Minder vaak, maar juist langer reizen: de voordelen van slow travel

Beeld: Aline Bouma 

Stel je voor: je boekt een weekendtripje naar een leuke stad in het buitenland, maakt een lijst met hotspots – vaak met meer adressen dan je in een weekend kunt bezoeken-  en komt uiteraard thuis met honderden foto’s op je telefoon. Hartstikke leuk natuurlijk, maar heb je écht genoten? Steeds meer reizigers hebben genoeg van het vluchtige en ontdekken dat het ook anders kan. In plaats van drie stedentrips per jaar kiezen ze liever voor één langere reis. Minder vaak van huis, maar wel echt de tijd kunnen nemen om een plek te leren kennen en eigen te maken. Dat is precies waar slow travel om draait. Geen volgeplande dagschema’s of haastige excursies, maar op je gemakje rondstruinen, uitgebreid lunchen op een zonnig terras en ontdekken waar de locals hun koffie drinken. Het idee is simpel: je hoeft eigenlijk niet zo veel te zien om toch heel veel te beleven.
Lees verder Minder vaak, maar juist langer reizen: de voordelen van slow travel →

Dit was augustus (2022)

augustus

Augustus was een ultieme zomermaand én de aller verdrietigste maand van het jaar. Er was een heerlijke vakantie, ik was jarig en ik ging naar Lowlands. Maar er was ook het afscheid van onze lieve kat Beppie. Ik was er een week goed ziek van (niet kunnen eten, slecht slapen, veel buikpijn) en ben er (natuurlijk) nog heel verdrietig over. Dat zal voorlopig ook nog zo blijven, denk ik. Het voelt ook heel dubbel dat er deze maand dan juist ook zulke leuke dingen waren; dat is natuurlijk fijn, maar het contrast is groot. Daarom houd ik dit dagboek ook wat korter dan normaal, omdat ik nog niet zoveel zin heb om uitgebreid te praten over dingen. Ik vertrouw erop dat jullie dat begrijpen.

Lees verder Dit was augustus (2022) →

Dit was februari (2022)

Over januari schreef ik dat het een trage maand was en dat ik veel te veel tijd had om somber te zijn en boeken te lezen. Februari was anders. Op de meeste dagen klaarde mijn hoofd een beetje op en ik vond meer redenen om van de bank af te komen. Ik las, zoals gehoopt, minder boeken. De tijd vloog en de maand eindigde met een zonovergoten week Portugal. Tegelijkertijd, letterlijk, was er ook het wereldnieuws. Dat hakt er, zoals bij iedereen om mij heen, flink in. Ik hoop dat jullie een beetje oké zijn en dat het jullie lukt om verwarrende gevoelens van verdriet, boosheid, schuld en twijfel af en toe eventjes naast je neer te leggen. In dit fotodagboek laat ik je zien wat ik in februari zoal meemaakte.

Lees verder Dit was februari (2022) →