Het is vandaag 31 oktober, opeens is het de laatste dag van de maand, en ik schrijf dit terwijl ik bij The TeaLab zit te werken met Leora. Ik heb net een wortelsoep gegeten en heel veel thee gedronken. Een goede maandag, al zeg ik het zelf. Zet je schrap voor een herfstig en gezellig verslag van oktober. Ik ben helemaal in mijn element zo met die verkleurende blaadjes, alle pompoenen en mooie luchten. Nog maar één maand en jullie herfstmeid gaat over op wintercontent, no worries.
Augustus was een ultieme zomermaand én de aller verdrietigste maand van het jaar. Er was een heerlijke vakantie, ik was jarig en ik ging naar Lowlands. Maar er was ook het afscheid van onze lieve kat Beppie. Ik was er een week goed ziek van (niet kunnen eten, slecht slapen, veel buikpijn) en ben er (natuurlijk) nog heel verdrietig over. Dat zal voorlopig ook nog zo blijven, denk ik. Het voelt ook heel dubbel dat er deze maand dan juist ook zulke leuke dingen waren; dat is natuurlijk fijn, maar het contrast is groot. Daarom houd ik dit dagboek ook wat korter dan normaal, omdat ik nog niet zoveel zin heb om uitgebreid te praten over dingen. Ik vertrouw erop dat jullie dat begrijpen.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: mensen, de helft van het jaar zit erop. Ik weet dat jullie dat ook heus wel weten, maar ik wilde het toch even uitgesproken hebben. Zelf kan ik er namelijk niet echt bij, maar goed, dit soort dingen zeggen we ieder jaar. Ik merk wel dat ik het fijn vind om terug te kunnen scrollen door mijn dagboeken van de afgelopen maanden. Op die manier voelt het allemaal iets realistischer, zo’n jaar. Vandaag laat ik je zien wat ik in juni allemaal heb beleefd.
Een paar weken geleden ben ik afgereisd naar het moederland: Friesland! Wie mij al langer volgt weet dat natuurlijk al lang, maar voor wie hier toevallig langskomt of nieuw is: hi, welkom en ja, ik ben geboren en getogen in het mooie Fryslân. Nu moet ik er wel meteen bij zeggen dat ik er al zo’n 25 jaar niet meer woon en omdat ik er ook geen familie meer heb, kom ik er niet heel vaak. Des te leuker dus dat ik werd uitgenodigd voor een perstrip!
Over januari schreef ik dat het een trage maand was en dat ik veel te veel tijd had om somber te zijn en boeken te lezen. Februari was anders. Op de meeste dagen klaarde mijn hoofd een beetje op en ik vond meer redenen om van de bank af te komen. Ik las, zoals gehoopt, minder boeken. De tijd vloog en de maand eindigde met een zonovergoten week Portugal. Tegelijkertijd, letterlijk, was er ook het wereldnieuws. Dat hakt er, zoals bij iedereen om mij heen, flink in. Ik hoop dat jullie een beetje oké zijn en dat het jullie lukt om verwarrende gevoelens van verdriet, boosheid, schuld en twijfel af en toe eventjes naast je neer te leggen. In dit fotodagboek laat ik je zien wat ik in februari zoal meemaakte.