The True Cost

maxresdefault

Op aanraden van Sophie keek ik gisteren de documentaire The True Cost op Netflix. Hoewel we al wat langer met het onderwerp eerlijke mode bezig zijn, was deze film weer een enorme eyeopener. Ik wil vandaag enkele punten die me (wederom) zijn opgevallen met jullie delen. Bovenal hoop ik dat iedereen deze prachtige film gaat kijken, want het is één van de betere documentaires die ik in lange tijd heb gezien.

“We are profiting, from their need to work, to use them as slaves. We need to give them work, but they have to be treated with the same respect that we treat our children and our friends.”

Het is waar. Wanneer we allemaal stoppen met het kopen van kleding, dan stort de hele kledingindustrie in. Dat argument krijgen we altijd als eerste te horen wanneer we het hebben over eerlijke mode. Het klopt als een bus. Maar dat is ook niet waar het wereldwijde probleem dat oneerlijke mode heet over gaat. Waar het over gaat is dat arbeiders mensonterend worden behandeld. Ze worden onderbetaald, bespot, mishandeld en weggehaald bij hun families. Dat de meeste mensen in Azië in de kledingindustrie werken is iets wat waarschijnlijk nooit meer terug te draaien is en dat is ook niet het eigenlijke probleem. Het probleem is dat merken (modehuizen) niet bereid zijn te investeren in de meest basale mensenrechten: een veilige werkomgeving, mensen met respect behandelen en een leefbaar loon. Het is beschamend om te bedenken dat wij hier aan meewerken, door gewoon goedkope kleding te blijven kopen. De meeste consumenten zijn nog altijd niet bereid om iets meer te betalen, helaas. Dat weten de modehuizen en dus zullen ze doorgaan met het produceren van kleding die, op alle terreinen, zo goedkoop mogelijk is. Het is een wereld van vraag en aanbod.

Ook het milieu heeft ongelooflijk te lijden onder de kledingindustrie. Het is naast de olie-industrie de meest vervuilende industrie op aarde. Dat komt niet alleen doordat er wordt gewerkt met giftige stoffen die ons water en de bodem vervuilen, maar ook door de wegwerpmaatschappij die vandaag de dag heerst. We kopen kleding en gooien het weer weg. Dat proces herhaalt zich continu, waardoor de wereld inmiddels vol is met kleding die niet wordt gebruikt. Moet je je voorstellen hoeveel stof (zoals katoen) en aardgassen daarvoor nodig zijn, daar kun je je eigenlijk geen voorstelling van maken. Totdat je ziet hoe vervuild het water in grote Aziatische steden is en als je ziet wat er allemaal ronddrijft in die rivieren. De kledingindustrie is daar voor een groot deel schuldig aan.

Er zijn dorpen rondom katoenplantages en leerlooierijen waar praktisch alle kinderen die geboren worden gehandicapt zijn. Hoe dat komt? Door alle gifstoffen in de lucht, bodem en het water. Ouders wachten daar letterlijk op de dood van hun kind en ondertussen gaat ook hun eigen gezondheid alsmaar verder achteruit. Hele dorpen zijn ziek, het is vreselijk om te zien.

Fast fashion kan nooit kwalitatief goed zijn. En het kan al helemaal nooit ethisch verantwoord zijn. Een merk koopt 1,5 miljoen spijkerbroeken in voor 30 cent per stuk. Dat is gewoon niet goed te praten. Fast Fashion geeft ons het gevoel rijk te zijn. We kunnen voor weinig veel kopen. Een volle kast met kleding, dat geeft veel mensen een goed gevoel. In feite worden we alleen maar armer. We geven namelijk ons geld uit aan iets wat het niet waard is. We gooien kleding weg, verspillen en dragen bij een verslechterende omstandigheden in de wereld – voor mens, milieu en dier. De enigen die er rijker van worden, zijn de eigenaren van de grote modemerken. Zij lachen in hun vuistje als wij weer naar de winkel rennen, voor wéér een nieuwe collectie – wat zo ongeveer iedere maand is tegenwoordig.

Ik schaam me. Ik schaam me voor het feit dat ik de afgelopen tijd toch nog kleding heb gekocht van merken waarvan ik weet dat ze oneerlijk produceren. Daar heb ik allerlei redenen voor, zoals: ik kan geen leuke eerlijke mode in mijn maat vinden, ik heb even snel iets nodig en tweedehands kopen kost me dan teveel tijd,  ik heb geen geld om alleen maar eerlijke mode te kopen… en ga zo maar door. Na het kijken van deze documentaire heb ik weer even heel helder voor mezelf: zo belangrijk kan het niet zijn. Ik heb kleding genoeg, ik heb schoenen genoeg. Ik wil mijn geld niet besteden aan dit soort oneerlijke, onmenselijke en milieuvervuilende praktijken. Dan koop ik maar minder vaak iets of doe ik toch maar iets meer mijn best om tweedehands te kopen. De fastfashionwereld in stand houden is echt een misdaad en wij, consumenten, zijn voor een deel verantwoordelijk.

