was ik zo onzeker van mezelf dat ik mij begon af te sluiten van de wereld. Maar nu met de verandering van school en van studentenhuis, durf ik mij weer mezelf te zijn. En wat doet dat deugd! Eindelijk geen vreemde meer in mijn lichaam. Het lukt mij natuurlijk nog niet altijd, maar met berichtjes zoals deze besef ik het meer en meer! Je hebt het echt prachtig verwoord!! Wat ben ik blij voor jou dat het zo goed met je gaat!! Je bent echt een pracht van een meid!! Zo inspirerend, ga zo door!!

    1. Wat naar zeg, dat je door zo’n moeilijke periode hebt moeten gaan. Ik hoop dat je meer en meer jezelf zult durven en kunnen zijn! <3

  51. Ahh het eeuwige vergelijken. Zullen we er ooit mee ophouden?

    Dit is zo’n onderwerp waar je eigenlijk nooit over uitgepraat raakt. Hoewel ik al heel vaak een vergelijkbaar artikel heb gelezen op internet (of quote, foto, programma, film over dit onderwerp heb gezien) vind ik het nog steeds lastig. Ja, ik ben me bewust van mijn kwaliteiten en begin steeds meer mijn eigen waarde te zien, maar tóch vind ik het moeilijk mezelf niet af en toe te vergelijken met anderen (dan heb ik het vooral over uiterlijkheden) en zelfverzekerd over mijn lichaam te zijn. Begrijp me niet verkeerd, het is heus niet zó erg gesteld met mijn onzekerheid, maar toch heb ik er ook, net als ieder mens, mee te maken. Men zegt altijd; accepteer jezelf voor wie/wat je bent, maar mijn vraag is; HOE DAN? Hoe doe je dit? Natuurlijk wil ik dit, natuurlijk wil ik 100% happy met mezelf zijn, maar 1+1 is niet altijd gelijk 2. Ik kan mijn spiegelbeeld wel vertellen dat ik mooi ben precies zoals ik ben, maar daardoor ga ik het niet opeens -pats boem- geloven.

    Dit is wat ik me af vraag als ik weer iets over dit onderwerp lees. Hoe doen anderen het? Toch maar die liefhebbende mantra’s herhalen in je hoofd? Er niet te veel mee bezig zijn en je focussen op wat je zelf wel hebt/kan? Dat er op die manier geen plek meer over blijft voor jaloerse gedachtes, of voor vergelijkingen? Ik ben erg benieuwd.

    Als laatste; wat fijn dat je jezelf nu meer accepteert. Lijkt me echt een opluchting. Ik gun het jou, net als ieder ander (:

    1. Nee, ik denk niet dat het een kwestie is van mantra’s herhalen. Het is voor mij een kwestie van een kwartje dat moest vallen. Net als stoppen met roken. Ergens moet een bepaald inzicht komen, vaak uit een onverwachte hoek, en dan VOEL je het ook. Je kunt er tien boeken over lezen, maar als je het niet voelt, dan gebeurt er niks.

  52. Wow, ik besef me net dat ik ‘eventjes’ alle reacties op dit artikel heb gelezen. Leuk dat niet alleen jullie artikelen, maar ook de reacties op jullie artikelen zo inspirerend en positief zijn (: Moet ook wel een fijn gevoel zijn voor jullie, dat jullie dit teweeg kunnen brengen (:

  53. Heel goed geschreven! Ik deed dit ook te vaak. Maar tegenwoordig heb ik mezelf geaccepteerd zoals ik ben. Heel soms heb ik het nog wel eens. Vooral met zomer kleding. Daar voel ik me nooit prettig in. Ik heb maat 42 en ik hou van mijn curves.

    Ik vind jou kledingstijl trouwens echt geweldig! Het staat je allemaal super mooi! Ik denk oprecht dat dezelfde kleding bij maat 34 niet zo mooi zal staan als het bij jou doet. Zo heeft iedereen en elke maat weer zijn eigen voordelen. Je ziet er top uit merel! En daar hoef je echt nooit onzeker over te zijn.

