Merel, zien we jou daar nou met een kokosnoot in je hand een beetje in de avondzon dansen? Jazeker! Ik was zondag op Festival Mundial en wat was het fijn. Net als vorig jaar, maar dan nog misschien wel een beetje fijner. Ik vind Mundial één van de leukste (en groenste!) feestjes van het jaar. Het is zo’n gemoedelijk, vrolijk festival! Was jij er niet bij dit jaar? (dan volgend jaar zeker gaan hoor!) Ik laat je wat plaatjes zien, zodat je hopelijk een beetje kunt meegenieten.
In het One World magazine (mijn favoriete tijdschrift, zoals jullie misschien al eens eerder hebben gelezen,) las ik een interessant artikel met de titel ‘Cleaning me softly.’ Het stuk ging over wasverzachters en groen wassen in het algemeen. Het had mijn interesse omdat het een onderwerp is waaraan ik eigenlijk nog te weinig aandacht heb besteed.
Sowieso is Tweedehandsliefde in huis één van mijn allerlievelingste rubrieken – zoals trouwe lezers, na al die jaren, inmiddels wel weten – maar vandaag is extra speciaal. Vandaag kijken we namelijk thuis bij Margareth, en Margareth maakt regelmatig toffe foto’s voor mijn blog. Ja zeker, óók voor Tweedehandsliefde en vandaag mogen we dus bij háár thuis. Dus maakte ze foto’s van haar eigen interieur. Vind ik tof. En los van dat: het is een prachtig huis, waar ik stiekem een beetje jaloers op ben. Dus laten we maar gauw beginnen!
Foto: Jostijn Ligtvoet
Vorig jaar bezocht ik voor het eerst Festival Mundial in Tilburg. Ik had eerlijk gezegd niet echt een idee van wat ik moest verwachten, maar wat was het leuk! In eerste instantie vond ik het festival natuurlijk een succes vanwege de (wereld-)muziek, maar ook de grote verscheidenheid aan foodtrucks en de Urban Farm die ik op het festivalterrein tegenkwam: ZO LEUK. Festival Mundial is een supergroen festival (misschien wel hét groenste festival van Nederland) en daarom helemaal Groene Meisjes proof.
Toen ik een jaar of vier geleden aan familie en vrienden vertelde dat ik veganist wilde worden, ja, toen kreeg ik best wel even wat reacties. Ik kreeg vooral te horen dat ik niet ‘te ongezellig’ moest worden, maar ook dat ik niet moest ‘doorslaan.’ Natuurlijk, als ik heel eerlijk was, dan wist ik wel waar die vooroordelen vandaan kwamen. Er zíjn ook best wel heftige veganisten, maar goed, die mensen vind je in elk subgroepering – toch?
Al gauw leerde ik dat veganisten ook maar heel gewone mensen zijn en dat iedereen bovendien zijn eigen redenen kan hebben om vegan te eten. Ik vind het daarom extra leuk dat Margareth – jullie kennen haar al van de rubriek Tweedehandsliefde in huis, die zij nieuw leven ingeblazen heeft – een drietal veganisten portretteerde. Ik stelde Eke, Alex en Prins wat vragen en zie hier: drie ‘heel verschillende veganisten.’ Ik vind dit tof!