In maart 2014 schreef ik in een blogpost:
“Naar aanleiding van de documentaire No Impact Man, hebben wij besloten dat we wel eens wat minder afval mogen gaan produceren. Je zou denken: maar jullie zijn toch de Groene Meisjes? Jullie deden toch altijd al alles groen? Het klopt dat we best wel veel dingen groen doen, maar het kan natuurlijk altijd beter. Om eerlijk te zijn is afval een onderwerp waar we nooit heel veel aandacht aan hebben besteed. Dat klopt natuurlijk niet, dus daar gaan we mee aan de slag! Hoe we dat doen, dan gaan we jullie nu uitleggen.”
Vervolgens hebben we ons een maand of twee actief beziggehouden met het verminderen van (plastic) afval (en niet zonder positief resultaat,) maar het hele onderwerp is weer wat naar de achtergrond verdwenen. Op de één of andere manier vind ik het een vrij lastig onderwerp om actief mee bezig te blijven. Maar toen ik afgelopen zondag de keuken en de rest van het huis grondig had opgeruimd en vier vuilniszakken vol afval weg moest gooien, moest ik toch vol schaamte concluderen dat het weer tijd is om de ‘minder afval doelstelling’ weer op te pakken.