  54. Wauw Merel, supermooi en zo fijn om te lezen dit! Bij het lezen realiseerde ik me dat ik precies doe wat jij beschrijft: ik heb rolmodellen en omdat ik mezelf met hen vergelijk voel ik me minder leuk, minder knap, minder goed dan zij. En dat is zo stom als je erover nadenkt! Ik wil heel graag zelfverzekerd zijn maar ik vind dat nog echt moeilijk. Toch ga ik het proberen, zeker na het lezen van dit artikel: heeft heel veel bij me verhelderd! Dus dankjewel. En ik vind jullie geweldig, dat je het weet. (Maar daar vind ik mezelf niet minder door! (Eerst typen, dan geloven ;) ))

  55. Het gaat allemaal niet zo erg goed met me momenteel, maar deze blog was echt een opkikker! Keep it up en waar is die ‘vind ik leuk’-knop! :)

  56. Hoi, heel mooi om te lezen dat je zo’n grote stap hebt gezet in accepteren en blij zijn met jezelf! Vergelijken en onzeker zijn was voor mij ook erg herkenbaar. Wat mij heeft geholpen is ook eens serieus stil te staan bij de gedachte dat ik niet mooi genoeg zou zijn.
    Waarvoor dan eigenlijk niet?? Voor wat in het/mijn leven ben ik niet mooi genoeg? Wat een onzinnige gedachte is het eigenlijk. Ik bedoel: ik kan dansen, werken, heb lieve en leuke vrienden, een super leuke man aan de haak geslagen, ik kan genieten van dingen om me heen, ik kan dromen, ik kan praten, denken, genieten van eten, ik ben gezond, mijn lichaam doet alles wat ik wil.. Ik kan met het uiterlijk wat ik heb alles doen wat ik wil en belangrijk vind in mijn leven.
    Wat zonde om er niet gewoon dankbaar voor te zijn!
    Nouja, zo iets ging mijn denkproces daarover en heeft me erg geholpen die strijd en streven naar mooier op te geven.

  57. Mooi artikel. Ik herken het wel.. k heb een autisme, dat maakt me wie ik ben maar het is lastig omdat ik nog steeds verwacht dat ik contact met iedereen moet maken en er gesprek mee moet voeren.. Terwijl dat vaak niet lukt of met heel veel moeite. Ik kan me gruwelijk irriteren aan die mensen die dat wel kunnen en daar geen moeite voor hoeven te doen.. En ook gewoon dingen doen met elkaar…. Al die sociale media heel leuk maar het blijft bij de basics. Ik volg en reageer zo af en toe, dat is voldoende.. Maar omdat te realiseren dat dat genoeg is.Ik begin mezelf ook steeds meer te accepteren en leren kennen. Maar mezelf vergelijken met de ander gaat gewoon niet.. Ik ben wie ik ben, en dat is nu eenmaal zo.

  58. Wat een mooi artikel. Ik ben blij voor je Merel, dat je dit hebt bereikt. Ik hoop dat ik dit ooit ook mag bereiken. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik doe mijn best :)

  59. Wauw, wat een prachtig verhaal. Hier kan ik een hoop van leren. Ongeveer dan, ik ben erg blij met mezelf als persoon, heel erg blij trouwens, zou geen ander iemand willen zijn. Ik doe wat ik graag doe en geniet van alles waar ik maar van kan genieten. Qua lichaam ben ik echt niet dik, maar dit is niet hoe het hoort te zijn en hier ben ik hard mee bezig. Natuurlijk hoort daar ook bij dat ik blijer met mijn lichaam moet worden, elke dag een stapje in de goede richting denk ik maar :) Liefs.

  60. Merel wat heb je dit weer prachtig geschreven! Je bent een fantastisch mooi mens, van binnen én buiten! :) Je hebt alles om trots op te mogen zijn, hoe fijn is het als je zo eerlijk kunt leven met jezelf en anderen? :D Mooi om te zien hoe positief je bent en hoe nuchter je het kunt bekijken, dat is een mooie eigenschap!