Ik ben veganist omdat ik me verantwoordelijk voel voor de dieren en omdat ik van ze houd. Ik geef ook om het milieu. Maar natuurlijk geef ik ook om mijn medemensen – net zoveel. En dus wil ik niet verantwoordelijk zijn voor het lijden van andere mensen, net zo min als ik verantwoordelijk wil zijn voor het lijden van dieren. Medewerkers in kledingfabrieken in Cambodia zijn mensen, zoals jij en ik. Moeders die hun kinderen kwijt raken in Bangladesh zijn exact dezelfde moeders als jij misschien bent. We worden allemaal geboren op dezelfde aarde en we hebben allemaal dezelfde dromen. We worden allemaal ’s ochtends wakker en wensen een goede gezondheid voor onszelf en onze naasten. We willen allemaal gelukkig zijn en met respect behandeld worden.  Ik zou niemand dit recht willen ontnemen en ik weet zeker dat dat ook voor jou geldt.

Ik hoop dat iedereen deze prachtige en duidelijke documentaire gaat bekijken – je vindt hem op Netflix. Als je meer wilt weten over eerlijke mode, dan raad ik je het boek Talking Dress aan. Ook hebben wij eerder artikelen geschreven over de praktische kant achter eerlijke mode, over onderwerpen als betaalbaarheid, leuke merken en andere manieren om bij te dragen aan het verkleinen van dit wereldwijde probleem. Als je graag meer wilt lezen, kun je onze zoekfunctie gebruiken door ‘eerlijke mode’ of ‘fair fashion’ in te voeren.

Ga jij The True Cost kijken? Of heb je hem misschien al gezien? We horen het graag van je. 

Beeld: http://truecostmovie.com

Deel deze post op:

Geschreven door: Merel

50 gedachten over “The True Cost

  1. Wat een mooi goed artikel weer! Dankjewel! Ik ga de documentaire binnenkort ook kijken. Ik koop al een tijdje heel bewust kleding (ook naar aanleiding van jullie eerdere artikelen daarover) en dat voelt heel goed! Dit artikel ga ik zeker met mensen delen.

  2. Ik vind dit gebied een van de lastigste om het ‘goed’ te doen. Ik mijd budgetketens zoals de Primark al als de pest. Maar aan de andere kant zijn dure merken ook vaak betrokken bij schandalen rondom de werkomstandigheden van de productiemedewerkers. Duur is dus niet altijd ‘beter’ en de merken die ‘fair’ zijn, zijn (nog) beperkt en niet altijd mijn smaak.

    Ik heb besloten om dan maar in ieder geval zo duurzaam mogelijk te zijn. Niet gaan voor kwantiteit maar juist minder items waarmee je goed kan combineren en echt blij bent in plaats van ‘wel leuk vind’.

  3. Goed artikel en ga de film ook binnenkort bekijken. Voor mij is kleding kopen ook niet makkelijk, ben niet zo jong meer , dan is de keuze sowieso lastiger en mijn maten komen niet overeen met het gemiddelde. Ben vaak al blij om passende kleding te vinden, maar ga toch meer mijn best doen. Ik koop wel veel minder kleding, doe er langer mee en veel dingen zijn jaren te dragen. Soms laat ik iets een jaar of wat in de kast hangen en trek het dan weer aan, geeft een gevoel dat het nieuw is.

  4. Ik ga die documentaire zeker bekijken, ik zat er de laatste dagen toevallig al veel aan te denken, hoe ik liever eerlijke ecologische kleding wilde kopen en dat ik maar eens moest uitzoeken waar ik dat kon vinden. Ik weet alleen niet waar ik iets vind wat me past want ik heb een kleine maat en een nogal specifieke stijl :/.

  5. Ik ga de documentaire zeker kijken. Begin deze week heb ik mijn kledingkast opgeruimd en ik schrok van hoeveel kleren ik niet meer draag. Ik koop al veel minder kleren dan een aantal jaren geleden, maar het kan nog een stuk beter en duurzamer.

