Voor De Groene Meisjes schrijf ik regelmatig over onderwerpen als gezonde lunches, hotspots in de stad waar je fancy salades kan eten en glutenvrije-suikervrije snacks. Het lijkt dan misschien alsof ik, als groen meisje, niks liever doe dan veggies&vitamines tot mij nemen, maar niks is minder waar. Zeker, ik heb mijn gezonde bevliegingen, maar het allerliefste lunch ik met rijkelijk belegde broodjes en snack ik kant-en-klare koekjes uit de biowinkel. Dat doe ik soms dus ook, maar diep van binnen weet ik dat ik er niet gelukkiger van word. De gedachte aan de vele suikers en soms ook E-nummers, de gluten en de vetten… ik word er letterlijk misselijk van. En toch gebeurt het weer. En dan denk ik: waarom ben ik niet zo’n meisje met een homemade salade in mijn tas? Om dit even te nuanceren: ik wéét dat het allemaal veel erger kan. Ik eet geen hamburgers, zelden frietjes en ik drink geen cola. Maar toch eet ik nog vaak dingen waar ik me niet lekker bij voel. En daar wil vanaf.
Ik heb er lang over nagedacht. En ja, ik heb mezelf hier flink mee gefrustreerd. Maar ik ben tot een conclusie gekomen. Laten we de salade als voorbeeld nemen. Salades staan voor mij gelijk aan diëten, afzien en ‘alleen als het moet.’ Ze doen me denken aan de tijd dat ik het South Beach dieet (dieet nummer 12 op de lijst van ‘door Merel geteste diëten’) volgde en ik praktisch niks anders mocht dan kwark of salades. Op een gegeven moment kwam de kwark me de neus uit, dus dan moést ik wel salades eten. Vind je het dan niet lekker? Ja zeker wel, maar dat is niet mijn eerste idee als ik de salade op mijn bord zie liggen. Het is meer een fijne bijkomstigheid dat het wel lekker is, omdat ik toch vind dat ik salades moet eten. Mijn eerste gedachte is: hmm, een broodje erbij was wel lekker geweest. Dat idee van lunchen met een broodje zit vast in mijn hoofd. Een keer een lichte soep of salade eten als lunch voor de afwisseling, prima. Maar om daar nou een gewoonte van te maken? Het moet wel leuk blijven. Blijkbaar associeer ik salades niet met leuk. Jammer genoeg.