  61. Wat een ontzettend mooi en inspirerend stuk! Toen jullie op Utrecht Centraal waren heb ik even kort met jullie gepraat (helemaal aan het einde van de dag) en het viel me op hoe leuk, zelfverzekerd en comfortabel je overkwam en hoe fantastisch en uniek je eruit zag met je leuke gezicht, kleurrijke outfit en grote sieraden. Ik vond het best een beetje intimiderend! Ik ben zelf nog lang niet zo ver als jij bent in dit proces, maar ik heb geloof ik wel al een belangrijke stap in de juiste richting gezet: waar ik het eerst altijd als doel zag om slanker/strakker/mooier te worden door allerlei diëten, spieroefeningen en make-up en dacht dat dat het probleem op zou lossen, is mijn doel nu om blij te worden met hoe ik eruit zie en niet per se om dat uiterlijk te veranderen. Ik heb dat doel nog lang niet behaald, maar ik heb het gevoel dat ik in ieder geval de juiste weg ben ingeslagen.

    Nog iets wat misschien interessant is om over na te denken: hoe komt het toch dat we ons uiterlijk zo belangrijk vinden dat we ons er helemaal druk over gaan maken en ons er onzeker over gaan voelen? Volgens mij is dat voor een groot deel te wijten aan bedrijven die geld aan ons willen verdienen. Door een heel krachtig beeld neer te zetten van hoe een vrouw eruit zou moeten zien worden alle vrouwen die daar niet aan voldoen (en dat is elke vrouw, want niemand is perfect) onzeker over zichzelf. Resultaat: ze geven handenvol geld uit aan cosmetica, afslankproducten, sportschoollidmaatschappen, corrigerende kleding, tijdschriften met foto’s van gefotoshopte modellen met daarnaast ‘zes tips voor meer zelfvertrouwen’ (tip van mij: gooi het tijdschrift weg) en ga zo maar door. Goed voor bedrijven, slecht voor vrouwen. Tel daarbij op dat je als vrouw nog altijd veel meer op je uiterlijk wordt beoordeeld dan als man en je dus in je dagelijkse leven bevestiging krijgt dat het inderdaad belangrijk is dat je er zo goed mogelijk uitziet, en je hebt een situatie waarin het praktisch onmogelijk is om blij te zijn met hoe je eruit ziet. Misschien is het dus ook goed om met mildheid met deze onzekerheden om te gaan. Ik betrap mezelf er soms op dat ik het stom vind van mezelf dat ik zo gefocust ben op mijn uiterlijk en dat ik dan niet alleen gefrustreerd ben over hoe ik eruit zie, maar ook over het feit dat ik gefrustreerd ben over hoe ik eruit zie. Maar het is geen toeval dat we hier allemaal mee te maken krijgen; de maatschappij waarin we leven maakt dat dat haast onvermijdelijk is. Ik denk dus dat het goed is om het jezelf niet teveel kwalijk te nemen als je je onzeker voelt en om de schuld niet bij jezelf te leggen.

    1. Wat een mooie reactie! Het is never nooit mijn bedoeling geweest om je te intimideren met mijn ‘voorkomen,’ dus ik hoop niet dat je dat als negatief hebt ervaren. Ik ben gewoon graag mezelf :) En weet je wel hoe ongelooflijk leuk wij het vonden om jou daar te spreken? En het feit dat je het durfde om op ons af te stappen, dat zegt ook alweer zoveel. Dat durft echt niet iedereen! <3

  62. Ik kan me niet herinneren of ik er nou wel of niet op had gereageerd dus bij deze. Wat een mooi artikel en wat herkenbaar. Het viel me ook al op dat je er extra goed uit zag de laatste tijd, dat je meer straalt. Ik denk dat ik er nooit zo over na had gedacht dat andermans schoonheid of talent er voor zorgde dat ik me misschien (meer) onzeker voelde. Sinds ik dit heb los gelaten voel ik me zo veel beter, sinds ik me richt op mijn eigen passies en kunnen. Ik heb je artikel nog genoemd in mijn blog vandaag. Daar had ik het ook even over mijn weegschaal struggles en letten op eten. Ik wil dat gewoon niet meer, daar word ik niet blij van. High five voor positiviteit!

