Een paar weken geleden ben ik afgereisd naar het moederland: Friesland! Wie mij al langer volgt weet dat natuurlijk al lang, maar voor wie hier toevallig langskomt of nieuw is: hi, welkom en ja, ik ben geboren en getogen in het mooie Fryslân. Nu moet ik er wel meteen bij zeggen dat ik er al zo’n 25 jaar niet meer woon en omdat ik er ook geen familie meer heb, kom ik er niet heel vaak. Des te leuker dus dat ik werd uitgenodigd voor een perstrip!
Deze blogpost schreef ik in samenwerking met mijn partner Snuggs
Het lijkt erop dat het eíndelijk wat geaccepteerder begint te worden om open over menstrueren en de bijbehorende zaken te praten. Zelf praat ik geregeld over menstruatie ondergoed omdat ik het één van de beste uitvindingen van onze tijd vind. Op Instagram vroeg ik mensen die nog geen ervaring hebben met menstruatie ondergoed om vragen over dit onderwerp in te sturen. Dat werden er een heleboel en ik koos er tien om te beantwoorden.
Over januari schreef ik dat het een trage maand was en dat ik veel te veel tijd had om somber te zijn en boeken te lezen. Februari was anders. Op de meeste dagen klaarde mijn hoofd een beetje op en ik vond meer redenen om van de bank af te komen. Ik las, zoals gehoopt, minder boeken. De tijd vloog en de maand eindigde met een zonovergoten week Portugal. Tegelijkertijd, letterlijk, was er ook het wereldnieuws. Dat hakt er, zoals bij iedereen om mij heen, flink in. Ik hoop dat jullie een beetje oké zijn en dat het jullie lukt om verwarrende gevoelens van verdriet, boosheid, schuld en twijfel af en toe eventjes naast je neer te leggen. In dit fotodagboek laat ik je zien wat ik in februari zoal meemaakte.
Januari was een trage maand. Om twee voorbeelden te geven van hoé traag ik was: we ruimden onze kerstboom pas op 15 januari op. Normaal gesproken haalt ie 5 januari niet eens. Mijn administratie voor kwartaal 4 van 2021 leverde ik pas op 18 januari in. Ik streef er altijd naar dit in de eerste week van de eerste maand van het nieuwe kwartaal te doen. Maar goed, soms gaan dingen nu eenmaal niet zoals gepland.
Al twee of drie jaar maak ik een ‘zoveel voor 20-zoveel’ lijstje. Ik vind het een fijne manier om mijn jaar wat richting te geven en om alvast wat vooruit te dromen over de dingen die ik wil gaan doen.