Stel, je bent een groen meisje. Of een groene jongen natuurlijk. Je doet je best om zo bewust mogelijk in het leven te staan. Je koopt je boodschappen zoveel mogelijk lokaal en biologisch. Je eet geen vlees, je scheidt je afval, je probeert water te besparen. Je doet hartstikke je best om een ‘wereldverbeteraar’ te zijn. Toch kan het dan zomaar gebeuren dat je wel eens een rotopmerking naar je hoofd krijgt. Bijvoorbeeld van iemand die nog veel groener is dan jij. Die bijvoorbeeld vindt dat vegetarisch eten geen enkel verschil maakt, omdat veganistisch het ultieme doel is. Of liever nog fruitarisch, want dát maakt pas echt een verschil. En biologische groenten kopen? Ben je nou helemaal van de pot gerukt? Je moet zelf groenten verbouwen. Pas dán maak je een verschil. Deze persoon vindt dat het allemaal veel groener kan en vindt dat jij eigenlijk maar wat aanklooit. Je kan ook zomaar eens een belediging naar je hoofd krijgen van mensen die zich persoonlijk aangesproken voelen door jouw gedrag en lifestyle. Zij vinden je een aansteller – want zó erg is het allemaal niet met de bio-industrie. Daarbij komt, het leven moet nog wel een beetje gezellig blijven en jij ontneemt hen het plezier met jouw ‘groene gezeur.’ Je moet maar denken: deze mensen handelen vanuit hun eigen schuldgevoel. Hoe dan ook, vervelend is het wel. Niemand zit erop te wachten om dit soort opmerkingen naar zijn hoofd te krijgen.
Door bovenstaande kan je wel eens gaan denken: wat als deze mensen gelijk hebben? Wat als wat ik doe en probeer bij te dragen, helemaal niks voorstelt? Maak ik wel een verschil? Het antwoord is: ja. Je maakt een verschil. Altijd. Je doet je best en dat zien de mensen om jou heen ook. Je laat zien dat jij bewust in het leven staat en dat je nadenkt over de gevolgen van ons handelen. De gevolgen voor het milieu bijvoorbeeld. Neem maar van ons aan dat er mensen zijn die hier echt nooit bij stilstaan. Dat jij erover nadenkt is dus al een prachtige stap in de goede richting.