    1. Wat super lief, echt heel tof om te horen dat ik mensen ongemerkt mag inspireren door gewoon mezelf te zijn :) Kwam jij nou morgen naar de signeersessie bij WAAR in Groningen? heb ik dat goed onthouden? :)

  63. Ik word hier zo blij van! De laatste tijd ben ik veel aan het nadenken over wat nou mooi is. En mijn conclusie is dat we allemaal even mooi zijn! Mensen kunnen wel bepalen dat dun mooier is dan dik of dat andere dingen lelijk zijn maar waar is dat op gebaseerd? Er zijn een heleboel dingen die over het algemeen als lelijk worden gezien waar mensen mee geboren worden, daar kun je dus niks aan doen (tenzij je operaties oid ondergaat). Compleet oneerlijk dus om sommige dingen waar je mee geboren word als mooi te bestempelen en andere als lelijk.
    Ook zijn er dingen die over het algemeen als lelijk worden gezien waar je wel zelf iets aan kunt doen, theoretisch gezien, zoals overgewicht. Hoe vaak hoor je niet iemand zeggen (of denk je zelf zelfs soms) “zo, die is dik”. Maar je kent iemands verhaal niet, je weet niet hoe dat zo is gekomen, je weet niet of die persoon misschien heel hard aan het sporten is om het eraf te krijgen, je weet het niet! En waar komt überhaupt het idee vandaan dat dun beter is dan dik? Dat gaat toch eigenlijk nergens over! Oh en te dun mag trouwens ook niet, dat is ook weer niet goed…
    Door het schoonheidsideaal wat heerst is echt bijna niemand mooi genoeg, goed genoeg. En dat vind ik zo verdrietig! Want we zijn allemaal wel mooi! We doen allemaal ons best, en al doe je niet je best, ook prima, dat mag je gelukkig zelf weten! We zijn allemaal mens en dat maakt ons mooi!
    Ik denk dat het super belangrijk is dat we elkaar veel vaker complimenten gaan geven. Niet alleen over het uiterlijk maar ook over het innerlijk, want uiteindelijk is dat nog veel belangrijker dan hoe je eruit ziet! En laten we ook juist benadrukken hoe anders we allemaal zijn en hoe fijn dat is want wat ik niet heb/kan dat heeft/kan iemand anders wel en vice versa.

    1. Dat zeg je heel mooi. Je kunt je inderdaad afvragen: waar baseren we het toch allemaal op? Het is eigenlijk iets heel geks om zo naar de wereld, onszelf en elkaar te kijken!

  64. Bedankt weer voor je openhartige blogpost, Merel. Jullie Groene Meisjes zijn niet alleen een inspiratie qua veganistisch eten, maar ook qua mild denken over jezelf, zelfvertrouwen, positiviteit, richten op positieve dingen, acceptatie van jezelf, etc. :)

  65. Merel, ik hoop van harte bij een van jullie signeersessies aanwezig te kunnen zijn, maar omdat ik nogal een verlegen type ben (iets waar ik in de loop der jaren wel vrede mee heb weten te vinden) en op papier vaak beter uit mijn woorden kom dan face-to-face, wil ik je hierbij graag bedanken voor deze prachtig geschreven blogpost (waarschijnlijk zou ik nu ook buiten adem zijn geweest als ik deze hele zin uit had moeten spreken ;-) ).