  6. Goed artikel! Ik had de film gezien in Amsterdam, indrukwekkend. De meeste beelden van arbeidsomstandigheden had ik (helaas) al eerder gezien, de beelden over de bestrijdingsmiddelen en hoe ziek de mensen daar van worden nog niet. Als totaalbeeld wel iets waar je een paar dagen stil van wordt. Dus nu weer hard verder met doen wat ik kan (facebook.com/keepme.stories) :) alle kleinere bijdrages, zoals ook jullie artikel hier, helpen samen!

  7. Mooi geschreven! Ik las al bij Naoki over deze documantaire. Helaas heb ik geen netflix en kon hem ook nog nergens anders vinden :( zelf probeer ik ook heel bewust te leven maar op kleding gebied schiet het er toch vaak bij in helaas. Ook ik schaam me. Ik woon sindskort in Israel en ik weet hier helemaal nog niet waar ik eerlijke dingen kan kopen. Ze zijn er hier ook nog totaal niet van bewust over gevolgen van dingen qua milieu etc. Misschien toch maar maandje Nextflix proberen dan ;)

    1. Precies wat ik wou zeggen! Via rankabrand.nl kun je zo goed overzichtelijk zien hoe een merk ‘scoort’ en waarom. Je kan zoeken op merk, maar ook op label (denk energielabels: A, B, C, D, etc.)

  8. Mooi geschreven! Talking Dress gaat meteen op mijn lijstje. Deze docu heeft mijn ogen eindelijk geopend en ook ik ga overstappen op duurzame en eerlijke kleding. Dankjewel voor de tips in mijn artikel trouwens :D

  9. Goed artikel! Hoe meer mensen over dit onderwerp gaan nadenken, hoe beter, en ik ben blij dat jullie (en Sophie ook) hier aandacht aan besteden, want met jullie blog kunnen jullie veel mensen bereiken.
    Vorige week kwam ik op het idee om in mijn plaatselijke bibliotheek te vragen om het boek Talking Dress te bestellen en het op een goed zichtbare plaats te zetten. Zo komt het hopelijk in de handen van zoveel mogelijk mensen.

  10. Dit artikel verwoord hoe ik er over denk. Het is zo fijn om te lezen, want ik kan het zelf niet zo goed onder woorden brengen, en dit raakt de juiste snaar!

    Ik koop al een hele tijd (3 jaar?) alleen tweedehands kleding of kleding van duurzame merken. Dit vind ik soms best lastig. Je kan niet zomaar elke winkel inlopen en wat kopen. Sinds het lezen van Talking Dress ben ik echter zo bewust geworden van het leed dat er achter schuil gaat dat ik het ook niet meer wil. Ik ben eerlijk, ik vind het niet altijd gemakkelijk. Ik ben al geen shopper, daar heb ik nooit van gehouden en nu is er minder keuze en daar moet net wat voor je bij zitten. Met de duurzame kleren die ik heb gekocht ben ik wel extra blij, ik draag ze met trots. Ik heb liever een minder volle kledingkast met duurzame stukken dan een kast die uitpuilt. Ik ben er van overtuigd dat de duurzame kleding industrie steeds meer gaat groeien. De mensen die onze kleding maken zijn immers net zo veel mens als ons, daarvoor moeten we onze kop niet meer in het zand steken. Natuurlijk ligt er een grote verantwoordelijkheid bij grote merken, echter kunnen individuele keuzes veel effect hebben. Als wij als kopers laten merken dat we duurzame kleding willen (goede omstandigheden voor de werknemers, minder milieuvervuiling) dan kan er van onderop een verandering plaatsvinden. Dit soort artikelen en documentaires dragen daar goed aan bij.

      1. Je kunt ook de app van Talking Dress of die van EerlijkWinkelen downloaden, dan kun je op de plaats waar je je bevindt zien welke eerlijke/duurzame winkels (kleding en andere dingen) er in de buurt zijn. Achterin het boek Talking Dress zie je ook een lijst met fair fashion merken. Succes!

  11. Ik ga hem binnenkort kijken!
    Net als bij eten helpen alle beetjes. Bewuster kopen en geen impuls aankopen doen, tijdloze items kopen waar je jaren mee vooruit kan, tweedehands kopen, vragen stellen over de arbeidsomstandigheden wanneer je iets koopt, maar ook minder kopen. Toch hoop ik ook meer dingen in mijn smaak te vinden van eerlijke merken, hoe moeilijk het ook is . Ik denk dat dit vooral meer planning gaat kosten, omdat het gewoon veel minder beschikbaar is om je heen.

  12. Ben talking dress aan het lezen, Superinspirerend! Ga vanavond deze film nog kijken. Ik ben het helemaal met je artikel eens, ik koop nu ongeveer een jaar alleen eerlijk of tweedehands (met heel af en toe een misser bij een grote keten?) en het is echt zo goed te doen. Ik ben niet meer geld kwijt dan eerder, maar ik koop veel bewuster. Met veel plezier lees ik ook jullie tips, dankjewel!

  13. Ik wil geen fast fashion meer kopen en dat lukt me nu al een halfjaar, met uitzondering van een Hunkemoller bikini (die ik eigenlijk ook niet echt nodig had, maar wel écht heel leuk is). Het is lastig, maar ik voel me er wel beter door. Ik wil niet dat voor mijn gemak andere mensen of dieren moeten lijden.

  14. Laatst las ik Cloud Atlas (apart boek, maar toch een aanrader). In een van de hoofdstukken gaat het over de toekomst. In die toekomst worden ‘mensen’ niet meer zo genoemd, in plaats daarvan heten wij ‘consumers’. Overheden zijn verdwenen, er zijn alleen nog maar ‘corporations’ en ‘kopen’ is het hoogste goed. Bij het lezen dacht ik steeds ‘dit is ook echt waar we op af aan het stevenen zijn, met onze fast fashion en korte termijn denken’. Eerlijk is eerlijk, ik koop niet bewust fair fashion. Ik koop uberhaupt niet veel, let er alleen op dat het in de EU is gemaakt en dat er geen angora in zit. Dit soort docu’s zetten je dan toch weer aan het denken over keuzes.

  15. De Schone Kleren Campagne heeft vacatures voor een coördinator en gastdocenten. Als gastdocent geef je lessen op middelbare scholen over eerlijke kleding. Belangrijk is dat jongeren meer leren over dit onderwerp en dat ze meekrijgen dat ze zelf een verschil kunnen maken. Hoe gaaf is dat! Ik ben in ieder geval geïnteresseerd. Merel, ook iets voor jou? en anderen?

  16. Ik zag een hele tijd geleden ook een programma over een Aziatisch dorp waar een grote kledingfabriek stond. Het water van de rivier in dat dorp had alle kleuren die er bestaan, behalve die van rivierwater. De mensen waren er inderdaad ook ziek en sommigen van hen probeerden de fabriek te saboteren door de afvalpijpen in de rivier te blokkeren met grote stenen. Toen ben ik ook eens gaan nadenken over eerlijke kleding. Inmiddels heb ik twee hele leuke, duurzame shirts ^^. Nog niet meer, want om duurzame kleding te kopen, moet ik nogal sparen. Maar het scheelt wel een heleboel prikkels in het winkelcentrum, want overal wordt kleding aangeboden en je kunt er gewoon voorbij lopen :)

  17. Bedankt voor dit stuk, Heel belangrijk! En ooksteeds haalbaarder. Eerder kocht ik alles wat enigszins duurzaam was en leuk, maar tegenwoordig is er zoveel aanbod dat consuminderen ook wel een goed idee is :)
    Voor degenen die om tips vroegen:
    http://Www.watmooi.nl, die verkopen veel duurzame en leuke merken als Armedangels, Komodo en People Tree. Verder is er brandmission en goodfibrations. IRL kunje in Amsterdam en Utrecht terecht bij de winkels van Floortje Dessing: Nukuhiva. Verder heb je infact (van het laatste Vogue tshirt) en missgreen.

    1. Dankjewel! Dankzij jou 2 nieuwe webshops ontdekt!

      Hier staat ook een lijst met webshops: http://kiesduurzamemode.nu/webshops.html

      Hier ook een lijst, ziet er alleen wat suffer uit: http://www.allesduurzaam.nl/duurzaam?q=kleding&thema=kleding_verzorging&productgroep=&pcplaats=&straal=0&tab=webshops

      Dan nog wat duurzame merken op een rij:
      ArmedAngels
      Kuyichi
      Oat shoes
      Studio Jux
      Alchemist
      L’Herbe Rouge
      People Tree
      Inti Knitwear
      Nudie Jeans
      Alternative
      Made (sieraden)
      Mipacha (schoenen)
      Wunderwerk
      Pants to Poverty (ondergoed)
      Braintree (sokken)
      Lingerie g=9.8, peau-ethique, Eco Boudoir en Leela Cotton

  18. Wauw, weer zo’n superartikel!
    Ook voor mij betekent veganisme niet enkel inzitten met dierenleed, maar zeker ook met dat van mensen en het milieu. Er zijn zoveel vegans die trots foto’s op instagram posten van bijvoorbeeld hun gloednieuwe Nikes of hun pumps van H&M, dat snap ik echt niet! Ook een vriendin van me is net vegan geworden en is veel met fashion bezig, maar ze koopt nog steeds dingen bij grote kledingsupers als Forever 21, Topshop, H&M, enz. omdat ze niet te veel geld kan/wil uitgeven. Ze heeft ook een blog en post daarop ook outfits met die kleding. Dat vind ik heel jammer van haar… Ik snap wel dat je als 18-jarige nog niet zo veel te besteden hebt, maar toch. Hopelijk gaat ze het ooit beseffen :)

  19. Pff, ik heb even te veel ‘eye-openers’ gehad laatste dagen. Eerst earthlings, toen forks over knives en nu deze. De documentaire heeft ontzettend veel indruk op mij gemaakt en zet mij aan het denken over mijn eigen shop-gedrag. Ik ga hier zeker wat mee doen, maar ik moet het eerst even laten bezinken. Bedankt voor de tip!

    Liefs, Aysa

  20. Zojuist, op jullie aanraden, deze documentaire gekeken. Vond hem erg interessant en hoewel ik al niet veel kocht, ga ik toch nog eens kritisch kijken naar mijn koopgedrag. Bedankt voor de tip.

  21. door jullie artikel ben ook ik gaan nadenken over mn kledingkeuze. ik ga er zeker wat mee doen. sterker nog. ik ben al begonnen en heb iets besteld. ik zag vandaag op een grote online kleding site (weet niet of ik hier de naam mag noemen) sterk afgeprijsd, kleding van armedangels en umasan een veganistisch kledingmerk.(wist niet eens dat het bestond).

    1. Hihi, ja, er is heel veel vegan kleding :) Gelukkig wel! Er zijn ook vegan schoenen en tassen! Je mag de naam van de webshop wel noemen hoor!

      1. ok zalando lounge .en ja tof vega artikelen .zag ook de mooie rugzak van jamie uit berlijn. berlijn lijkt mij ook idd zo tof. al die heerlijke eettentjes.

  22. Na het zien van deze documentaire ben ik beginnen nadenken. Ik wou hem vooral eens zien na alle media rond de Primark. Ja, ik ben naar Gent gegaan voor de opening en heb daar ook verschillende items gekocht. Ook al was het mijn eerste keer in de Primark en ook mijn eerste event, dan is het nog geen excuus. Na het zien van de documentaire, ben ik beginnen beseffen dat het euforische gevoel van iets nieuws te hebben niet lang blijft. Dus waarom nog kopen? Momenteel heb ik geen werk dus ook niet een groot budget. Wat ik zie als een oplossing is dan 2e hands kleding gaan kopen. Zo zal ik wel nog kleding dragen van die merken, maar ik denk dat het zo wel beter is dan dat het op de vuilnisbelt ligt… Enkel nog ondergoed wordt nieuw aankopen, maar nu nog op zoek naar een goed lingeriemerk. Gelukkig is er rankabrand.nl

  23. Ook dure merken laten hun kleren onder vreselijke omstandigheden goedkoop produceren hoor! Het is echt niet zo dat als je duurdere merken koopt, dat het dan wel allemaal goed is. Veel mensen wijzen alleen op de goedkopere merken maar ook kledingstukken van merken als Ralph Lauren worden in deze fabrieken gemaakt. Het is wel heel jammer dat alle fair trade merken zo moeilijk bereikbaar zijn als je niet in de Randstad woont. Via internet wel, maar ik ook wel eens “gewoon” shoppen. Gelukkig heb ik niet zoveel kleding nodig; heb al jaren een garderobe van ongeveer 30 stuks per seizoen, werkt prima.

    1. Oh absoluut. Maar wat goedkope merken in de hand werken is dat mensen VEEL kopen, in plaats van een paar goede stukken van goede kwaliteit. En dat is zo jammer, want het zorgt voor een enorme wegwerpmaatschappij.

  24. Jaa heb deze docu vorig jaar gezien en het zet je echt aan het denken! Super goed gemaakt vind ik en over iets waar je niet zo heel snel bij nadenkt!

  25. Wie kan mijn helpen aan inspiratiebronnen / concrete mogelijkheden gericht op commercieel textiel recycling? Regio ‘s-Hertogenbosch, Tilburg, Eindhoven en omstreken. Sinds augustus zit ik in de ww omdat de nederlandse bedrijfstak van ons bedrijf werd opgeheven. Nu wil ik gaan switchen, want het design gedeelte wordt steeds minder leuk. Ben ah zoeken in de textiel recycling/sustainability maar kan daar weinig in vinden. (fijn die google trechter) Nu jullie je in die hoek begeven, wil ik je vragen of jullie wat tips voor me hebben om in de goeie hoek te geraken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *