In het One World magazine (mijn favoriete tijdschrift, zoals jullie misschien al eens eerder hebben gelezen,) las ik een interessant artikel met de titel ‘Cleaning me softly.’ Het stuk ging over wasverzachters en groen wassen in het algemeen. Het had mijn interesse omdat het een onderwerp is waaraan ik eigenlijk nog te weinig aandacht heb besteed.
Wie mijn blog al wat langer volgt, of hier in ieder geval regelmatig te vinden is, zal het niet zijn ontgaan dat mijn leven de afgelopen tijd in het teken van verandering stond. En eigenlijk nog steeds, want ik ben nog niet helemaal ‘uitveranderd.’ Dat is oké, want het gaat goed en alle puzzelstukjes vallen op een plek. Wel heb ik een aantal belangrijke lessen geleerd de afgelopen tijd. Dat gebeurde geleidelijk, doordat ik mezelf steeds meer tegenkwam.
Afgelopen weekend ging ik (Margareth) voor Merel naar de Wilde Zeewier Weken. Van 3 t/m 19 juni staat Vlieland namelijk in het teken van zeewier: het voedsel van de toekomst. Er is geen landbouw voor nodig, geen spaarzaam zoet water voor irrigatie en geen bestrijdingsmiddelen. Dit weekend heb ik van alles over zeewier geleerd. Ik heb zelfs zeewierzout in huis gehaald en vandaag al 5 kopjes zeewierthee gedronken… Je kunt dus wel zeggen dat ik aardig fan ben geworden van zeewier. Ik neem je mee op pad!
Vandaag een simpel maar lekker receptje voor een midden-oosterse bulgur salade met gebakken tomaatjes, gegrilde groenten en ingemaakte citroen. Perfect voor een doordeweekse dag aangezien je dit gerecht binnen no-time op tafel zet. Let’s go!
Wat voel ik me ontzettend gevleid: ik mag aan de slag als gastblogger voor De Groene Meisjes! Er kwamen zo veel mooie reacties op mijn stukje in het artikel ‘Typische veganisten’, dat me werd voorgesteld hier vaker te schrijven. “Een beetje Groene Jongens-input”, werd er gezegd. Nou, die geef ik maar al te graag. Niet alleen omdat ik graag schrijf, maar uiteraard ook vanwege de geweldige onderwerpen die hier aan bod komen.