    Bescheiden/verlegen/stil/iemand die de kat uit de boom kijkt…het is allemaal op mij van toepassing. Ik heb het lange tijd, mede door opmerkingen van anderen, als iets slechts gezien en het idee gehad dat ik moest werken aan het doel van mijzelf als extraverte, vlotte babbelaar. Inmiddels vind ik mezelf wel oké en dat is een heel verschil met hoe ik mijzelf zo’n vijf jaar geleden zag. Het helpt wel als je iemand om je heen hebt die je laat beseffen dat je er mag zijn. Zo iemand lijk jij mij ook voor de leerlingen aan wie je lesgeeft. In dat opzicht doe je me een beetje denken aan mijn vroegere docent Frans, dankzij wie ik jarenlang Franse les heb kunnen volgen terwijl dat zonder hem niet mogelijk was geweest (aangezien niemand in mijn klas Frans als vak had gekozen). Mijn middelbare schooltijd was verre van leuk, maar hij wist er door zijn vertrouwen in mijn kunnen wat kleur in aan te brengen. Inmiddels ben ik al tien jaar middelbare scholier-af, maar denk ik nog regelmatig terug aan hem als een van de fijnste docenten die ik ooit heb gehad. Zo denk ik dat jouw leerlingen later ook aan jou zullen denken. Je hebt een tijdje terug geschreven over je ervaringen met lesgeven en ik kan me niet anders voorstellen dat je leerlingen je als een geweldig leuke docent zien die op haar beurt weer het mooie in hen ziet.

    Nou, een hele lange reactie van mijn kant, maar nogmaals dank voor je mooie stukken en ga vooral zo door!

    1. Oh lieve Fabiola, wat een mooi bericht heb je geschreven! dankjewel <3 Ik zou het fantastisch vinden als je naar een signeersessie komt en wees maar niet bang, ik vind mensen die wat minder extravert zijn net zo leuk, dus je hoeft je helemaal niet anders voor te doen dan je bent of je te schamen omdat je misschien wat verlegen bent. Iedereen mag er zijn en iedereen heeft op zijn eigen manier een rol te vervullen, daar geloof ik heel heilig in :)

  66. Wat een ontzettend mooi artikel. Het is heel belangrijk om tevreden te zijn met hoe je bent. Zoals je zeg, zelfs fotomodellen zijn onzeker en gisteren hoorde ik een fitgirl van instagram zeggen dat ze onzeker was over haar lichaam (what?!). Jezelf vergelijken met anderen op welk gebied dan ook is het slechtste wat je kan doen. Helaas doen we het allemaal wel eens denk ik :p. Wat betreft de grote mate mode. Ik ga altijd met mijn nicht shoppen en leuke kleding in grote mate vinden was niet makkelijk. Inmiddels zit er in de stad een winkel genaamd paprika met ontzettend leuke kleding voor grotere maten, heel fijn!

  67. Door dit soort posts voel ik me net iets minder alleen in m’n gevoel. Deze week liep ik binnen bij Monley Coffee en merkte dat twee meisjes van een jaar of 17 heel sneaky aan het roddelen en kijken waren. Ik weet niet eens waar ze het over hadden, maar je wordt me daar een partij onzeker van. Aan de ene kant ben ik blij dat ik tegenwoordig kan denken ‘waarom de fuck zou iemand me aan moeten staren, omdat ik er misschien niet uit zie als ZIJ zouden willen’? maar aan de andere kant doet het pijn dat je blijkbaar niet voldoet aan een beeld. Mooie blog dit, stukje zelfacceptatie en goed om bij stil te staan! Dankjewel voor dit! X

  68. Merel,
    Je bent een prachtmeid! Van binnen en van buiten. Die felgekleurde tops en jasjes staan je geweldig! En je zwart-wit gestreepte jurkje ook!
    En dat je op jouw jonge leeftijd dit artikel hebt geschreven, vind ik ongelooflijk. Ik bewonder je enorm!

  69. Wat een mooi, inspirerend artikel! Ik had er altijd een handje van om dingen niet te dragen of niet te doen, bang voor wat anderen zouden denken. Maar ik kán helemaal niet weten wat anderen denken en wat maakt dat ook uit? Zodra ik dus denk: wat zullen mensen hiervan vinden? is er gelukkig een andere stem in mij die dan roept: WHO CARES!

    Ik wil nog even zeggen dat ik je echt een mooi mens vind. En je zo eerlijk bent in je blogs. Je hardloop-updates, artikelen zoals deze, persoonlijke dingen… allemaal zo oprecht!

  70. Wauw! Wat mooi geschreven en wat herkenbaar! Iets waar ik ook al jaren mee worstel, inmiddels meer dan 30 kilo kwijt en ondanks dat ik blij ben met mijn maatje 38/40 ben ik misschien nog wel onzekerder over mijn uiterlijk dan dan daarvoor?? Gek eigenlijk!? Maar goed inmiddels leer ik (wel met behulp van een coach) anders naar mezelf te kijken en als ik nu in de spiegel of in die etalageruit kijk schrik ik soms van mezelf en denk ik echt ben ik dat in positieve zin dan he! Deze bewustwording heeft me zoveel zelfvertrouwen gegeven dat ook ik me inderdaad niet meer verstop of wegstop of me continue afvraag hoe ik eruit zie. Ik ben wie ik ben en ik ben hartstikke leuk net zoals jij en al die andere leuke meiden :-)

  71. Weet je? Ik moest lachen en bijna huilen tegelijk. Omdat je het zo ontzettend krachtig verwoord. En omdat ik vind dat je echt de spijker op de kop slaat, bij mij is het in ieder geval helemaal overgekomen. Het voelt echt alsof je dit stuk voor mij hebt geschreven.. alsof je wist waar ik mee worstelde en dit vandaag tegen mij wilde zeggen. Dus bedankt hiervoor, bedankt dat je je zo blootstelt en dit met ons wilde delen. Bedankt dat je zo mooi en sterk bent. Die quote is nu ook mijn quote.

    Liefs en ga asjeblieft zo door.. jullie inspireren mij elke dag :)

  72. “Mijn schoonheid is mijn maatstaf”. Nice.
    (Soort van wat jij de voorlaatste alinea zegt maar dan even als quote geknutseld).

    Ik heb heel veel zelfvertrouwen gekregen toen ik ging powerliften. Het is veel chiller om je lichaam te beoordelen op wat het kan (in mijn geval: hoeveel kg het kan liften) dan op hoe het eruit ziet. En er zijn frustraties, en ik heb gejankt als het niet lukte, en ik train niet zoveel als ik zo willen i.v.m. studie, maar het is zo fijn om in de spiegel te kijken en te denken: “Dit lichaam kan bijna 100kg tillen”, ongeacht hoe het eruit ziet.

    Oh en ik heb laatst mijn haar met undercut laten knippen en het vervolgens blauw geverfd. Weet zeker dat superveel mensen het lelijk vinden maar het voelt zo goed om gewoon zo de deur uit te durven en me er ook gewoon goed bij te voelen. :D

  73. Hai lieve Merel,

    Je hebt alvast 1 iemand geholpen met dit artikel, mij! Dankjewel! Al jaren worstel ik met m’n zelfbeeld. Mezelf tonen zoals ik echt ben: waarom is dat zo moeilijk? Je hebt me geïnspireerd om dit wel te doen!! Want je straalt, echt waar. Ik zie nergens dat dikke meisje of wat dan ook, ik zie een trotse en vrolijke vrouw die springend in het leven staat, een vrouw die weet wat ze wil en er voor de 200% voor gaat! Ookal ken ik je niet persoonlijk: ik vind je fantastisch!

    Een hele dikke knuffel
    Naduah

  74. Hey Merel, eergisteren voor het eerst op jullie FB pagina gekeken en nu dit mooie stuk gelezen. Mooi! Hoop heel erg dat ik dat ook kan bereiken, want ik merk dat ik dat ook doe vergelijken. Hoe iemand eruit ziet kan ik vaak wel bewonderen zonder hoe ik er zelf uit zie af te kraken. Waar ik meer onzeker over ben is over wie ik ben en dat zou ik graag veranderen. Het lijkt me heerlijk om meer zelfvertrouwen te hebben en te lachen en plezier te hebben en dat mezelf toe te staan! Je ziet: je hebt weer iemand geholpen!

