Foto’s: Bette de Wit
Vorige week las ik The Argonauts, van Maggie Nelson. In dat boek las ik tientallen prachtige dingen waarover ik zo een blogpost zou kunnen schrijven, maar laat ik beginnen met dit citaat:
‘I knew you were a good animal but felt myself to be standing before an enormous mountain, a lifetime of unwillingness to claim what I wanted, to ask for it.’
Beeld: Bette de Wit
Sinds ongeveer een jaar doe ik aan yin yoga. Daarvoor had ik al wel wat dappere pogingen gedaan, maar iedere keer bleek de vorm van yoga, of de plek waar ik het deed, niet bij me te passen. Op aanraden van een vriendin probeerde ik een yin en eigenlijk was ik na de eerste les meteen al blij. Nu zijn we een jaar en twee yogascholen verder en yin yoga is gebleven.
Foto’s: Bette de Wit
In januari schrijf ik traditiegetrouw over opruimen, want dat is wat mensen doen in deze tijd van het jaar. Bij mij valt er dit jaar in letterlijke zin niet zoveel op te ruimen. Mijn huis is precies zoals ik het hebben wil, mijn kasten zijn overzichtelijk genoeg. Dit jaar heb ik andere dingen op te ruimen. Ik wil praten over het opruimen van zorgen en schaamte, twijfels en andere dingen die al veel te lang veel te veel ruimte opeisen.
Foto’s: Sam van Rij
Een plant adopteren via Marktplaats en er dan achterkomen dat je een heel leuk buurmeisje blijkt te hebben, die de deur opendoet in tuinbroek en die honderd (zonder overdrijven) planten in huis heeft.
Schommelen met de dochter van je vriendin.
Ik laat je weer zien wat ik afgelopen week zoal meemaakte. Of wat niet. Mijn tropenrooster viel deze week een klein beetje in duigen en ik heb eigenlijk gewoon heel erg weinig gewerkt, als ik eerlijk ben. Maar goed, dat haal ik dan volgende week wel weer in… toch? En oh ja, ik heb ook voor een recordbedrag uitgegeven in plaatselijke horecagelegenheden, maar dat compenseer ik dan komende week wel weer door braaf iedere dag voor mezelf te koken… ofzo ;) Ach. Het is tenslotte toch een soort van vakantie!