Omgaan met slechte dagen

Beeld: Bette de Wit 

“Bad days do what they like. They’re naughty teenagers that act out just because they want to.” – uit How to come alive again, Beth McColl.

In deze blogpost vertel ik je over hoe ik omga met slechte dagen. Je mag deze dagen vanzelfsprekend ook minder goede, minder geslaagde of minder makkelijke dagen noemen. Misschien is een disclaimer voordat we beginnen handig. Dit wordt geen ‘we gaan gewoon lekker allemaal goede dingen manifesteren zodat je nooit meer een slechte dag hebt!’ verhaal. Daar ben ik te nuchter, maar vooral ook te eerlijk voor. Ik vertel je over hoe slechte dagen er bij mij uitzien en welke dingen ik heb geleerd over hoe ik die dagen het beste kan doorkomen.

Eerste stop: zelfonderzoek

Ja hallo, je spreekt met de koningin van het zelfonderzoek.Zelfonderzoek is key – altijd weer. Dus voordat ik je vertel over hoe mijn slechte dagen zich gedragen en wat ik daarmee/daaraan doe, nodig ik je uit om pen en papier te pakken en de volgende vragen te beantwoorden:

Wanneer ervaar je een dag als een slechte dag?
Hoe ziet dat eruit? Hoe voel je je dan?
Waar ben je op die dagen?
Wat doe je op die dagen?
Kun je voor jezelf verklaren hoe een (normale) dag een slechte dag wordt?
Weet je wat jouw triggers voor slechte dagen zijn?
Hoeveel inzicht heb je in je slaap-en eetpatroon en hormoonhuishouding?
Hoe is het momenteel met je algemene mentale conditie gesteld?
Zijn er al dingen die je doet om slechte dagen een beetje makkelijker te maken voor jezelf? (zo ja; heel goed! zo nee: geen zorgen, we gaan straks aan de slag).

Over mijn slechte dagen

Nu jij voor jezelf bovenstaande vragen hebt beantwoord, zal ik ook eerlijk vertellen over mijn slechte dagen. Ik kan het vergelijken met het gevoel dat ik heb als ik op reis ben en last van heimwee heb, alleen ben ik doorgaans gewoon thuis. Ik kan me somber of ronduit verdrietig. Soms ben ik angstig of paniekerig. Vaak ben ik heel erg onzeker, over álles. Mijn innerlijke criticus staat op standje 110 en tettert me de oren vna mijn hoofd. Ik ben bang dat alles wat ik doe zal mislukken. Soms ben ik boos, maar ik vind het moeilijk om daar uiting aan te geven. De dagen kunnen oneindig voelen, eenzaam ook, en mijn hoofd is op een opslagplaats voor mist en dikke watten.

Soms beginnen slechte dagen als prima dagen en soms eindigen slechte dagen gewoon neutraal. Het is niet altijd te voorspellen, vaak wel te verklaren en bovenal: die dagen zullen er altijd zijn. Ik denk dat de meeste mensen wel eens last van een slechte dag zullen hebben, en mensen met een kwetsbare mentale gezondheid (zoals ik,) misschien een keertje extra. In ieder geval is het goed om te benadrukken dat het menselijk en dus supernormaal is en dat ook slechte dagen er mogen zijn. Het goede nieuws is: er komen ook weer goede dagen.

Wat doe ik op slechte dagen?

Ik zie het altijd als een groot compliment wanneer mensen tegen me zeggen dat het erop lijkt dat ik 1) vaak precies weet waar ik behoefte aan heb en 2) dat ik goed voor mezelf kan zorgen. Dat is namelijk ook zo, dat kan ik goed! Dat ging niet vanzelf, en ik ben er heus ook wel eens níet goed in, maar ik denk wel dat er van alles te leren en te ontwikkelen is.

Zoals ik al zei: slechte dagen gedragen zich bij mij praktisch hetzelfde als heimweedagen. En op die dagen is het allerbelangrijkste dat ik ervoor zorg dat ik me veilig voel. Dat doe ik door mild voor mezelf te zijn, mijn gevoelens toe te laten en ervoor te zorgen dat de dingen overzichtelijk en comfortabel zijn.