  75. Ik vind dit echt awesome, you go woman :)! Zelf ben ik ook een plus size dame, met een eigen stijl (ik draag gewoon lekker wat ik leuk vind en waar ik van vind dat het mij goed staat). Soms nog een worsteling, waardoor ik extra blij ben dit te lezen. Jezelf bewust maken van je talenten/van wat je in huis hebt is zo belangrijk :). Ik maakte vroeger altijd hele “artistieke selfies”, waarop niet goed te zien was dat ik eigenlijk ook best een onderkin heb. Maar so what :) ik sta nu veel liever vrolijk en spontaan op foto’s, want dat is wie ik ben (o.a.). Ik heb jaloezie naar anderen toe nooit zo goed begrepen eigenlijk. Anderen kunnen je wel inspireren :). Enfin: blijf wie je bent: een maatje meer of een slanke den, we zijn sowieso zoveel meer :)!

  76. Wauw, echt geschreven vanuit je gevoel. Je bent echt een held, hoe je dit soort dingen zo inspirerend op papier weet te krijgen. Die positieve instelling, daar houd ik van! Daar kan ik nog zeker iets van leren. In ieder geval: je vormt een bron van inspiratie voor me. You go girl!

  77. Prachtig geschreven Merel. Erg fijn om te lezen hoe ver het jou heeft gebracht en wat het met je doet. Vind het erg mooi om te lezen dat je het afgelopen jaar als persoon erg vooruit bent gegaan, hetzelfde heb ik ook. Elke dag is een stapje dichterbij mezelf. Daarnaast vind ik het erg tof dat jij lekker je uitbundige zelf bent en daarmee de wereld echt een stukje mooier maakt!! (ook als persoon)
    Daar zal dan ook je beslissing om langer naar Berlijn te gaan, ook bij horen denk ik? Wat is echt een enorm gave stap vindt. (Ben eind juni klaar met de studie, dus wie weet dat ik je heel snel achterna ga)
    Oja en wat een enorm tof koffiezetapparaat!! Is je soy latte gelukt?

    Liefs Marlon Schipper

  78. Hoi!

    Wat mooi om te lezen. Ik word er zelf altijd een beetje kwaad van als mensen in dit geval op instagram zoiets durven te zeggen vanuit hun beeldscherm en niet in je gezicht. Het is hun eigen onzekerheid die ze projecteren op anderen.
    De eerste keer dat ik jullie filmpjes aan het kijken was op YouTube dacht ik wauw! Kijk dat zijn nou eens leuke meiden. Gewoon lekker puur hun zelf! En dat kunnen er niet veel.
    Mooi artikel :)

  79. Zit ik hier …met mijn koffie in mijn hand , net terug van de psychologe waarin we exact dit onderwerp hebben besproken en gaan aanpakken. Afgelopen jaar in een Burn-out terecht gekomen en mijn self-esteem / eigenwaarde behoorlijk kwijt geraakt. Heeft zeg maar een behoorlijke opdonder gehad. Wilde alles onder controle houden . Wat denken anderen van mij ? hoe denken ze over mij ? hoe kom ik over ? doe ik het wel goed ? etc. etc….
    Het vertrouwen in anderen , maar met name mezelf aangetast. Hoewel ik inmiddels wel mijn grenzen aan het aangeven ben en meer kies voor de dingen die IK leuk vind om te doen … komt dit artikeltje op een goed moment op mijn pad …
    Ik vind het inspirerend om te lezen hoe jij er mee omgaat , het raakt me en ik vind het super tof dat je je niet meer laten meten door meningen van anderen of wat het modebeeld van ons wil ( als je begrijpt wat ik bedoel). …. Het zinnetje : je mag er zijn …. die plak ik op mijn spiegel ! Dank je Merel <3 *pinkt even een dankbaar traantje weg*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *