De Groene Meisjes duiken in de boeken! En natuurlijk delen we deze boeken graag met jullie. We beginnen met een review van ‘100 % gifvrij’, geschreven door Julia Kang. Lees verder “100 % Gifvrij” – Julia Kang (met giveaway)
De Groene Meisjes duiken in de boeken! En natuurlijk delen we deze boeken graag met jullie. We beginnen met een review van ‘100 % gifvrij’, geschreven door Julia Kang. Lees verder “100 % Gifvrij” – Julia Kang (met giveaway)

illustratie door Agnes Loonsta: www.agnesloonstra.nl
Omnomnom ik smelt voor chocolade. Vroeger at ik alle soorten, van wit tot melk tot puur en alle varianten die ertussen in zitten. Totdat ik de puurheid van echte chocolade ontdekte. Geen toegevoegde troep maar ingrediënten waarmee pure chocolade haar naam eer aan doet. Chocolade is niet per definitie ongezond, au contrair!
Cacao is een superfood.
Er is wel een verschil tussen versmolten chocolade en RAW chocolate. Zoals jullie misschien wel weten houdt Rawfood in dat het niet verhit is boven de 48 graden waardoor alle voedingsmiddelen en anti-oxidanten van de cacao optimaal behouden blijven. Raw chocolate is dus heel verantwoord snoepen!
Waar ik dit weekend blij van werd…
Dit gekringloopte kussen en Pop die er zo lief tegenaan is gaan liggen. Ik ben gisteren een dagje met Eva, een lieve vriendin, op kringlooppad geweest en we hebben beide erg leuke dingen gescoord. Er komt nog een ‘Catch of the Day’ artikeltje. Lees verder Dingen om blij van te worden
Ongelooflijk maar waar: de feestdagen komen er al weer bijna aan! Dat betekent voor veel mensen dat de cadeautjestijd weer aanbreekt. De Groene Meisjes pakken het graag ecofabulous aan/in en zijn daarom grote fan van het zelf inpakken van cadeaus. Dan hebben we het niet over het inpakken met een rol cadeaupapier, kant-en-klaar uit de winkel. Nee, we gebruiken hiervoor graag oude tijdschriften, (kinder)boekjes en allerlei andere leuke dingetjes die we in de kringloopwinkel of op zolder vonden. Lees verder DIY inpakken
Ik ben Charlot, 22, en ik heb ongeveer vijf jaar anorexia. Ongeveer, want het is moeilijk te zeggen wanneer het precies begon. Heel geleidelijk groeide het anorexiadeel van mij, tot het ongeveer een jaar geleden bijna uit mijn lichaam barstte. Nu gaat het gelukkig beter, maar merk ik ook nu pas hoe ver weg ik was. Ik woog twintig kilo minder dan toen ik achttien was maar omdat het afvallen zo geleidelijk ging, lukte het me om in ieder geval mezelf wijs te maken dat het wel meeviel. Toch was mijn gewicht niet het grootste probleem. Veel erger vond ik het om te merken hoe veel invloed de anorexia kreeg op mijn leven. Lees verder Winnen van anorexia – Gastblog Charlot