Allereerst moet ik zorgen dat ik slaap. Dit is je fundament. Niet slapen is vragen om heel veel slechte dagen en daar kan ik helaas over meepraten. Niet slapen betekent ook dat je je een slag in de rondte kunt detoxen, maar je je niet beter zult voelen. Je hebt je slaap nodig om sane te blijven.

Mijn gevoelens laat ik, tot op zekere hoogte, toe. Als ik somber of verdrietig ben, huil ik. Ik vind het helemaal niet leuk om te huilen, en al helemaal niet als daar anderen getuige van zijn, maar als ik het niet doe, heb ik mezelf ermee. Het moet eruit en huilen is een goede manier om die gevoelens de ruimte te geven. Wanneer ik het gevoel heb dat ik mijn gevoelens voldoende heb geuit, probeer ik me te focussen op positievere dingen. Ik kan mezelf niet toestaan om al te lang te blijven hangen in de somberheid.

Comfort en contact

Beeld: Aline Bouma

Nu is het tijd om het mezelf comfortabel te maken. Ik doe allerlei dingen waarvan ik weet dat het me een fijn gevoel geeft: ik heb altijd een paar boeken liggen die ik kan lezen, passend bij allerlei moods. Ook ben ik geabonneerd op ontelbare podcasts, dus er is altijd wel een nieuwe aflevering die ik kan luisteren. Fijne dingen lezen en luisteren zijn goede manieren om mijn gedachten af te leiden.

Ik ga naar buiten, de zon in, of in ieder geval: daar waar de frisse lucht is. Ook als het regent ga ik wandelen. In februari probeer ik zelfs 150 minuten per week – naast het wandelen – te bewegen. Dat schijnt goed te zijn voor je mentale gezondheid, dus misschien krijg ik er wel minder slechte dagen van – wie zal het zeggen? Wat ik nu bijvoorbeeld fijn vind, is om in de middag naar de sportschool te gaan (al is het maar voor een halfuur) daarna warm te douchen en mezelf met YouTube video’s op de bank te nestelen. Mijn lichaam voelt dan heel ontspannen.

Yin yoga geeft me dat gevoel van ontspanning ook en is dus extra geschikt op dagen dat ik me angstig of paniekerig voel. Meditatie is ook een manier, maar kost me meer moeite dan yoga.

Ik sluit me af voor prikkels. Mijn noise canceling headphones is op onrustige dagen mijn nummer één vriend. Wat een blessing is dat ding zeg, zeker in het OV of op andere lawaaierige plekken.

Waar nodig en mogelijk, cancel ik plannen en afspraken op slechte dagen. Op dit soort dagen moet ik nu eenmaal heel selectief zijn in wat ik wil en wat ik wel of niet kan. Afspraken afzeggen en mensen mogelijkerwijs teleurstellen vind ik natuurlijk helemaal niet leuk, maar het is soms wel het enige juiste om te doen.

Ik weet vrij goed hoe ik fysiek reageer op dingen. Op sombere dagen drink ik zeker géén alcohol, daar word ik namelijk doorgaans nog somberder door. Op angstige dagen drink ik beter geen caffeïne. Op andere dagen drink ik trouwens sowieso beter maar één koffietje, want ik ben een gevoelig type. Drugs heb ik nooit gebruikt, en dat ben ik ook niet van plan. Mocht ik ooit toch dat idee opvatten, herinner me er dan alsjeblieft aan dat niet op een slechte dag te doen ;)

Maaltijden overslaan is natuurlijk überhaupt geen gezond idee, maar op slechte dagen is het voor mij absoluut uit den boze om dit te doen. Van niet eten word ik nog wiebeliger dan ik al was, ook fysiek, en trust me, dat is voor niemand leuk. Ik zorg dus dat ik vitaminerijk, genoeg én lekker eet. Ik probeer zo intuïtief mogelijk te eten. Heb ik vandaag behoefte aan een stuk taart? Een kilo bloedsinaasappels? (ja lach maar, ik heb nou eenmaal zo mijn behoeften) Verse sapjes? Een verwarmende curry? Ander comfortfood? Ik probeer mijn lichaam te geven waar het om vraagt.

Mijn grootste valkuil is dat ik me op slechte dagen het liefste terugtrek van alles en iedereen. Hoewel ik precíes weet hoe je een supportsysteem moet opbouwen en aanspreken, heb ik vaak toch de neiging om me af te zonderen. Ik wil dan niemand tot last zijn en geen ruimte innemen, of wéér moeten melden dat het niet zo goed met me gaat. Daar zit best wel wat schaamte op. Iedereen wil altijd kunnen zeggen dat het goed gaat. De realiteit is nu eenmaal soms anders, dus ik kan maar beter zorgen dat er iemand op de hoogte is. Het is fijn en handig als je omgeving (partners, vrienden, collega’s) weten wat ze wel/niet van je kunnen verwachten op een slechte dag. Op die manier voorkom je verrassingen én kunnen de mensen om je heen meer voor je betekenen.

Andere dingen die mij hebben geholpen op slechte dagen: naar de kapper gaan, met dieren knuffelen, in bad gaan, mijn therapeut mailen, mijn bed verschonen en een dutje doen in een fris bed, mijn huis opruimen en oud papier wegbregen (leeg huis = leeg hoofd) of een cake bakken. Je denkt misschien dat ik hier allerlei oppervlakkige dingen opnoem en dat is wellicht ook zo, maar oppervlakkige dingen kunnen heel erg comfortabel en fijn zijn.

Misschien werken voor jou wel heel andere dingen. Misschien zien jouw slechte dagen er ook wel totaal anders uit dan de mijne. We zijn allemaal anders en hebben allemaal verschillende behoeften. Wat denk ik voor iedereen geldt, is dat het goed is om slechte dagen de ruimte te geven. Slechte dagen zijn ook gewoon dagen. En ze gaan ook weer een keer voorbij. In de tussentijd kun je maar beter mild voor jezelf zijn en het jezelf zo makkelijk mogen maken. Uitdagingen gaan we wel weer aan op goede dagen. Zoals Beth schrijft: ‘on bad days, you just have to survive.’ 

Lees- en luistertips

Zoals altijd laat ik je natuurlijk niet zomaar achter met dit artikel en de boodschap ‘joe joe, succes ermee.’ Ik geef je graag nog wat lees- en luistertips mee. Niet alleen fijn voor op slechte dagen :)

– Lees How to come alive again van Beth McColl. Ik heb me zelden zó begrepen gevoeld door een boek (of eigenlijk dus door een auteur).
– Ik heb Handboek voor minder dagen van Eveline Helmink zelf nog niet gelezen, maar het ziet er veelbelovend uit.
– Podcasts die ik op dit soort dagen extra graag luister zijn: Happier, How to fail, Terrible, thanks for asking en gisteren ontdekt: We love you and so can you.

Wil jij iets delen over jouw slechte dagen en wat je op die dagen doet? Heb je meer tips nodig, of wil je gewoon je verhaal even kwijt? Voel je alsjeblieft vrij om dit bij de comments onder deze post te doen. 

Dit artikel bevat affiliatelinks. Wanneer je een product bestelt via deze linkjes krijg ik daar een kleine vergoeding voor. Het kost voor jou absoluut niks meer! Het is voor mij een manier om mijn blog te kunnen onderhouden. Dank voor jullie support!

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

13 gedachten over “Omgaan met slechte dagen

  1. Wat goed dat je hierover schrijft Merel! Het is voor mij pijnlijk herkenbaar. Op de dagen dat ik me rot voel zonder ik me het liefste af van alles en iedereen, omdat ik al snel denk dat ik mensen tot last ben. Daar wordt het uiteraard niet beter van, dus ik moet mezelf eigenlijk actief dwingen om wel iets te doen en dat contact actief op te zoeken. Verder probeer ik veel voldoening te halen uit het drinken van kopjes thee, het lezen van boeken en lekker te eten (vooral ook heel veel, want als ik me slecht voel ben ik letterlijk een zwart gat). Therapie helpt al wel iets, maar soms heb je ook nog een extra zetje nodig.

    1. Ha lieve Merel,
      Wat fijn om dit allemaal te lezen. Even een vraagje; hoe ga je om met dingen die moeten? Ik moet namelijk op een vaste tijd op werk zijn en omdat ik voor de klas sta, kan je ook geen pauze nemen wanneer het prettig voor je is.
      Liefs!

  2. Hoi Merel,
    Ik kan me erg vinden in je beschrijving van slechte dagen, ik heb ze helaas ook vaak. Het kost me in het dagelijks leven veel energie om positief te zijn, ik moet daarom -net als jij- goed voor mezelf zorgen en kan dit doorgaans goed. Maar toch zijn er dagen dat alles te veel moeite kost, ik me eenzaam en boos op het leven voel, zonder dat er perse een duidelijke reden voor is. Sociale interacties zijn dan lastig, zelfs whatsappen lukt me niet goed en ik ben kortaf en kom daardoor bot en ongeinteresseerd over. Ik merk op die dagen dat alles me te veel is en dat ik soms om 10 uur in de ochtend al weet dat ik die avond te laat ga komen bij mijn geplande afspraak.
    Ik probeer veel van de door jou gegeven tips toe te passen, yin yoga helpt idd goed, lief zijn voor mezelf, goed eten en vooral naar buiten gaan. Maar soms is alles gewoon te moeilijk en lig ik de hele dag in bed te wachten tot de dag voorbij is. De volgende dag voel ik me dan gewoon weer oke, blij met een frisse start.
    Bedankt voor je mooie woorden en je lees- en luistertips weer, je hebt me al aan zoveel waardevolle boeken/ podcasts geholpen! Ik lees nu Drift, ook op aanraden van jou :)

  3. Oprecht dank voor het delen. Herken een hoop en vind het heel mooi om te lezen hoe jij ermee omgaat. En ook dank voor de tip: ga sowieso het boek van Beth McColl lezen!

  4. Hoi Merel,
    Ik vind t heel moedig van je dat je hier zo open over bent. Veel=herkenbaar, ook van de reacties van de meiden die me voorgingen. Ik kan t dan absoluut niet opbrengen om goed te eten en al t gedoe daar omheen. Absoluut geen eetlust, heel laag energieniveau. Ik weet dat ik moet foodpreppen maar sorry, ik kan t niet opbrengen. Momenteel meer slechte dagen dan neutrale, en n echt goede dag is al n tijd geleden… Dat ik op sommige dagen naar mn werk moet / afgesproken om te sporten= dan n zegen…reden om mn bed uit te komen en afleiding. Maar als ik dan weer thuis kom dan valt de somberheid weer als n deken om me heen. Ik heb dit artikel en meerdere opgeslagen en ga de tips proberen. Fijn om hierover met jullie te kunnen ” praten”.

  5. Wat ben ik blij dat er bloggers zijn zoals jij die dit soort problemen, waar ik enorm mee worstel, bespreekbaar maken. Mijn probleem is dat ik op sombere dagen in die somberheid blijf hangen, ga piekeren, ik niks leuk vind en ik nog eens extra streng voor mezelf ben. Niet bepaald helpend dus. Het is tijd dat ik ook eens een noodplan voor mezelf maak.

  6. Bedankt Merel voor je openhartigheid!
    Ja ik ook…
    Heel herkenbaar dat je de slechte dagen liever voor jezelf houdt. Ik ben moeder van 2 en móet soms wel hulp vragen.
    Wat ik dan weer een voordeel vind van het kennen van je ontzettend k* voelen is het intens genieten van de goede dagen/ tijden. Herkenbaar?

    Groetjes Emmely

  7. Van dit artikel wordt ik blij. Ik kan er ook niet echt achterkomen waardoor zo’n dag ontstaat, en daar baal ik dan van (ben erg oplossing gericht). Daardoor zink ik nog verder. Op zo’n dag zorg ik niet goed voor mezelf qua eten (en drink te weinig water) en dat is ook niet bevorderlijk. Fijne tips geef je! Ik denk er nu aan om een noodpakket te maken.

  8. Geweldig je zelfonderzoek vragen! Ik heb de afgelopen jaren heel wat mindmaps gemaakt om mezelf, mijn behoeften en verantwoordelijkheden in kaart te brengen. Hierdoor herkende ik dat er vooral vaak sprake was van tegenstrijdige belangen. Stukje bij beetje lukt het om daar wat meer synchroniciteit in te brengen. En wat jij ook schrijft: te accepteren dat deze dagen of momenten er altijd wel zullen zijn. Er niet in blijven hangen, wat echt niet zo makkelijk is maar waardoor het echt weer beter wordt.
    Dank je wel voor het delen Merel!

  9. Hi Merel,

    Mooi hoe jij je eigen weg gevonden hebt! Weten waar je van opknapt is zo belangrijk.

    In de jaren dat ik vooral liggend bestond en in een jaar nog niet kon/kan doen wat jij opnoemt voor een dag ;) heeft het volgende me geholpen:

    – Ophouden met definieren slechte dag/goede dag. Hooguit slechte momenten in een uur/goed uur. Elke uur heeft een goed moment. Of dat nou de 5 stappen naar de wc halen is, niets te moeten, een mooie film of blij bij de kapper naar buiten stappen.

    – Ophouden met zeggen dat ik niets of weinig kon en mezelf vergelijken met anderen. Je woorden zijn energie, dus ik zeg liever ‘vandaag maak ik keuzes waar ik beter van wordt’. De meeste mensen kunnen alles, ook ik. Alleen soms maar een paar tellen en/of met langdurige gevolgen 🙃 En ook dat risico mag ik nemen als ik me daar even beter door voel. Daarnaast; mijn hart klopt, ik adem, mijn organen werken, mijn zintuigen doen het bijna allemaal. Dat is ook een geweldige prestatie!

    – ‘Er zijn is voldoende’ dat krabbelde ik op een post-it die de thuiszorg naast mijn bed hing. Het geeft me rust, ook nu ik heel veel meer alles kan.

    – Bij schuldgevoel ‘niets te betekenen’ beseffen dat me letterlijk neerleggen om te herstellen, echt helemaal niets te doen met het beste en snelste resultaat, de zwaarste baan is die velen met afleiding uit de weg gaan. Schouderklop daarvoor!!

    – Ik leef als een topsporter: alles in etappes, binnen de grenzen trainen en er staan als het moet. En dan rust tot ik hersteld ben. Zoals Zoetemelk de wielrenner zei: ‘de Tour de France win je in bed’ :)

    Dankzij alles onderneem ik weer en help ik anderen met excuusloos leven en ondernemen. En dat geeft zoveel plezier dat ik daar het beste van wordt.

    Lieve groet! Fia

  10. Hoewel het bij mij op de eerste plaats om lichamelijke problemen gaat, herken ik heel veel in je verhaal. Ik vind het heel herkenbaar dat je zegt dat je je op slechte dagen liever afzondert. Voor mij werkt dat ook zo, maar ik heb ook het idee dat het mij helpt om dat te doen. Er komt bij mij vanzelf wel weer een moment dat ik contact weer leuk vind. Nou is afzondering bij mij ook betrekkelijk, want ik ben getrouwd en heb twee tieners. Maar stille tijd heb ik gewoon nodig om het leven weer een beetje aan te kunnen.
    Verder wil ik nog even kwijt dat ik als vooral stille volger jouw blog en insta ontzettend waardeer. Er zijn maar weinig mensen online zo eerlijk, open en echt. Je kwetsbaarheid is misschien wel je grootste kracht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *